Από sdna.gr
Καθαρά Δευτέρα για όλο τον κόσμο, όμως ο Άρης πετάει αετό όλη τη σεζόν. Δεν αρκείται στα τετριμμένα...
Έτσι ξεκίνησε, έτσι συνεχίζει, έτσι, όπως όλα δείχνουν, θα ολοκληρώσει τη φετινή καταστροφική χρονιά του. Έχει μια εκνευριστική συνέπεια στο να αγνοεί ποδοσφαιρικούς κανόνες και να επιμένει στα ίδια λάθη, κάθε φορά. Το ίδιο αναμένουμε να πράξει και μετά την απομάκρυνση του Χιμένεθ.
Στο ζουμί'
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκε και πάλι με ανορθόδοξη ενδεκάδα απέναντι στην Κηφισιά του Σεμπάστιαν Λέτο. Φορ έγιναν δεκάρια, εξτρέμ άλλαζαν θέσεις, χαφ δεν υπήρχαν. Υπήρχε "πρόγραμμα"! Ο Κουαμέ ξεκίνησε στην κορυφή, με τον Καντεβέρε να βρίσκεται πίσω του - δίπλα του - μπροστά του (όταν έβλεπε πως ο Ιβοριανός δεν μπορεί να κοντρολάρει καν την μπάλα). Ράσιτς και Γένσεν έπαιζαν πιο πίσω. Ενδιάμεσα... κανείς! Το μόνιμο πρόβλημα του Άρη. Πιο μεγάλο από τους τραυματισμούς και τα κενά που προκύπτουν μέσα στη σεζόν. Οι κιτρινόμαυροι δεν απέκτησαν ποτέ αντικαταστάτη του Μανού Γκαρθία και επιμένουν να μην έχουν λύση για τον ΠΟΛΥΤΙΜΟ παίκτη που θα μεταφέρει τη μπάλα κάθετα στην επιθετική τριπλέτα.
Αντ'αυτού σέντρες, γεμίσματα και... κερδισμένα φάουλ έξω από την περιοχή. (Με στόχο ΝΕΑ γεμίσματα. Το μαντέψατε!) Το αναφέρουμε ξεχωριστά, καθώς ο Ισπανός τεχνικός ήρθε στην αποψινή συνέντευξη τύπου, μετά από το 1-1 κόντρα στην Κηφισιά και μόνο που δεν πανηγύρισε για το γεγονός πως η ομάδα του πήρε ευκαιρίες για σέντρες προς την επιθετική δυάδα.
"Μα κύριε Χιμένεθ, το ποδόσφαιρο δεν παίζεται έτσι. Κάθετα πότε θα παίξετε, αν όχι απόψε, που ήσασταν το φαβορι, στην έδρα σας, με φουλ επιθετική σύνθεση; Πως θα λύσετε το πρόβλημα στο "10"; πάνω κάτω αυτό ρωτήσαμε στον προπονητή του Άρη, λίγα λεπτά πριν αποτελέσει παρελθόν.
Την απάντηση μπορείτε να την διαβάσετε ΕΔΩ. Αν βγάλετε άκρη, πείτε μου και εμένα...
Ο Άρης στερείται φανταμένταλς! Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε. Διαθέτει ένα εξαιρετικό ρόστερ από μονάδες, το οποίο ένας προπονητής που έμεινε στον πάγκο για 5 μήνες δεν κατάφερε να το κάνει ΚΑΝ να μιλάει μεταξύ του. Τι; Θέλετε αυτοματισμούς; Κάθετες πάσες; Αυτά είναι πολυτέλειες!
Η ομάδα πήγε σε ένα ισπανικό πλάνο (πάλι) και ενδέχεται να επιμείνει στο ίδιο, μιας και ο τεχνικός της διευθυντής είναι από την Ιβηρική και οι περισσότεροι παίκτες του Ισπανοί. Επομένως δεν περιμένουμε κάτι το ιδιαίτερο ως το φινάλε. Όχι πως θα φταίει ο επόμενος προπονητής, απλώς η όλη οργάνωση της φετινής σεζόν ήταν - είναι και θα είναι λάθος.
Πάμε όμως να εξηγήσουμε το γιατί.
Γιατί ο Άρης ήταν καταδικασμένος να αποτύχει, να ταυματίζεται και να δείχνει αυτό το αγωνιστικό πρόσωπο από τον Ιούλη;
Αρχικά, όλες οι ομάδες που πρέπει να ξεκινήσουν από νωρίς την προετοιμασία τους και να παίξουν 6 παιχνίδια για να βρεθούν σε ευρωπαϊκό όμιλο είναι λίγο - πολύ καταδικασμένες να αποτύχουν σε κάποιους τομείς, αν δεν προσέξουν. Αν όμως βρεθείς με αυτή την υποχρέωση στα χέρια πρέπει να βρεις τον τρόπο: 1) Να περάσεις στον όμιλο 2) Να μπορείς να τρέχεις όπως οι αντίπαλοι σου και να μην σέρνεσαι όλη τη χρονιά, λόγω κακής προετοιμασίας.
Ο Άρης έκανε σοφτ προετοιμασία, ώστε να είναι φρέσκος στα παιχνίδια με την Αράζ. Έκανε σοφτ προπονήσεις, έδωσε μερικά αδιάφορα φιλικά παιχνίδια και του έλειπε το μισό ρόστερ, το οποίο ήρθε αρκετό καιρό αργότερα. Αυτό, θα έλεγε κανείς, πως μπορούσε να αποτελέσει "δωράκι", ώστε να έχει παίκτες με κανονική προετοιμασία στα πόδια τους και να έχει κάνει τη "δουλειά" της Ευρώπης με όσους είχε φρέσκους από νωρίς.
Αμ δε! Όσοι ήρθαν ήταν πιο αγύμναστοι, πιο απροετοίμαστοί και πιο απέχοντες από την ενεργό δράση από τους ήδη υπάρχοντες.
Επομένως: Από τη μία είχες το μισό σου ρόστερ να κάνει μισές - χαλαρές προπονήσεις και να μένει "φρέσκο" για τα ευρωπαϊκά και από την άλλη μια ορδή μεταγραφών από ανέτοιμους παίκτες, οι οποίοι έβγαλαν σχεδόν όλοι τραυματισμούς και προβλήματα στην πορεία.
Πως να έρθουν τα αποτελέσματα, ειλικρινά, πείτε μας...
Οι "παλιοί", όχι μόνο δεν κατάφεραν να περάσουν την Αράζ, αλλά έχουν μείνει μονίμως ντεφορμέ και δεν έχουν πιάσει απόδοση + τα προβλήματα των τραυματισμών που έχουν να αντιμετωπίσουν και οι "νέοι" δεν έχουν καν ρυθμό στα πόδια τους, δεν έχουν παίξει σε πάνω από 3 παιχνίδια σταθερά με τους συμπαίκτες τους και η έννοια ομοιογένεια αγνοείται εμφατικά.
Δίνουμε τα προβλήματα, ας δώσουμε όμως και πιθανές λύσεις...
Στον Άρη της επόμενης "μέρας" υπάρχουν δύο σενάρια.
Στο πρώτο σενάριο, αυτό, κατά το οποίο ο Άρης καταφέρνει και παίρνει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, η ομάδα πρέπει να χωριστεί στα δύο. Παίκτες που έχουν ρυθμό και έχουν πιάσει μια άλφα ομοιογένεια μεταξύ τους πρέπει να αποτελέσουν τον κορμό των πρώτων ημερών της επόμενης σεζόν. Μαζί τους θα ανέβουν και μερικοί μικροί, για να βγαίνουν οι προπονήσεις και να υπάρχει φρέσκο αίμα, ρυθμός και ακούραστα πνευμόνια. Σε αυτό το σύνολο θα μπουν οι λίγες (ελπίζω φέτος) μεταγραφές, με παίκτες που έχουν γεμάτες σεζόν, 0 (ολογράφως ΜΗΔΕΝ) τραυματισμούς και θα έρθουν από τις πρώτες μέρες του Ιούνη στην ομάδα. Αυτό το σύνολο θα παίξει στα προκριματικά και θα γίνει ένας προγραμματισμός για το πότε θα κάνει μια σωστή - μίνι προετοιμασία μετέπειτα, ώστε να προφτάσει και τους υπόλοιπους. Το άλλο κομμάτι του ρόστερ θα κάνει κανονική προετοιμασία, ώστε να αποτελέσει την ραχοκοκαλιά της ομάδας στα παιχνίδια του Σεπτέμβρη και ως το φινάλε της σεζόν. Εκεί θα προστεθούν οι (λίγες, ξαναλέω) μεταγραφές από "πάνω ράφι", οι οποίες σίγουρα θα έχουν αστερίσκους και δε θα είναι εύκολο να έρθουν από τον Ιούνη στην Ελλάδα.
Στο δεύτερο σενάριο, εκείνο κατά το οποίο ο Άρης δεν βγάινει Ευρώπη, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Βρίσκεις έναν προπονητή που θα αναλάβει το χτίσιμο της ομάδας, κρατάς το 90% του φετινού ρόστερ και κάνεις ΣΩΣΤΗ προετοιμασία, δίχως άγχη και πιέσεις.
Θα ρωτήσει κανείς; "Μα η χρονιά είναι απελπιστική, γιατί να κρατήσεις τόσο ποσοστό του ρόστερ;"
Γιατί αυτό είναι το λάθος που κάνει ΠΑΝΤΑ ο Άρης. Δηλαδή τι θα κάνει; Θα διώξει πάλι όλη την ομάδα για να φέρει 20+ μεταγραφές; Θα περιμένει ΠΑΛΙ άμεσα αποτελέσματα, δίχως να δουλέψει σωστά, δίχως να επενδύσει σε κόπο και χρόνο; Όχι! Όσο κακό έγινε - έγινε! Η ομάδα πρέπει να ζήσει καινα "πεθάνει" με τις επιλογές της και να ελπίζει πως με δουλειά και επιμονή θα έρθει η ομοιογένεια και η βελτίωση.
Χωρίς σωστή προπονητική φιλοσοφία και όραμα όμως, δεν πας πουθενά.
Ο επόμενος προπονητής πρέπει να γνωρίζει που έρχεται, να ξέρει όλα τα λάθη και τις εμμονές αυτού του συλλόγου και να θέσει τα όρια του. Σε πρόεδρο και τεχνικό διευθυντή.
Σημείωση εδώ: Ο τεχνικός διευθυντής άραγε δεν έχει ευθύνη για το όλο φετινό οικοδόμημα; Τον διατηρούμε ως έχει;
Εδώ και αρκετό καιρό λέμε στις εκπομπές στο ραδιόφωνο πως ο επόμενος προπονητής πρέπει να είναι Έλληνας (με Έλληνα τεχνικό διευθυντή, αλλά δεν είναι της ώρας αυτή η κουβέντα) και να χτίσει με "ενέσεις" γηγενών πάνω στο ηδη υπάρχον ρόστερ.
Τα υπόλοιπα τα έχουμε δοκιμάσει (πολλάκις) όλα...
Ο κόσμος του Άρη απόψε δεν αποδοκίμασε καν. Έχει μουδιάσει να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα να αποτυγχάνει και να μην αλλάζει ρότα. Αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα και δια παντός! Περισσότερα όμως θα πούμε με το τέλος της σεζόν, στο τελικό μας "ταμείο".
ΥΓ Ο Γκαρέ έκανε σε ένα ημίχρονο όλα όσα δεν έχει κάνει ο Πέρεθ σε όλη τη σεζόν...