Από sdna.gr
Την Κυριακή στο Ηράκλειο θα παίξουν ΟΦΗ-Παναθηναϊκός. Δέκα μέρες αργότερα, θα παίξουν Παναθηναϊκός-ΟΦΗ στην Αθήνα. Αμέσως μετά, θα παίξουν Λεβαδειακός-Παναθηναϊκός. Για τον Παναθηναϊκό λοιπόν, η τέταρτη θέση στη Σούπερ Λιγκ πρώτα περνά από δύο ματς με τον ΟΦΗ, προτού καταλήξει να περάσει από τη Λιβαδειά. Ανεξαρτήτως εκβάσεως ωστόσο, ήδη έχει ενδιαφέρον μια αντιπαραβολή του Παναθηναϊκού με τον ΟΦΗ.
Διότι Κόντης στην Κρήτη και Μπενίτεθ (μετά τον Κόντη) στην Αθήνα, έφτασαν στο ίδιο χρονικό σημείο της περιόδου, τέλη Οκτωβρίου, και υπό την περίπου ίδια συνθήκη. Η κοινή συζήτηση στρεφόταν, σε ποδοσφαιριστές που "δεν κάνουν". Ο ΟΦΗ είχε φύγει με τέσσερα γκολ από τη Λιβαδειά, με τέσσερα γκολ από το Αγρίνιο, είχε δεχθεί στο Παγκρήτιο τρία γκολ από την Κηφισιά, τρία γκολ από τον Ατρόμητο, πήγαινε σούμπιτος. Εικόνα και δυναμική, ομάδας υποψήφιας για υποβιβασμό. Τότε, σούμπιτος πήγαινε και ο Παναθηναϊκός. Για το πέντε-οκτώ. Ενας άλλου τύπου υποβιβασμός.
Επί δύο μήνες, τα αποτελέσματα του ΟΦΗ με τον Κόντη "υπέφεραν" όσο και πριν τον Κόντη. Σε εκείνους τους πρώτους δύο μήνες όμως, σιγά-σιγά άρχιζε να αχνοφαίνεται πως το καινούργιο επιτελείο έδινε σε αυτούς που "δεν κάνουν" ένα τρόπο για να παίζουν το ποδόσφαιρο. Παρένθεση. Λέω επιτελείο, διότι τρέφω υψηλή γνώμη για τον θαυμάσιο άνθρωπο του ποδοσφαίρου Αλέξανδρο Τζιόλη. Προβλέπω ότι, όπως ο Κόντης αναδείχθηκε μέσα από το σταφ Γιοβάνοβιτς και πλέον χαράσσει αυτόνομη διαδρομή, αυτό θα γίνει και με τον Τζιόλη. Κλείνει η παρένθεση.
Σχεδίασε ο προπονητής συνεπώς, ένα πλάνο. Εκτός από το να σχεδιάσει, το κυριότερο, ήξερε πώς να το προπονήσει ώστε να το κάνει να βγαίνει στον αγώνα. Μέρος του πλάνου, ήταν και η αλλαγή του σχηματισμού που ολοφάνερα έκανε τους παίκτες να βολευτούν και να νιώσουν καλά. Προσοχή. Μια αλλαγή, για να παγιωθεί. Οχι μια αλλαγή...στο εκάστοτε παιγνίδι. Και κάτι, επίσης. Οταν σε καλεί ένα κλαμπ τέλη Οκτωβρίου, φυσικά σημαίνει πως τα πράγματα δεν είναι καλά. Δεν έχει νόημα να μυξοκλαίς, ότι οι παίκτες που βρήκες "δεν κάνουν". Και να επαφίεσαι, στις μεταγραφές. Νόημα έχει, και...να μη κάνουν, να τους δουλέψεις για να βελτιωθούν. Εάν εν συνεχεία δοθεί και η δυνατότητα ενίσχυσης, ακόμη καλύτερα.
Αυτή η σειρά της λογικής, στον ΟΦΗ τηρήθηκε. Πρώτα δουλεύτηκαν, έπειτα ενισχύθηκαν. Στο 2026 ανέτειλε ένας άλλος ΟΦΗ, ξανά (μετά την εποχή Δέλλα) ενδιαφέρων να τον ακολουθείς, καν προτού έλθουν αποτελέσματα και ενισχύσεις. Ο Κωστούλας δεν είναι χειμερινή προσθήκη αλλά, τόσος καιρός που πέρασε ώσπου να αξιοποιηθεί, είναι σαν χειμερινή προσθήκη. Ο Πούγγουρας χρειαζόταν, για να μη έχουν μόνον τον Λαμπρόπουλο. Ο Ισέκα χρειαζόταν, για να μη έχουν μόνον τον Σαλσέδο. Ο Αθανασίου είναι κραυγαλέα αναβάθμιση. Ο Κανελλόπουλος είναι κραυγαλέα αναβάθμιση. Ο μικρός Ρομάνο, ένας αριστεροπόδαρος εξτρέμ στα δεξιά, θα (τον) δούμε.
Λίγο-λίγο, και εκείνοι που "δεν κάνουν" μάλλον εν τέλει κάνουν. Είναι η εξέλιξη που, στο ολόιδιο χρονικό διάστημα, δεν καταγράφεται στον Παναθηναϊκό. Καμιά εικοσιπενταριά ματς, καμιά πενηνταριά ποδοσφαιριστές, 4-2-3-1, 3-5-2, 4-3-3, 3-4-3, 3-4-2-1, 4-4-2, μία "αυτόνομη" διαχείριση της κάθε ξεχωριστής φοράς που η ομάδα οδηγείται στο γήπεδο, καμία σαφής κεντρική κατεύθυνση, κανένα χρηστικό και εύληπτο tip, ας μη μιλήσουμε για παγιωμένη ταυτότητα. Οπότε, οι παίκτες που ο Ράφα βρήκε, εξακολουθούν να...μη κάνουν. Αν δεν (δείξεις πως) τους πιστεύεις, δεν θα σε πιστέψουν ποτέ. Οι επόμενοι, είναι μονάχα θέμα να έρθει ο χρόνος που και αυτοί δεν θα κάνουν.
Ενόσω ο Παναθηναϊκός παίρνει ευκαιριακές νίκες, στη χάση με τον ΠΑΟΚ ή στη φέξη με τον Ολυμπιακό, κι έπειτα έρχονται πειστήρια πόσο όντως ευκαιριακές ήταν, στο μεταξύ ο ΟΦΗ καταφέρνει...τον στόχο του Παναθηναϊκού (τελικός κυπέλλου) και συγχρόνως διεκδικεί το να μπει στα ίδια πλέι-οφ (πέντε-οκτώ) με τον Παναθηναϊκό. Για την ακρίβεια, ο ΟΦΗ φτάνει σε back-to-back τελικούς. Αλλά, συγγνώμη, καμία σχέση εφέτος με πέρυσι.
Πέρυσι το κύπελλο, τύφλωσε τον ΟΦΗ. Τους έκανε να νομίζουν, πως είναι καλοί. Ενώ, από ποδόσφαιρο, πήγαιναν καρφί στα βράχια. Ο Ράσταβατς είναι ένας υπέροχος κύριος, δεν έχει κανείς να πει το παραμικρό. Προπονητικά, με 250 ματς στην Ελλάδα, όλο και κάτι θα είχε φανεί. Δεν έχει φανεί κάτι. Εφέτος απεναντίας, το κύπελλο επιβεβαίωσε τον ΟΦΗ. Οτι είναι πράγματι καλός. Στο πού πατάει, πού ευρίσκεται, καταπού πορεύεται. Τον Απρίλιο στον Βόλο θα είναι πολύ πιο άξιος αντίπαλος για τον ΠΑΟΚ, είμαι βέβαιος, απ' όσο (δεν) ήταν για τον Ολυμπιακό στην Αθήνα πριν ένα χρόνο.
Ούτε θα έχουν ανάγκη εκεί, με βασικούς Κωστούλα (2005), Αποστολάκη (2004) και τον Θεοδοσουλάκη (2004) στο βασικό rotation, την όποια αλχημεία για να τηρήσουν τον κανονισμό...