Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Το πώς η διοργανώτρια αρχή του ποδοσφαίρου ή ακόμα και μια ανεξάρτητη αρχή (υποτίθεται) καταπολέμησης της βίας, αποφασίζει να διαχειριστεί ένα αντικείμενο που θα πέσει μέσα στο γήπεδο κατά τη διάρκεια ενός ματς, είναι στη διακριτική της ευχέρεια. Προφανώς και επιδέχεται κριτικής, διότι ουδείς είναι πάνω από την κριτική. Όμως έχει και το μαχαίρι, έχει και το καρπούζι για να παίρνει αποφάσεις για τη διαχείριση. Αυτή είναι η δουλειά της. Είναι παράδοξο στην ΑΕΚ να εντοπίζονται και να τιμωρούνται τα αντικείμενα που έπεσαν στο γήπεδο, αλλά σ’ άλλες περιπτώσεις, σ’ άλλες ομάδες τα ιπτάμενα αντικείμενα να είναι… αόρατα.

Ακόμα κι αν είναι και καρέκλες, που τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε επουδενί την περασμένη Κυριακή στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι επιεικώς, πολύ παράξενο όλο αυτό. Όπως και στα μάτια τα δικά μου είναι πολύ παράξενο που κανείς αξιωματούχος, δεν είδε αυτό που έκανε ο Ποντένσε, παρόλο που έγινε πολύ εμφανώς και πολύ κοντά σ’ ανθρώπους που ήταν αρμόδιοι για να το καταγράψουν. Παράξενοι είναι οι καιροί στους οποίους μπαίνουμε. Με δύο μέτρα και δύο σταθμά, σ’ όλα. Με την ΑΕΚ που τιμωρείται για κάτι που οι άλλοι δεν τιμωρούνται. Με την ΑΕΚ να έχει περισσότερες  από τις διπλάσιες κάρτες από τους άμεσους ανταγωνιστές της. Είναι πολλά και πολύ παράξενα αυτά που μαζεύονται.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ – LIVE SPORT

Στο πρωτάθλημα η απόσταση από την κορυφή κρίνεται απαγορευτική για όνειρα. Πλέον και το Κύπελλο απομακρύνεται πάρα πολύ από τον Παναθηναϊκό που -αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες που επικρατούν τη δεδομένη στιγμή- θα πρέπει να πετύχει ένα μικρό θαύμα στην Τούμπα μετά το προχθεσινό 0-1. Έπειτα από το σφύριγμα της λήξης υπήρξαν έντονες αποδοκιμασίες κατά πάντων από τους οπαδούς που έδωσαν το “παρών” στη Λεωφόρο, ελπίζοντας ότι τα πράγματα θα εξελίσσονταν τελείως διαφορετικά. Όμως, ξανά μία από τα ίδια, κάτι που τους προκάλεσε τεράστια απογοήτευση. Ο Παναθηναϊκός δείχνει ότι δεν είναι καλά. Και το χειρότερο θυμίζει το τραγούδι από τις “Τρύπες” με “το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν”. Κι εκείνος απλώς τα βλέπει να τον ξεπερνούν. Αυτή είναι η εικόνα του Τριφυλλιού, αν θέλουμε να δούμε τη σκληρή αλήθεια.

Δείχνει ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι τέταρτος και με διαφορά από το Big-4. Δεν είναι μόνο η έλλειψη ποιότητας που θα πουν πολλοί, παρά τις μεταγραφές. Ούτε αποκλειστική αιτία είναι τα πειράματα που συνεχίζει να κάνει ο Μπενίτεθ, αν και σε αυτό η ευθύνη του είναι μεγάλη. Τα πειράγματα θα έπρεπε να έχουν τελειώσει εδώ και καιρό και ο Ισπανός να προχωρά σύμφωνα με το πλάνο του, χωρίς παρεκκλίσεις… Το τεράστιο θέμα για τον Παναθηναϊκό -θα το ξαναπώ- είναι η έλλειψη προσωπικότητας. Ποιος έχει το ανάστημα να σηκώσει στην πλάτη του την ομάδα όταν κάτι δεν πάει καλά; 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ – SPORTDAY

Έχει έρθει εκείνο το σημείο της σεζόν, που δεν χωρούν ωραιοποιήσεις. Ο Παναθηναϊκός δεν ηττήθηκε απλώς απ’ τον ΠΑΟΚ. Εκτέθηκε αγωνιστικά, στρατηγικά και προπονητικά, σε ένα ματς που υποτίθεται πως θα έκρινε αν μπορεί να σταθεί σοβαρά σε επίπεδο τίτλου. Όταν μία ομάδα αποτυγχάνει με τόση συνέπεια στα ίσια σημεία το πρόβλημα δεν είναι ούτε συγκυριακό, ούτε αποκλειστικά ποιοτικό. Είναι δομικό.  Εικόνα του αγωνιστικού χάους αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, όταν ο παναθηναϊκός κατέληξε να παίζει με δίδυμο στον άξονα τους Μπακασέτα και Κάτρη. Όχι από ανάγκη. Από επιλογή. Με τον Σιώπη και τον Ρενάτο στον πάγκο, τον Τσέριν να έχει αποσυρθεί απ’ το 46’ και τον Κοντούρη -τον πιο ισορροπημένο χαφ της ομάδας- να αντικαθίσταται. Αυτό δεν είναι απλώς κακό “διάβασμα” αγώνα. Είναι ποδοσφαιρική άρνηση της πραγματικότητας. Πού τα βρήκε αυτά γραμμένα ο Μπενίτεθ;

Ο επαναληπτικός μπορεί να επιφυλάσσει μία ποδοσφαιρική εξαίρεση. Όμως η μεγάλη εικόνα είναι αμείλικτη. Ο Παναθηναϊκός καλείται να βρει άμεσα ποδοσφαιρικό δρόμο. Όχι για να πάρει την πρόκριση, αλλά για να σώσει τη σεζόν. Αν συνεχίσει έτσι, ο δοκιμαστικός σωλήνας στον οποίο τον έχει βάλει ο προπονητής του, θα εκραγεί. Μέσα σε όλα αυτά προκύπτει το αμείλικτο ερώτημα: βλέπει κανείς αυτή την ομάδα και πιστεύει σοβαρά ότι δεν έχει ανάγκη από έναν κορυφαίο δημιουργικό μέσο; Όταν δεν υπολογίζεται ο Ταμπόρδα (αργός και χωρίς ένταση) κι ο άξονας στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον Μπακασέτα, η απάντηση είναι προφανής. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Ο Παναθηναϊκός πήγε στο Βελιγράδι για να διαχειριστεί την νίκη του επί της Ρεάλ και να παλέψει έστω για ένα διπλό που θα του έδινε νέα ώθηση εν αναμονή του Ναν. Αν μη τι άλλο, το ίδιο θα ήθελε. Η Παρτίζαν πήρε μια πολύ εύκολη νίκη απέναντι σε μία ομάδα που δεν έπαιξε ποτέ καλά κι από κάποια σημεία και μετά παράτησε. Ο Νίκος Ρογκαβόπουλος το έκανε χειρότερα με τον τρόπο τής απόδοσής του, αλλά τα γενικότερα νεύρα θα έχουν τώρα σημασία εξελίξεων.

Ο Ολυμπιακός βρίσκει απόψε στο ΣΕΦ τη Βίρτους σε δεινή θέση μετά την πρόσφατη ήττα της από τη Βιλερμπάν, αλλά ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι παίκτες του είναι πολύ έμπειροι από συνθήκες Ευρωλίγκας, ώστε να ξέρουν πως αυτά τα πράγματα δεν μετρούν και πολύ. Όλοι περιμένουν ότι ο Ολυμπιακός θα βγάλει σούπερ αντίδραση και θα ξεσπάσει στην ιταλική ομάδα για την ήττα του στο Ντουμπάι, αλλά δεν είναι και τόσο απλό να συμβεί εάν η ίδια η πειραϊκή ομάδα δεν το κάνει σωστά. Και παραμείνει απόλυτα στις ανάγκες ξεσπάσματος. Δεν χρειάζεται τέτοια ο Ολυμπιακός, ούτε έχει να αποδείξει κάτι. Να επανέλθει στην καλή απόδοση που έχει εδώ και πολύ καιρό είναι το βασικό (και μοναδικό) ζητούμενο. Τα υπόλοιπα δεν έχουν και τόσο αξία, πέρα από που μπορεί να οδηγήσουν και σε επικίνδυνες καταστάσεις και παγίδες.

ΝΙΚΟΣ ΤΖΟΥΑΝΝΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού αισθάνεται πως ζει σε μια ατελείωτη επανάληψη: υποσχέσεις, αναμονή, απογοήτευση. Και πάλι από την αρχή. Στο επίκεντρο αυτής της κυκλικής μοίρας βρίσκεται ο Ράφα Μπενίτεθ, ένας προπονητής που μιλά για το αύριο, ενώ το σήμερα του ξεφεύγει μέσα από τα χέρια. Ένας τεχνικός που αν δεν είχε τούτο το βαρύ βιογραφικό, πιθανότατα θα είχε ήδη απολυθεί με τη στάμπα του αποτυχημένου πάνω στο χαρτί της λύσης συνεργασίας. Ο Ισπανός έχει αναλάβει τον ρόλο του αρχιτέκτονα μιας ομάδας που υποτίθεται ότι θα ανθίσει έως το 2027. Μα προς το παρόν, ο σπόρος δεν έχει πέσει καν στο χώμα. Ο κόσμος, κουρασμένος από τα πειράματα που συνεχίζει με σχεδόν εμμονικό τρόπο ο προπονητής του Παναθηναϊκού, δυσκολεύεται πια να πιστέψει σε μια μελλοντική άνοιξη. 

Η διοίκηση επιμένει: τον στηρίζει, του δίνει χρόνο, του εμπιστεύεται το μέλλον του συλλόγου. Μια επιλογή σπάνια για έναν μεγάλο σύλλογο που συνήθως δεν ανέχεται πολλά πισωγυρίσματα, ειδικά όταν πλησιάζουν οι κρίσιμες μέρες της χρονιάς. Κι όμως, μοιάζει σαν ο Φλεβάρης να έχει μετατραπεί σε μήνα… καλοκαιρινής προετοιμασίας, με το ρολόι της σεζόν να τρέχει αλύπητα και την ομάδα να ψάχνει – ανεπιτυχώς – μια ταυτότητα. Η κριτική φουντώνει. Όχι επειδή ο κόσμος θέλει μια ακόμη αλλαγή στον πάγκο. Αυτές έχουν γίνει πλέον πληγή. Αλλά επειδή οι συνεχείς δοκιμές, οι ανακατατάξεις, η έλλειψη σταθερότητας έχουν αποσυντονίσει το μυαλό και των παικτών και των φιλάθλων. Και το αρχικό «χτίσε από την αρχή» έχει μεταμορφωθεί σε ένα βουβό, σχεδόν ικετευτικό μήνυμα: «Φτάνει πια με τα πειράματα. Δείξε έναν δρόμο που οδηγεί κάπου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο