Από sdna.gr
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Στον ΠΑΟΚ αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, πολλά μπράβο για τον χθεσινό αγώνα του στη Γαλλία με τη Λιόν. Φυσικά και δεν μιλάω ούτε για την εμφάνιση των Ασπρόμαυρων παρά την ήττα τους στο φινάλε με 4-2, ούτε για τη μάχη κάτω από αντίξοες συνθήκες για να κρατηθεί όρθιος παίζοντας με δέκα παίκτες για περισσότερο από ένα ημίχρονο. Αυτά -κανονικά- είναι τα τελευταία που πρέπει να απασχολούν στις "μαύρες" μέρες που περνάει ο σύλλογος με το τραγικό δυστύχημα που έχει συγκλονίσει όλη την Ελλάδα. Και όταν λέμε όλη, εννοούμε όλη. Στον Δικέφαλο αξίζουν πολλά "μπράβο' μόνο και μόνο γιατί έπαιξε χθες και προσπάθησε όσο μπορούσε να έχει το μυαλό του στο γήπεδο και στην εξαιρετική αντίπαλό του. Κάτι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι απίθανο, όταν έχει προηγηθεί μία τραγωδία που έχει ντύσει στα μαύρα την Ελλάδα.
Την ώρα που οι σοροί των αετόπουλων που ταξίδευαν για τη Γαλλία και έχασαν τη ζωή τους στον δρόμο της Ρουμανίας έφτασαν σε κλίμα ρίγους στη χώρα αμς, την ώρα που ράγισαν και οι πέτρες όταν η πομπή πέρασε από την Τούμπα, την ώρα που διαδραματίστηκαν σκηνές αρχαίας τραγωδίας που έκαναν όλους να κλάψουν, οι παίκτες του ΠΑΟΚ αντί να βρίσκονται εκεί, ήταν στη Λιόν. Γιατί έπρεπε, σύμφωνα με την UEFA. Και σταματώ εδώ το 'έπρεπε της UEFA", γιατί κανονικά θα χρειάζονταν... δύο εφημερίες ανάλυση και δεν είναι ανάγκη τέτοιες στιγμές. Ο ΠΑΟΚ σε αυτή τη βραδιά πόνου, όσο μπορούσε να έχει το μυαλό του στο ποδόσφαιρο, έπαιξε κυρίως γι' αυτά τα αετόπουλα που ήδη δημιουργούν την "ασπρόμαυρη" εξέδρα του παραδείσου και από εκεί ψηλά είναι δεδομένο ότι θα χαίρονται από την πορεία της αγαπημένης τους ομάδας.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ - SPORTDAY
Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ ολοκλήρωσαν την παρουσία τους στη League Phase του Γιουρόπα Λιγκ με δύο παράξενα ματς. Ο Παναθηναϊκός έφερε ισοπαλία 1-1 με τη Ρόμα, αποτέλεσμα που θα έπρεπε να θεωρείται επιτυχία, αν σκεφτεί κανείς ότι οι επιλογές του Μπενίτεθ ήταν μετρημένες και οι απουσίες πολλές. Αλλά στην πορεία του ματς συνέβησαν διάφορα, που ανέτρεψαν τις αρχικές εκτιμήσεις. Η Ρόμα ξεκίνησε δυνατά, με τρεις ευκαιρίες στα πρώτα δέκα λεπτά, αλλά κάπου εκεί έμεινε με δέκα παίκτες, ο Μαντσίνι ανέτρεψε τον Πάντοβιτς, που έπαιξε στην κορυφή κι ο Παναθηναϊκός αναθάρρησε.
Ο Κάτρης, η έκπληξη του Μπενίτεθ στην αρχική ενδεκάδα, είχε δοκάρι κι ο πιο κινητικός παίκτης του Παναθηναϊκού στην επίθεση, ο Ταμπόρδα, άνοιξε το σκορ μετά από λάθος της άμυνας του Γκασπερίνι. Ο Παναθηναϊκός φαινόταν ότι μπορεί να κρατήσει το σκορ και τη νίκη, αλλά ο Μπενίτεθ δεν είχε τη δυνατότητα για αλλαγές. Μετά από μία σέντρα του Τσιμίκα και μία προσπάθεια του Κάτρη να απομακρύνει, η μπάλα έφτασε στον Ζιολκόφσκι, που κέρδισε τον νεαρό Σκαρλατίδη που είχε μπει στο ματς, για να γράψει τελικό 1-1... Ο Παναθηναϊκός θα βρει στη συνέχεια μία απ' τις Νότιγχαμ Φόρεστ ή Πλζεν. Ο ΠΑΟΚ τον Ερυθρό Αστέρα ή τη Θέλτα. Δύσκολα όλα. Αλλά και οι δύο ξέρουν να παλεύουν και το έδειξαν και χθες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Για τον ΠΑΟΚ των δέκα παικτών στη Γαλλία και με το μυαλό στα όσα γίνονταν στην Τούμπα όπου ο κόσμος έκλαιγε με την άφιξη των σορών από τη Ρουμανία, δεν μπορεί να γίνει η παραμικρή κριτική. Ήταν μια αξιόλογη προσπάθεια απέναντι σε μία πολύ δυνατή ομάδα και ήταν ένα παιχνίδι το οποίο έγινε γιατί έπρεπε να γίνει. Και πάλι μπράβο στους παίκτες του Ραζβάν Λουτσέσκου για τη δύναμη που βρήκαν να παίξουν και να παλέψουν απέναντι στη Λιόν. Η Θέλτα μπορεί να είναι ξανά στο δρόμο του, δεν ξέρω εάν είναι προτιμότερος ή όχι ο Ερυθρός Αστέρας.
Ο Παναθηναϊκός είχε αυτός το αριθμητικό πλεονέκτημα και προσπάθησε να το αξιοποιήσει απέναντι σε μία επίσης είναι καλύτερή του. Θα μπορούσε να είχε φτάσει στη νίκη τόσο με το προβάδισμά του, όσο και μετά την ισοφάριση που δέχτηκε. Ο Ράφα Μπενίτεθ συνέχισε τις δοκιμές και πάντα θα το κάνει μέχρι ο ίδιος να αποφασίσει και να καταλάβει. Η πρόκριση ήταν δεδομένη, θα έχει... πλάκα μια κλήρωση με τη Νότιγχαμ, θα είναι σίγουρα πολύ καλύτερο για τους «πράσινους» να παίξουν» με τη Βικτόρια Πλζεν.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Η ΑΕΚ βρίσκεται στο τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να αποκτήσει τον Σαχαμπό. Ένα παιδί που δεν έχει κλείσει ακόμα τα 21 του. Προφανώς και ο Σαχαμπό δεν είναι ο παίκτης που αν αποκτηθεί, θα μπει την Κυριακή στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και θα παίξει βασικός δίπλα στον Πινέδα. Και όχι επειδή δεν προλαβαίνει έτσι κι αλλιώς χρονικά. Δεν είναι μεταγραφή τύπου Βάργκα ή Μαρίν. Έστω κι αν σ’ όλη την Ευρώπη, σ’ όλες τις ομάδες, πλέον η τάση είναι να μπαίνουν και να παίζουν στη βασική τους ενδεκάδα, παιδιά όχι στα 21 τους, αλλά ακόμα και στα 17 τους ή στα 18 τους. Δεν βλέπω λοιπόν τον λόγο που αν πραγματικά δείξει στον Νίκολιτς πως μπορεί να το κάνει, δεν μπορεί να παίξει βασικός και ο Σαχαμπό στην ΑΕΚ.
Όμως σε κάθε περίπτωση, αυτό που κάνει η ΑΕΚ με την περίπτωση του Βέλγου χαφ που παίζει στην εθνική της Ρουάντα, είναι το σωστό. Είναι ο σωστός τρόπος. Ο Σαχαμπό δεν έχει κλείσει ακόμα τα 21 του χρόνια. Εχει αγωνιστεί σε μια μικρότερη ομάδα του Βελγίου, όπως η Μπερσχότ. Κι από εκεί πήγε σε μια μεγαλύτερη, όπως η Σταντάρ Λιέγης. Εκεί τον είδε και «κύκλωσε» την περίπτωσή του ο Ριμπάλτα. Και έτσι πρέπει να γίνεται. Αυτό που έχει σημασία είναι πως η ΑΕΚ κινείται σωστά, στην κατεύθυνση του να κάνει μαι ποδοσφαιρική επένδυση. Να πληρώσει 2 εκατομμύρια και να στοχεύσει να πουλήσει με τα τριπλάσια ή τα τετραπλάσια ή τα πενταπλάσια.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Δύο τα στοιχεία στα οποία πρέπει να ρίξουμε περισσότερο φως σε αυτή τη «φοβερή και τρομερή» πορεία του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αρχικά, οι Ερυθρόλευκοι από τότε που ιστορικά άρχισαν την ποδοσφαιρική διαδρομή τους, ξεχώρισαν για το θάρρος και την αυτοπεποίθηση που έβγαζαν στο χορτάρι, τη δυναμική σε κάθε έδρα και τη διάθεση τους να αναλάβουν επιθετικές πρωτοβουλίες. Σταδιακά, αυτός ο τρόπος παιχνιδιού έγινε κάτι συνώνυμο με τον Ολυμπιακό και κάπως έτσι «γράφτηκαν θρίαμβοι σαν παραμύθια». Με όπλο την επίθεση και όχι την άμυνα, γιατί στον Πειραιά ουδέποτε υιοθέτησαν τακτική-ταμπούρι. Ακόμη και όταν κυνηγούσαν σκορ ή επιτυχίες στην Ευρώπη και αυτές δεν έρχονταν, ακόμη κι αν το γκολ που τους «πάγωνε» θύμιζε μαχαιριά στο φινάλε ενός ματς, η περηφάνια στο παιχνίδι δεν κρυβόταν.
Και μετά ήρθε ο Μεντιλίμπαρ. Σαν άλλος... Μίτσελ, δηλαδή ακόμη ένας Ισπανός προπονητής με εξωστρέφεια και με σαφή νοοτροπία και ψυχισμό που λέει «αν θέλουμε να μεγαλώσουμε θα το κάνουμε ως ισχυρή ομάδα». Συμβαίνει από τότε που ήρθε στα μέρη μας ο σπουδαίος αυτός προπονητής. Που διδάσκει όχι μόνο ποδόσφαιρο αλλά δίνει και ισχυρή ταυτότητα στην ομάδα. Που μαζί του βελτιώνονται και εκτοξεύονται οι νέοι και παράλληλα οι μεγαλύτεροι σε ηλικία με την απόδοσή τους πείθουν πως διανύουν δεύτερη εποχή αγωνιστικής ακμής. Παίζει παντού και πάντα επιθετικά ο έμπειρος κόουτς ή αν προτιμά κάποιος, δεν επιδιώκει να προσαρμοστεί στο εκάστοτε στυλ του αντιπάλου αλλά προκαλεί τον απέναντι αυτός να δώσει σημασία στο πώς θα αναχαιτίσει τους διψασμένους άσους του Ολυμπιακού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.