Από sdna.gr
Η περίληψη του κειμένου δεν είναι τυχαία. Δεν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Ο Άρης ΟΝΤΩΣ έπαιξε για πρώτη φορά "κάτι", το οποίο να μπορούμε να το σχολιάσουμε. Η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου είχε αρχή - μέση και τέλος και ας έχασε με 3-1 από τον Παναθηναϊκό. Έπαιξε επιθετικά, με ρίσκο και είχε πολλά στοιχεία από αυτά που περιμέναμε από το καλοκαίρι.
Σε πρώτο χρόνο, πρέπει να τονίσουμε πως ουδόλως πανηγυρίζει κανείς για την ήττα από τον Παναθηναϊκό. Θα πρέπει να σημειώσουμε όμως πως, σε τέτοιο χρονικό σημείο, με όλους τους στόχους να έχουν χαθεί και μοναδική διέξοδο την 8άδα, ο Άρης πρέπει να αναζητήσει κάποια θετική "βάση" ώστε να πορευτεί ενόψει συνέχειας και να βγάλει κέρδος από αυτή την σεζόν... κατρακύλας που τον διέπει.
Εδώ και καιρό, από αυτή εδώ την στήλη, αναζητούμε αυτό το "κάτι" που να μας αρέσει. Αυτό το θετικό στοιχείο, για το οποίο αξίζει να γράψουμε μερικές αράδες και να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον. Ακόμη, σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον, δεν το έχουμε βρει. Υπάρχουν όμως ενδείξεις πως, αν δουλευτεί λίγο παραπάνω το σύνολο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουμε άμεσα θετικά συμπεράσματα για κάποια κομμάτια του παιχνιδιού των κιτρινόμαυρων.
Για την ώρα, ας σχολιάσουμε αυτές τις ενδείξεις. Ας ξεμπλέξουμε το "κουβάρι" της φετινής ομάδας, το οποίο έχει μπλεχτεί τόσο, που μοιάζει με κόμπο ντελιβερά στο τέλος της βάρδιας.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου, μετά το τέλος του αγώνα, τόνισε πως υπήρχε διάθεση για νίκη από τους παίκτες του. Μίλησε για διάθεση για επιθετικό ποδόσφαιρο και ρίσκα. Να σας πω την αλήθεια, αυτά όλα τα είδαμε και στο χορτάρι. Περίεργο ε; Ποτέ άλλοτε (φέτος) ο Άρης δεν έδειξε να πιστεύει τόσο ένα παιχνίδι, ενώ βρέθηκε πίσω στο σκορ με 1-0, 2-0 και 3-1. Από την αρχή του αγώνα η ομάδα είχε την κατοχή, την κυκλοφορία της μπάλας και έδειχνε απειλητική. Η διαφορά όμως ήταν πως σε αυτό το παιχνίδι η μπάλα έφτασε ΚΑΙ μέσω του άξονα στην επίθεση. Η διαφορά ήταν πως υπήρξαν συνδυασμοί και παίκτες πατούσαν την αντίπαλη περιοχή.
Οι πολλές φάσεις δεν ήρθαν, όμως ο Άρης έμοιαζε πιο απειλητικός από ποτέ, ακόμη και σε σύγκριση με παιχνίδια όπου είχε πολλές τελικές.
Για πρώτη φορά είδαμε πως το ρόστερ έχει δυνατότητες, όμως παραμένει εξαιρετικά αδούλευτο και άγουρο...
Αλήθεια, όλους αυτούς τους μήνες γιατί η ομάδα δεν έπαιζε έτσι μεσοεπιθετικά; Γιατί ο Δώνης άργησε τόσο πολύ να πάρει φανέλα βασικού; Γιατί ο Καντεβέρε δεν έπαιζε τόσο απελευθερωμένα; Πέρα από την επίθεση όμως, τιατί ο Φαντικά έπαιζε αριστερά και όχι δεξιά;
Ποια ήταν η φιλοσοφία του Άρη όλο αυτό το διάστημα; Ενώ το ρόστερ έχει επιθετικές αρετές, ποιος ήταν ο λόγος που η ομάδα προσπαθούσε να παγώσει ρυθμό στα παιχνίδια και να προσέχει (δίχως αποτέλεσμα) τα νώτα της σε τέτοιο βαθμό;
Για να το κάνουμε πιο λιανά: Γιατί ο Άρης έπαιζε ως την 1η του Μάρτη ως ομάδα που παλεύει για την σωτηρία της και ΑΠΟΨΕ ξύπνησε για να παίξει κάτι άλλο;
Πολλά ερωτήματα... οι απαντήσεις είναι προφανείς.
Δεν λέμε σε καμία περίπτωση πως ο Γρηγορίου είναι η προπονητάρα που θα αλλάξει το DNA του φετινού ρόστερ. Σόρρι κόουτς, αλλά θα μας επιτρέψεις να παραμένουμε το λιγότερο... καχύποπτοι και απαισιόδοξοι. Δεν είναι κάτι προσωπικό για σένα, όμως το βιογραφικό σου και οι, ως τώρα, επιλογές της διοίκησης για προπονητές, μας αναγκάζουν. Για πρώτη φορά φέτος όμως είδαμε πως υπάρχουν παίκτες που ξέρουν να παίξουν ΚΑΙ ελκυστικό ποδόσφαιρο και μπορούν να μην παρατούν παιχνίδια, όταν ο αντίπαλος προηγείται.
Και ας απέτυχαν... ξανά!
Η στήλη έχει καρφιτσώσει ήδη στον πίνακα ανακοινώσεων της τις φωτογραφίες του Γκαρέ σε τρία διαφορετικά σημεία του γηπέδου. Αριστερά - δεξιά και στον άξονα. Παντού τα πήγε εξαιρετικά. Μας αρέσει αυτό το παιδί. Έχει καρφιτσώσει ήδη το ανάποδο ψαλίδι του Καντεβέρε και το σλάλομ με τις κεφαλιές, λες και έπαιζε με τα "παιδιά" του στην αλάνα. Καρφιτσώνουμε επίσης και τα νεύρα στις διαιτητικές αποφάσεις. Στο χέρι σας είναι να βάζετε παραπάνω γκολ και να μην παρατάτε τα παιχνίδια, για να πάψει η ομάδα να μοιάζει με κομπάρσο. Θα έρθουν και οι νίκες.
Τέλος, για να κάνω μια αναφορά και στην άμυνα, σκασίλα μας αν χειροτερέψει η αμυντική λειτουργία, αν η ομάδα μάθει να παίζει με αυτόν τον τρόπο επιθετικά και πιάσει τα στάνταρ για τα οποία χτίστηκε. Το αγοράζουμε αυτό το χάντικαπ! Το θέλουμε! Χίλιες φορές να βάζω 3 και να "τρώω" 2, από το μίζερο "μισό - μηδέν" (το οποίο δεν καταφέραμε κιόλας στο τέλος...).
Ο Άρης χτίστηκε ανορθόδοξα, χτίστηκε λάθος, χτίστηκε δίχως ποδοσφαιρική λογική, όμως πήρε παίκτες με ταλέντο. Αν καταφέρετε να τους "στρώσετε" και να τους μάθετε να παίξουν μεταξύ τους και αποκτήσουν μια άλφα φυσική κατάσταση, τότε ίσως, επιτέλους, δούμε κάτι άξιο για συζήτηση. Φέτος - του χρόνου - όποτε αποφασίσετε να παίξετε επιθετικό ποδόσφαιρο με πλάνο!
ΥΓ Μου αρέσει πολύ που σε σχόλια, στα social media, ο κόσμος πλέον δεν στέκεται αποκλειστικά στη διαιτησία και βλέπει τα πιο σημαντικά. Να πω την αλήθεια εγώ έχω τις ενστάσεις μου για το αποψινό VAR. Κυρίως στη φάση του Αθανασιάδη, όμως ήδη κάποιοι φίλοι με κάνουν αισιόδοξο πως κάτι αλλάζει.
ΥΓ2 Άντε, γιατί βλέπετε... για να ξαναπάρουμε διπλό στην Ισπανία πρέπει να ξαναβγει ο Άρης στην Ευρώπη. Όλοι οι υπόλοιποι δεν τα καταφέρνουν. (Έτσι όπως είμαι φέτος, ας μην βγω. Μπας και γίνει μια σωστή δουλειά το καλοκαίρι και ξεκινήσω με σωστές ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ βάσεις και πλάνο).