Στο σημερινό μας κείμενο τα βάζουμε κάτω όλα για να δούμε αν τελικά το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός χρειάζεται να προσθέσει κι άλλους... Πόσους;

Τερματοφύλακες

Λαφόντ και Τσάβες βρίσκονται στον Παναθηναϊκό με δανεισμό, ο μόνος που έχει συμβόλαιο είναι ο Κότσαρης. Η λογική λέει πως τη νέα σεζόν οι δανεικοί δε θα συνεχίσουν, καθώς κανείς δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος με τον Λαφόντ, ενώ ο Τσάβες δεν έχει αγωνιστεί καν, πιάνει και θέση ξένου.

Ο Κότσαρης, όποτε έπαιξε, ήταν σταθερός, ίσως ο πιο νορμάλ τερματοφύλακας που αγωνίστηκε φέτος στους πράσινους, καθώς Ντραγκόφσκι και Λαφόντ δεν... έσκισαν. Ο Κότσαρης, λοιπόν, που έχει και συμβόλαιο, λογικά θα παραμείνει ως δεύτερος.

Για να κάνει πρωταθλητισμό όμως ο Παναθηναϊκός στο χορτάρι και όχι στα λόγια, χρειάζεται κάποιον κάτω από τα δοκάρια που να είναι ποιοτικός, ανάλογος των απαιτήσεων, ένας τερματοφύλακας που θα κάνει τη διαφορά.

Χρειάζεται φυσικά και τρίτος τερματοφύλακας. Εδώ οι επιλογές είναι δύο:

Νεαρός Έλληνας με προοπτική, ο οποίος θα προπονηθεί σωστά σε ένα σοβαρό κλαμπ και με έναν μεγάλο τερματοφύλακα δίπλα του.

Μεγάλος σε ηλικία, με προσωπικότητα και εμπειρία, που δεν θα έχει απαιτήσεις να παίζει, αλλά όταν χρειαστεί θα είναι εκεί.

Συνολικά, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται δύο μεταγραφές στη θέση του τερματοφύλακα.

Κεντρικοί αμυντικοί

Στον Παναθηναϊκό υπάρχουν ήδη πέντε με συμβόλαιο, καθώς ο μόνος του οποίου ο δανεισμός τελειώνει είναι ο Ερνάντες. Αν είναι παίκτης που ανεβάζει επίπεδο τον Παναθηναϊκό, νομίζω δε χρειάζεται να το συζητήσουμε.

Το πρόβλημα είναι όμως μεγάλο. Ποιος βάζει το χέρι του στη φωτιά πως με τους ήδη πέντε αθλητές που έχουν συμβόλαιο κάνεις πρωταθλητισμό;

Ο μύθος των δύο ισάξιων ενδεκάδων

Κάνω μια «παράκαμψη». Σε μια ομάδα που θέλει να μη λέγεται απλά, αλλά και να είναι, πρέπει να υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι, ξεκάθαρη ιεραρχία. Δεν γίνεται να έχεις ισάξιους ποδοσφαιριστές σε κάθε θέση.

Πρέπει να υπάρχουν αρχές, είναι απαραίτητο να ξέρει ο καθένας τον ρόλο του, για ποιο σκοπό έχει αποκτηθεί. Κάποιοι είναι τα «πρώτα βιολιά», αθλητές δηλαδή που έχουν αποκτηθεί για να κάνουν τη διαφορά, 3-4 στον αριθμό, διάσπαρτοι σε όλες τις γραμμές.

Άλλοι 9-10 που θα είναι ο σκληρός πυρήνας και θα παίζουν τα περισσότερα παιχνίδια, άλλοι 7-8 που θα έχουν ρόλο rotation και κάποιοι ακόμη, 5-6, που θα είναι συμπληρωματικοί και θα παίζουν λιγότερα παιχνίδια.

Με αυτόν τον τρόπο, ο καθένας ξέρει τι ρόλο έχει στην ομάδα, δεν γκρινιάζει όταν δεν παίζει και διατηρείται σε άριστη κατάσταση το κλίμα στα αποδυτήρια, το οποίο είναι βασικό συστατικό για να υπάρχει υγεία.

Αν υπάρχει μια ομάδα με ισάξιους ποδοσφαιριστές, οι μισοί θα έχουν παράπονο σε κάθε ματς. Και κάτι ακόμα:

Δύο παίκτες σε κάθε θέση, είναι αστείο να το συζητάμε. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις αθλητές στο ρόστερ που να μπορούν να αγωνιστούν στη θέση με αξιοπρέπεια. Παρακάτω θα το δούμε αναλυτικά. Ξαναγυρίζουμε στους κεντρικούς αμυντικούς.

Οι ομάδες συνήθως χτίζουν το βασικό κεντρικό τους αμυντικό δίδυμο με μια συγκεκριμένη μορφή. Ο ένας κεντρικός αμυντικός είναι πολύ καλός με την μπάλα στα πόδια και διαθέτει playmaking (Ρέλβας, Ρέτσος, Μιχαηλίδης), ενώ ο παρτενέρ του έχει δύναμη και σκληράδα (Κεντζιόρα, Μουκουντί, Πιρόλα).

Στον Παναθηναϊκό, ο Τουμπά που αποκτήθηκε ως playmaker αμυντικής γραμμής δεν είναι για επίπεδο πρωταθλητισμού, ενώ ο Πάλμερ, που έχει τα στοιχεία της αθλητικότητας και της επιθετικότητας, στα τρία χρόνια που είναι στον Παναθηναϊκό μάλλον έχει χάσει, λόγω τραυματισμών, παραπάνω από τα δύο.

Ο Ίνγκασον είναι αρχηγικός, leader, μπορεί να είναι αργός, έχει όμως επιθετικότητα και μαζί με τον Κάτρη θα πρέπει να βρίσκονται στο ρόστερ. Όμως ο Παναθηναϊκός, για να κάνει πρωταθλητισμό, θα πρέπει να προσθέσει δύο βασικούς κεντρικούς αμυντικούς με τα χαρακτηριστικά που είπαμε. Λόγω της φύσης των Κυριακόπουλου και Καλάμπρια, ο playmaker στόπερ θα πρέπει να βρίσκεται στην αριστερή πλευρά, άρα ιδανικά να έχει και αριστερό πόδι.

Γέντβαϊ και Πάλμερ, θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να μην είναι του χρόνου στο ρόστερ. Τουμπά, Ίνγκασον, Κάτρης, μαζί με τις δύο μεταγραφές, θα πρέπει να κλείνουν την πεντάδα στις δύο θέσεις των κεντρικών αμυντικών.

Πλάγιοι μπακ

Λάθος. Αν τραυματιστεί κάποιος για μεγάλο διάστημα, τι θα γίνει; Θα παίζει ένας μόνιμα, βρέξει - χιονίσει, είναι καλός, δεν είναι καλός... Και αν φάει και κόκκινη; Θα κάνεις πρωταθλητισμό με αλχημείες;

Σε μια πραγματική ομάδα, πρέπει, όπως είπαμε και παραπάνω, να υπάρχουν τρεις το λιγότερο αθλητές που να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε μια θέση. Αυτό δεν σημαίνει και αναγκαστικά τρεις πλάγιοι μπακ σε κάθε πλευρά, θα ήταν υπερβολή.

Συνήθως, οι ομάδες φροντίζουν να έχουν δύο κλασικούς μπακ σε κάθε πλευρά, όμως να υπάρχει και κάποιος από το κέντρο της άμυνας ή από τα αμυντικά χαφ που να μπορεί να παίξει τη θέση, αν χρειαστεί.

Στον Παναθηναϊκό, δεν υπάρχει όμως, δεν είχε προβλεφθεί και είδαμε αριστερό μπακ τον Κότσιρα και τον Καλάμπρια...

Δύο μεταγραφές, μία σε κάθε πλευρά, και στόπερ ή αμυντικά χαφ που να μπορούν να βοηθήσουν εκεί είναι η λύση, εκτός και αν μείνει ο Κότσιρας ως πέμπτος...

Αμυντικά χαφ

Οι ομάδες πλέον πάνε σε «6,5», δύο 6-8 με λίγα λόγια. Ποδοσφαιριστές που αλληλοσυμπληρώνονται. Αλλά πώς; Ο ένας να κόβει και να είναι μέτριος στα άλλα και ο άλλος να έχει το playmaking και στην άμυνα να κοιτάει;

Όταν μιλάμε για χαρακτηριστικά που συμπληρώνονται, εννοούμε δύο αθλητές που τα κάνουν καλά όλα. Στο κομμάτι της δημιουργίας ο ένας όμως είναι λίγο καλύτερος, στο κομμάτι της άμυνας ο άλλος είναι λίγο καλύτερος. Έτσι, ναι, δύο αθλητές μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται.

Το μόνο συμβόλαιο που τελειώνει είναι του Ρενάτο, ο οποίος είναι και με δανεισμό. Υπάρχει κάποιος από τους υπόλοιπους που να βάζεις το χέρι σου στη φωτιά πως πρέπει να είναι βασικός του χρόνου στον Παναθηναϊκό με σκοπό τον πρωταθλητισμό;

Ο Τσιριβέγια, ο Κοντούρης και ο Τσέριν πρέπει να κλείνουν την πεντάδα. Δύο μεταγραφές βασικών όμως είναι απαραίτητες.

Ρενάτο, Σιώπης, Βιλένα και Σισοκό δεν πρέπει να ανήκουν στο ρόστερ του Παναθηναϊκού τη νέα χρονιά και δύο μεταγραφές βασικών είναι απαραίτητες για τις θέσεις που είναι υπεύθυνες να παρέχουν αμυντική ασφάλεια στην αμυντική γραμμή, υποστήριξη στην επιθετική, πίεση, μεταφορά μπάλας και πάτημα περιοχής.

Δύο μεταγραφές και τρεις αποχωρήσεις.

Επιθετικά χαφ

Του Τζούριστιτς το συμβόλαιο λήγει και πιθανότατα δεν θα ανανεωθεί. Μπακασέτας, Γιάγκουσιτς και Ταμπόρδα έχουν συμβόλαιο. Με αυτούς στη θέση του μεσοεπιθετικού, κάνεις πρωταθλητισμό; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα.

Το χέρι στη φωτιά μάλλον δεν το βάζεις εύκολα, όμως δεν μπορεί να κάνει 30 μεταγραφές πάλι ο Παναθηναϊκός. Αυτοί οι τρεις λογικά θα συνεχίσουν, με τον Γιάγκουσιτς να περιμένει ο οργανισμός να κάνει το step up, τον Ταμπόρδα να έχει διάρκεια για να βγει η χρονιά.

0 μεταγραφές, 0 αποχωρήσεις.

Εξτρέμ

Ο Πελίστρι δεν βάζει γκολ, περισσότερο τραυματίας είναι παρά παίζει, αυτή είναι η πραγματικότητα. Όταν παίζει, χάνει κρίσιμα γκολ. Ας τον πουλήσει όσο-όσο να βρει κάποιον καλύτερο; Όχι. Πρόκειται για έναν εξαιρετικό ποδοσφαιριστή στα transitions, που πάντα είναι χρήσιμος.

Του λείπει ένα κλικ για να αλλάξει η κατάσταση, δεν το έχει βρει ακόμα. Ένας οργανισμός όμως δεν θα τον πουλούσε τώρα αν σέβεται τον εαυτό του. Δεν πουλάς έναν ποδοσφαιριστή με αξία στα κάτω του, δεν συμφέρει. Καλύτερα να τον κρατήσεις έναν χρόνο και να προσπαθήσεις να τον επαναφέρεις.

Ας καλυφθεί η αδυναμία του τακτικά μένοντας περισσότερο στη γραμμή. Τα χαρακτηριστικά του Πελίστρι είναι εξαιρετικά για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια και τα play offs, εκεί που κρίνεται το πρωτάθλημα.

0 μεταγραφές, 1 αποχώρηση.

Ο Ντέσερς έπαιξε 8-9 ματς, έχει το γκολ, ο Τεττέη είναι σε καλή κατάσταση και ο Σβιντέρσκι είναι φορ που πάντα βοηθάει. Υπάρχει και ο Πάντοβιτς. Με αυτά τα εξτρέμ που δεν σκοράρουν, οι φορ του Παναθηναϊκού είναι οι κατάλληλοι για να κάνεις πρωταθλητισμό;

Ο Τεττέη έχει τρομερά στοιχεία, πρέπει όμως ο Παναθηναϊκός να του δώσει τον χρόνο να εξελιχθεί και να δουλέψει με τον εαυτό του, να μην τα περιμένει όλα από αυτόν και να τον φορτώνει με ευθύνες που δεν μπορεί να διαχειριστεί ακόμα.

Ο Ντέσερς έχει μεγάλο πρόβλημα τραυματισμού, ποιος ξέρει πότε θα επανέλθει και πόσο γρήγορα θα βρει ρυθμό για να σκοράρει, ενώ ο Σβιντέρσκι είναι πάντα αξιόπιστη λύση, όμως κάτι δεν... κολλάει.

Ο Παναθηναϊκός, για να κάνει πρωταθλητισμό, θέλει φορ-παιχταρά, να γίνει η ομάδα του επιθετικού, εκεί που όλοι δουλεύουν για αυτόν. Φορ που θα βάλει 20-25 γκολ, έδωσε 10+ για εξτρέμ, 6 για δεκάρι τον χειμώνα και 5 το καλοκαίρι — δεν μπορεί να δώσει για φορ που θα κάνει τη διαφορά;

Έτσι, ας μένει στο πλάι ο Πελίστρι με τον Αντίνο να ανοίγουν το γήπεδο, να μην έρχεται σε τελικές ο Ουρουγουανός και φωνάζουμε που τα χάνει.

Ο Ντέσερς θα μπορεί να έχει τον ρόλο του game changer, ο Τεττέη του δεύτερου επιθετικού.

1 μεταγραφή, 2 αποχωρήσεις

Ο Παναθηναϊκός έκανε 19 μεταγραφές τη φετινή σεζόν, όμως το ρόστερ του απέχει ακόμα από το απαιτούμενο για να κάνει πρωταθλητισμό, ενώ είναι δεσμευμένος με αρκετά συμβόλαια. Αν κάνει 8-9 μεταγραφές που είναι και απαραίτητες, θα πρέπει να γίνουν και οι ανάλογες αποδεσμεύσεις για να υπάρχει υγεία στο ρόστερ, αρχές και ξεκάθαροι ρόλοι.