Από sdna.gr
Στον οργανισμό του Παναθηναϊκού ξημέρωσε Δευτέρα και υπάρχουν χαμόγελα, να θυμόμαστε όμως πως σε αυτά τα χαμόγελα μεγάλο ρόλο παίζει και το νέο αίμα που μπήκε στο ρόστερ. Η τριάδα στην άμυνα, το άγχος που μεταφέρθηκε στην επίθεση του Ολυμπιακού, φυσικά όμως χρειάζεται και συνέχεια με δουλειά σε διαφορετικά στυλ ποδοσφαίρου. Η τριάδα στην άμυνα δείχνει τον δρόμο.
Το άγχος μεταφέρθηκε
via Imgflip
“Υπάρχουν ομάδες που αισθάνονται άνετα να αμύνονται στην περιοχή του, δεν έχουν πρόβλημα με αυτό και το κάνουν ψύχραιμα. Έχουν αναπτύξει τους κατάλληλους μηχανισμούς, παραμένουν compact και με τετράδα άμυνας το καταφέρνουν. Ταυτόχρονα, μεταδίδουν με το πέρασμα του χρόνου την πίεση σε αυτόν που επιτίθεται.
Ομάδες που δεν έχουν καλή αμυντική συνοχή, δεν έχουν ψυχραιμία να αμύνονται στην περιοχή τους, συχνά προσθέτουν τρίτο στόπερ για να υπάρχει ακόμα ένας στο κέντρο της άμυνας για υποστήριξη, όμως αφαιρείται ένας παίκτης από αλλού, συνήθως από τα εξτρέμ. Ο Παναθηναϊκός φαίνεται να αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, δεν είναι τυχαίο πως σε αρκετά ματς υψηλής δυσκολίας, ο Ράφα Μπενίτεθ επιλέγει διάταξη 3-4-2-1".
Αυτά γράφαμε πριν το ματς στο pre game, αυτό ακριβώς έγινε. Ο Παναθηναϊκός με την προσθήκη τρίτου κεντρικού αμυντικού αμύνθηκε στην περιοχή του με ψυχραιμία και ασφάλεια, ταυτόχρονα και μετά το γκολ του Ταμπόρδα το άγχος μεταφέρθηκε στην πλευρά των αθλητών του coach Μεντιλίμπαρ.
Γιατί η τριάδα πρέπει να του γίνει η βάση
Λειτουργεί καλύτερα ο Ίνγκασον: Μπορεί να μην είναι ο ίδιος με πριν τέσσερα χρόνια, να μην έχει την ίδια ταχύτητα η τα ίδια αντανακλαστικά στις αντιδράσεις του, όμως είναι ο μόνος κεντρικός αμυντικός στο ρόστερ που διαθέτει ηγετικά χαρακτηριστικά, προσωπικότητα και μιλάει μέσα στο γήπεδο έχοντας συμβουλευτικό ρόλο. Σου δίνει την εντύπωση πως οι άλλοι δίπλα του, οι συμπαίκτες του, αισθάνονται με την παρουσία του Ισλανδού μεγαλύτερη ασφάλεια.
Ας μην κρυβόμαστε, Τουμπά, Ίνγκασον, Γέντβαϊ, Πάλμερ και ο νεαρός Κάτρης, σε ματς υψηλής δυσκολίας δέχονται αρκετή πίεση σε δυάδα και κανείς δεν παράγει ασφάλεια. Τρείς μαζί από αυτούς, αλλάζουν τις αποστάσεις και την παρουσία στο “κουτί”.
Οι αμυντικοί χαφ του Παναθηναϊκού, Τσέριν, Σιώπης, Τσιριβέγια που προϋπήρχαν, δεν είχαν δείξει σε κανένα σημείο της σεζόν πως μπορούν από την θέση του αμυντικού χαφ να “προστατέψουν” τους κεντρικούς αμυντικούς. Δεν διαθέτουν μέγεθος για να μπουν στην περιοχή στις σέντρες, γενικά δεν φαινόταν σύνδεση στην πίεση ανάμεσα σε αμυντικής και μεσαίας γραμμής.
Οι πλάγιοι μπακ του Παναθηναϊκού, Κυριακόπουλος και Καλάμπρια, φαίνεται πως δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υπηρετήσουν την πλευρά μόνοι τους, αρκεί η βοήθεια να έρχεται από τα επιθετικά χαφ όπως βλέπουμε παρακάτω.
6. Υπάρχει πλέον ταχύτητα στις μεσοεπιθετικές θέσεις που μπορούν να “χτυπήσουν” στο transition με παιδία όπως του Τεττέη, Αντίνο, Παντελίδη και Πελίστρι.
Χωρίς δουλειά όμως και η τριάδα δεν εξασφαλίζει τίποτα
Προσοχή, δεν θέλω να παρεξηγηθώ: Δεν σημαίνει πως όταν ο Παναθηναϊκός παίζει με τρείς κεντρικούς αμυντικούς θα κερδίζει όλα τα παιχνίδια, χωρίς δουλειά σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού, κανένα σύστημα, καμία διάταξη δεν σου εξασφαλίζει κάτι.
Στο Φάληρο, ο Παναθηναϊκός έπαιξε ένα ματς ειδικών συνθηκών που λόγω της κατάστασης της ομάδας δεν μπορούσε να κάνει και πολλά από το να αμύνεται στην περιοχή του, να παλεύει και να βγαίνει στην κόντρα. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να γίνει διεκδικητής, πρέπει η εικόνα του στο γήπεδο να είναι καλή και με την μπάλα στα πόδια.
Βρίσκεται πίσω ακόμα, υπάρχουν δυσκολίες, θα είναι όμως μη ποδοσφαιρικό να κυριαρχήσει ένα αποτέλεσμα στην συνολική εικόνα. Άμεσα, ο Παναθηναϊκός πρέπει να δείξει καλύτερο πρόσωπο και σε παιχνίδια διαφορετικών καταστάσεων.
Όλη η ανάλυση στο παρακάτω Video:
