Από sdna.gr
Έξι ντέρμπι μπροστά. Η βαθμολογική μοίρα του Παναθηναϊκού στη σεζόν, μόνο με ένα μίνι θαύμα θα αλλάξει. Οπότε αυτό που πρέπει να κάνουν οι Πράσινοι, είναι ξεκάθαρο. Να αντιμετωπίσουν τα ματς ως ευκαιρία… εκδίκησης. Απέναντι στις νοοτροπίες μείωσής τους πρώτα και πάνω απ’ όλα. Γιατί όλοι ακούμε τι λέγεται ενόψει της διαδικασίας. Όταν επιδεικνύει κάποιος ασέβεια προς το Τριφύλλι, τότε το κίνητρο είναι αυτονόητο.
Αυτοσκοπός δεν μπορεί να υπάρξει. Κάτι τέτοιο θα ίσχυε μόνο αν στη μέση ήταν η διεκδίκηση του τίτλου. Το να κλείσουν στόματα, δεν είναι τίτλος. Είναι μια κάποια ηθική και ψυχολογική δική σου δικαίωση. Τίποτα περισσότερο. Τη χρειάζεται ο Παναθηναϊκός γι’ αυτό και την αναφέρουμε. Ειδικά με όσα έχουμε δει σε παλαιότερες διαδικασίες πλέι οφ. Με ματς που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, με εξάρσεις ιώσεων που έμειναν κρυφές και τελικά οδήγησαν σε «συμμαχίες» για να αλλάξει η ιστορία. Μην τα υπενθυμίζουμε, όλοι τα ξέρετε.
Ως μια τέτοια διαδικασία, τα πλέι οφ για τον Παναθηναϊκό χωρίς τον ουσιαστικό στόχο αλλά με το μεγάλο κίνητρο σε αυτά τα έξι ματς, μοιάζουν περισσότερο με διασκέδαση. Μην πάει το μυαλό σας στο χαβαλέ, καμία σχέση. Διασκέδαση ποδοσφαιρική. Και είμαστε σίγουροι πως όσοι ασεβείς σκεφτούν το Τριφύλλι σαν… σάκο του μποξ, θα είναι οι πρώτοι που θα την πατήσουν.
Ξέχωρα απ’ την ποδοσφαιρική «διασκέδαση» όμως, δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνουν τα πλέι οφ παραμορφωτικός καθρέφτης. Κι αυτό δεν αφορά πρόσωπα. Έχουμε αναφέρει άλλωστε πως αν έχει αποφασιστεί η αλλαγή στην τεχνική ηγεσία, τότε πρέπει να γίνει ακόμη και αν έρθουν έξι νίκες στα πλέι οφ. Ξέχωρα από το τι πιστεύει ο καθένας μας για κάποιον, το ζήτημα είναι πρωτίστως η ομάδα. Κανένα πρόσωπο. Αυτό δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε.
Μέσα από τις αποτυχίες και τις δύσκολες σεζόν, συνηθίσαμε περισσότερο να ασχολούμαστε με πρόσωπα και λιγότερο με τη μεγάλη εικόνα η οποία επιβάλλεται να είναι το καλό του Παναθηναϊκού. Μια διαδικασία που έχει συνέχεια. Αν π.χ. σε εμάς αρέσει ο Μπενίτεθ και φύγει τελικά, πρέπει να… θέλουμε να αποτύχει το Τριφύλλι; Όχι βέβαια. Οι πάντες είναι περαστικοί απ’ τον Παναθηναϊκό. Το έχουμε διαπιστώσει ακόμη και με «κολοσσούς» που έκαναν το σύλλογο αυτό που είναι.
Κατά συνέπεια, πρέπει να μπούμε όλοι μας και κυρίως η ίδια η ομάδα, στη λογική της συνέχειας. Της συνέπειας και της σταθερότητας. Ο μεγάλος της υπόθεσης, είναι ο Παναθηναϊκός. Η απαίτηση που υπάρχει, είναι να γίνονται όσο το δυνατόν καλύτερες επιλογές. Για την ομάδα όμως κι όχι για να χαιρόμαστε έναν παίκτη ή έναν προπονητή που γουστάρουμε. Οι πάντες, όσο μεγάλα ονόματα έχουν, όσο ταλέντο κουβαλούν, θα υπηρετούν το στόχο.
Λέμε αυτονόητα πράγματα, όμως χρειάζονται γιατί μέσα στις σεζόν των οικονομικών δυσκολιών και των μικρών συμβολαίων, συνηθίσαμε να αισθανόμαστε μια ευγνωμοσύνη υπέρμετρη. Λες και κάνουν χάρη στον Παναθηναϊκό όσοι αγωνίζονται ή εργάζονται σε αυτόν. Ξεχνώντας το τι κερδίζουν εκείνοι από αυτή την ενασχόληση/συνεργασία.
Τώρα δεν είμαστε σε εκείνο το επίπεδο. Τώρα το μέλλον είναι ανοιχτό μπροστά μας. Οικονομικά ζητήματα δεν υπάρχουν, η προοπτική του γηπέδου είναι πλέον χειροπιαστή και με συγκεκριμένη ημερομηνία όπως λένε οι εμπλεκόμενοι και μακάρι να ισχύει. Η ομάδα είναι σε μια διαφορετική δυναμική.
Αυτή ακριβώς η εικόνα πρέπει να διατηρηθεί και στα πλέι οφ. Μην μας κάνουν οι ήττες να θεωρούμε πως διαλύσαμε και όλα είναι μαύρα, ούτε οι νίκες να πιστεύουμε πως τα πάντα είναι τέλεια και δεν χρειάζεται καμία ενίσχυση η ομάδα.
Ο Παναθηναϊκός έχει το μέλλον να τον περιμένει. Τα πλέι οφ δεν περιλαμβάνουν πρωταθλητισμό. Μόνο ως προσομοίωση κι αυτό δεν είναι αρκετό. Άρα οι αγώνες είναι σημαντικοί για τη φανέλα και το έμβλημα, ειδικά με αυτούς τους αντιπάλους. Ο στόχος όμως, είναι το μετά τα πλέι οφ.