Από sdna.gr
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Η ΑΕΚ έβγαλε χθες μία ανακοίνωση με πολύ σοβαρές καταγγελίες και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν (επιτέλους) να μην κλείσουν ούτε τα αυτιά ούτε τα μάτια. Το ποδόσφαιρό μας πάει καλά στην Ευρώπη, ο κόσμος έχει επιστρέψει στα γήπεδα, ας το αφήσουν λοιπόν οι άνθρωποί του να κριθεί στο χορτάρι από τους παίκτες και όχι από τους διαιτητές. Η Ένωση αδικήθηκε κατάφωρα στο ντέρμπι, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο και η ΑΕΚ στο δεύτερο. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το ματς έπρεπε να τελειώσει ισόπαλο.
Ο Νίκολιτς δήλωσε αηδιασμένος και θα εξηγήσω γιατί είχε δίκιο. Στο γκολ της ΑΕΚ οι Ερυθρόλευκοι υποστηρίζουν ότι υπήρχε οφσάιντ πριν από το κόρνερ. Ουδείς μπορεί να πει κατηγορηματικά ότι είναι έτσι. Και από τη στιγμή που δεν ήταν στη δικαιοδοσία του ημιαυτόματου οφσάιντ και η φάση έχει αλλάξει, η συζήτηση είναι αστεία. Το γκολ μπήκε σε άλλη φάση και ήταν κανονικότατο. Πάμε στη φάση που υπάρχει αλλοίωση αποτελέσματος. Το χτύπημα του Ποντένσε στον Ρότα είναι κόκκινη κάρτα. Ο Μακέλι, που δεν είχε εικόνα για το χτύπημα, προφανώς ενημερώθηκε από τους βοηθούς του και έβγαλε κίτρινη. Αδιανόητο και πολύ παράξενο ότι ο VAR δεν ον κάλεσε να δει τη φάση. Σωστά φωνάζει η ΑΕΚ. Πάμε και στη φάση του δήθεν πέναλτι του Μουκουντί στον Αντρέ Λουίζ. Για μένα δεν υπάρχει πέναλτι. Ψηλά δεν υπήρξε ούτε υποψία παράβασης και στο τρέξιμο ο Μουκουντί, δίχως να βλέπει, βρίσκει με το πόδι εκείνο του παίκτη του Ολυμπιακού. Κανένα πέναλτι. Τέτοιες φάσεις γίνονται δεκάδες.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY
Μετά τη λήξη του ντέρμπι ομολογώ πως ήταν δύσκολο να μιλήσεις αποκλειστικά για ποδόσφαιρο. Ο κ.Ηλιόπουλος με τις δηλώσεις του και με όσα καταγγέλλει ο Ολυμπιακός ότι έγιναν στον αγωνιστικό χώρο και στα αποδυτήρια, η συζήτηση θα πήγαινε αλλού. Ακόμα και ο Μεντιλίμπαρ (που δεν το συνηθίζει) έκανε καυστικές αναφορές. Ωστόσο στο γήπεδο της Ν.Φιλαδέλφειας παίχτηκε μπάλα. Είναι άδικο για τις προσπάθειες που κατέβαλαν όσοι έπαιξαν μπάλα, η συζήτηση να πάει σε όλα τ’ άλλα. Το ποδόσφαιρο, ειδικά στα ντέρμπι, δεν σε πληρώνει πάντα με βάση αυτό που αξίζεις, αλλά με βάση αυτό που τελειώνεις. Αν κάτι άφησε αυτό το ΑΕΚ-Ολυμπιακός, είναι η αίσθηση ότι οι “ερυθρόλευκοι” έκαναν σχεδόν τα πάντα σωστά, εκτός από δύο πράγματα, που στο τέλος καθορίζουν αποτελέσματα: το γκολ και τη συγκέντρωση στις λεπτομέρειες. Όταν αυτά λείπουν, ακόμα κι αν είσαι ανώτερος για 60 λεπτά μέσα στη Ν.Φιλαδέλφεια, φεύγεις απλώς με έναν βαθμό…
Μετά το 1-0, ο Ολυμπιακός έχασε για περίπου 20 λεπτά τη συνοχή του. Έπαιξε άναρχα, γέμισε την περιοχή με σέντρες, λες κι απέναντι δεν υπήρχαν υψηλόσωμοι στόπερ. Οι κατά συρροή σέντρες, δεν είναι λύση, όταν δεν έχεις ξεκάθαρο πλεονέκτημα στον αέρα. Αντίθετα, διευκολύνουν μία άμυνα που ξέρει να αμύνεται χαμηλά και δυνατά. Οι αλλαγές, όμως, έφεραν ενέργεια και στο τέλος δικαίωση. Ο Αντρέ Λουίζ κέρδισε το καθαρό πέναλτι, ο Ταρέμι εκτέλεσε με την ψυχραιμία που τον χαρακτηρίζει και το 1-1 ήρε ως φυσική αποκατάσταση μίας αδικίας του παιχνιδιού. Ο Ολυμπιακός ήταν συνολικά καλύτερος, έφυγε αλώβητος και πήρε το ελάχιστο που άξιζε. Όχι για πανηγυρισμούς, αλλά για υπενθύμιση: με καλύτερα τελειώματα και πιο στιβαρή άμυνα στις στημένες φάσεις, τέτοια ματς κερδίζονται.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ
Σεβασμός χρειάζεται να υπάρχει και για πρόσωπα που έχουν αποδεδειγμένα προσφέρει εκτός από τις επαγγελματικές γνώσεις τους στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ένα ήθος που το έχει ανάγκη από όσους έρχονται από το εξωτερικό. Και με επίπεδο μεγαλύτερο από αυτό του ίδιου του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τέτοιοι είναι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και ο Μεχντί Ταρέμι. Εάν όντως έγιναν όσα καταγγέλλει ο Ολυμπιακός σε βάρος του Βάσκου από τον Μάριο Ηλιόπουλο ή άλλους ανθρώπους της ΑΕΚ, αυτό πράγματι αποτελεί ντροπή για το σινάφι των ελληνικών γηπέδων. Και όχι εάν δόθηκε ή όχι ένα πέναλτι. Το γεγονός ότι ο διοικητικός ηγέτης της ΑΕΚ το αρνείται και μετέφερε προς τον Μεντιλίμπαρ πως δεν είχε κανένα σκοπό να καταφερθεί εναντίον του, αποτελεί ίσως ένα δείγμα απολογίας και πολύ καλά συνέβη. Εάν όντως δεν έκανε κάτι εναντίον του προπονητή του Ολυμπιακού, τότε ακόμα καλύτερα.
Ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου που επίσης με την κλάση του προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στον Ολυμπιακό και γενικότερα ανεβάζει το επίπεδο στο πρωτάθλημα γκολ που βάζει ή δημιουργεί, τα οποία εκτός της χώρας είναι ο Ταρέμι. Δεν είναι μόνο τα από πολλά είναι σχεδόν πάντα και καθοριστικά. Έχουν δώσει βαθμούς και προκρίσεις. Ο έμπειρος και με μεγάλη παρουσία στις κορυφαίες λίγκες και ομάδες επιθετικός έχει κερδίσει το σεβασμό για τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται. Δεν πανηγυρίζει τα γκολ του γιατί θέλει να στείλει μήνυμα σχετικά με τον πόνο που βιώνουν αυτή την εποχή οι συμπατριώτες του. Επίσης, όταν κάποια στιγμή ξεσπάει (γιατί άνθρωπος είναι) και πανηγυρίζει ένα γκολ του κάνοντας νόημα προς τον κόσμο της αντίπαλης ομάδας να σωπάσει, αμέσως μετά έχει την τόλμη να ζητήσει συγγνώμη. Να κάνει νόημα προς τον κόσμο ότι δεν έπρεπε να πανηγυρίσει έτσι.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Όλο αυτό που έγινε την Κυριακή το βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια, όχι απλώς δεν είναι κωμικό, αλλά είναι πολύ σοβαρό. Διότι είναι ένα ριφιφί που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω και σε πολύ σκοτεινές εποχές του ποδοσφαίρου. Όμως αυτό που πραγματικά είναι κωμικό, είναι το πόσο βουλιάζουν οι αποφάσεις, μέσα σε μια τεράστια αντίφαση, που πάντα όμως στρίβει το… τιμόνι, κατά πώς βολεύει. Η φάση στο 105’, λέει, εξετάστηκε εξονυχιστικά. «Ξεψαχνίστηκε» δηλαδή. Και ξεψαχνίστηκε προφανώς, μέχρι να βρεθεί να βρεθεί αυτό ακριβώς που… έψαχναν. Δηλαδή κάτι το οποίο θα επιτρέψει να καταλογιστεί πέναλτι. Και μάλιστα ακούω από τους «αντικειμενικούς» αναλυτές, πως ήταν μια φάση που δεν θα μπορούσε να μην ξεψαχνιστεί στην εποχή του VAR.
Δυστυχώς όμως, η εποχή του VAR και η εποχή του ξεψαχνίσματος, ήταν μόνο στις καθυστερήσεις του παιχνιδιού. Διότι μισή ώρα νωρίτερα στο ματς, όταν έδωσε ο Ποντένσε αγκωνιά εκτός φάσης στον Ρότα, ούτε ξεψαχνίστηκε, ούτε καν εξετάστηκε οτιδήποτε. Ο Μάκελι, που δεδομένα δεν έχει δει τη φάση, καθότι έγινε μακριά από εκεί που ήταν η μπάλα, άκουσε αυτό που του είπε ο τέταρτος και καθάρισε με μια κίτρινη κάρτα. Παρεμπιπτόντως, μιλάμε για τον ίδιο τέταρτο που εισηγήθηκε στον διαιτητή την αποβολή του Ηλία Κυριακίδη από τον πάγκο. Όμως επειδή υπάρχει το μονά-ζυγά-μονόζυγα, η φάση του 105’ ξεψαχνίστηκε μέχρι να βρεθεί κάτι, αλλά η φάση του Ποντένσε ξεπετάχθηκε, προκειμένου να μην βρεθεί κάτι. Τόσο απλά και τόσο κατανοητά, για το τι ακριβώς συμβαίνει και πού ακριβώς πάει το πράγμα.
ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ
118 χρόνια μετά τη «γέννηση» του Παναθηναϊκού, οι μνήμες των ποδοσφαιρικών θριάμβων κοντεύουν να ξεθωριάσουν. Οχι όμως και οι αξίες που είχαν οραματιστεί ο Γιώργος Καλαφάτης και οι περίπου 35 ακόμα αθλητές του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου που είχαν αποχωρήσει και ιδρύσει ένα νέο σωματείο, το οποίο θα καλλιεργούσε αποκλειστικά «την παιδιάν της ποδοσφαιρίσεως». Η πραγματικότητα μοιάζει δυστοπική για τον Σύλλογο Μεγάλο και αυτά τα «γενέθλια» βρίσκουν το Τριφύλλι σε ένα σταυροδρόμι. Ο Παναθηναϊκός των ημερών μας μετρά 16 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο, μια περίοδος που μοιάζει ατελείωτη για έναν αθλητικό οργανισμό που χτίστηκε πάνω στη φιλοδοξία της κορυφής και της επιτυχίας. Η αναζήτηση της ποδοσφαιρικής ταυτότητας είναι ένας καθημερινός αγώνας, σαν να ψάχνει ο σύλλογος στον καθρέφτη ένα πρόσωπο που θυμόταν, αλλά πλέον δεν αναγνωρίζει πλήρως.
Οι παλιές εικόνες από τη Λεωφόρο – τόπος Παναθηναϊκής δόξας – κοιτούν ειρωνικά το παρόν. Τότε, ο Παναθηναϊκός χτίστηκε για να φιλοξενεί νέους ποδοσφαιριστές ορθοδομους. Σήμερα, μοιάζει εγκλωβισμένος σε μια προσπάθεια να ξαναβρεί μια ασφαλή διαδρομή στον χάρτη του. Και κάπου πιο πέρα από τους Αμπελοκήπους, στον Βοτανικό, υψώνεται μια υπόσχεση. Ένα γήπεδο το οποίο φιλοδοξεί να δώσει νέα ζωή, νέα αρχή και πνοή στον Παναθηναϊκό, να γίνει το «σπίτι των ονείρων». Κι όμως μοιάζει περισσότερο με προσδοκία παρά με αληθινή ελπίδα αναγέννησης. Σαν ένα μέλλον που διαρκώς πλησιάζει, αλλά δεν φτάνει. Τα 118 χρόνια βρίσκουν τον Παναθηναϊκό σε μια μετέωρη στιγμή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.