Από sdna.gr
Μπορεί και να είναι τυχαίο. Μπορεί όμως και όχι.
Μία φορά μπορεί να είναι σύμπτωση. Δεύτερη, τυχαιότητα. Στην τρίτη αρχίζει να αποτελεί ένα ισχυρό στατιστικό δείγμα. Στην τέταρτη, έχουμε πια ένα ισχυρό μοτίβο.
Και στα τέσσερα τελευταία ντέρμπι του ΠΑΟΚ η μπίλια κάθισε στο zero.
Κουλούρια. Μηδέν από μηδέν, μηδέν.
Συμπτωματικά (;) όλα είναι μέσα στο 2026. Όλα σε μία περίοδο προβλημάτων, απουσιών, επιβάρυνσης.
Μέχρι πρότινος τα θέματα αυτά αφορούσαν αποκλειστικά παίκτες του γκρουπ.
Εδώ και λίγες ημέρες μόνο το σώμα του Ραζβάν Λουτσέσκου βρίσκεται εδώ. Η καρδιά, η ψυχή, η σκέψη, ο λογισμός, το μυαλό βρίσκεται στο Βουκουρέστι. Απολύτως κατανοητό. Ανθρώπινο.
Όποιος είχε ποτέ κοντινό του άνθρωπο στο νοσοκομείο και χρειάστηκε να εργαστεί αντιλαμβάνεται, πόσο ψυχοφθόρο, επίπονο και μαρτυρικό είναι.
Μπροστά σε κάτι τέτοια, το ποδόσφαιρο είναι παντελώς ασήμαντο. Οι ευχές όλων βρίσκονται στο πλευρό του Μίρτσεα Λουτσέσκου, που αν διάβαζε πως αποκάλεσα το ποδόσφαιρο "ασήμαντο", θα ήταν σίγουρο ότι θα με κάρφωνε με το πιο σκληρό από τα σκληρά του βλέμματα.
Μπορεί το σενάριο, η πλοκή να ήταν διαφορετικό, αλλά το φινάλε ήταν το ίδιο: 0-0 στο "Κλεάνθης Βικελίδης" με τον Άρη, 0-0 με την ΑΕΚ στην Τούμπα, 0-0 στο Καραϊσκάκης με τον Ολυμπιακό, 0-0 και τώρα στην πρεμιέρα των πλέι-οφ με τον Παναθηναϊκό.
Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να πάρει αυτό που στα χαρτιά έμοιαζε ως η πιο βατή από τις έξι μάχες. Είναι λόγος προβληματισμού. Εντελώς ειρωνικά, στο τέλος της ημέρας, κέρδισε μία θέση. Από τρίτος, θα κοιμηθεί δεύτερος.
Την ίδια στιγμή, όμως, η διαφορά από την κορυφή άνοιξε στο +5.
Οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα πλην της νίκης στην επίσκεψη στην έδρα της ΑΕΚ την επόμενη αγωνιστική μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις ελπίδες τίτλου. Μία θηλιά στον λαιμό.
Δεν είναι ενεργειακό το θέμα. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν προσπάθησαν. Σκύλιασαν. Μπήκαν με χίλια σε όλες τις μάχες -τις περισσότερες τις κέρδισαν.
Είχαν πάθος, αποφασιστικότητα, δύναμη. Έτρεξαν πολύ. Τα έδωσαν όλα.
Αυτό, όμως, δεν αρκεί πάντα.
Ο Δικέφαλος εδώ και καιρό είναι ξεκούρδιστος. Ο ήχος του στο γήπεδο χάλασε. Χάλασε γιατί πότε σπάει μία χορδή και πότε μία άλλη. Κι όταν επιστρέφουν δεν είναι όπως πριν. Χρειάζεται να βγουν φάλτσες νότες μέχρι να βρεθεί και πάλι το σωστό κούρδισμα.
Όταν μάλιστα λείπουν οι κεντρικές χορδές τα ακόρντα είναι αδύνατον να βγουν.
Απόντος του Μεϊτέ, ο ΠΑΟΚ έκανε πιθανώς ρεκόρ στις απευθείας μεταβιβάσεις από την άμυνα στην επίθεση, χωρίς η μπάλα να ακουμπάει στο κέντρο.
Ένα αίσθημα ανασφάλειας που το οσμίζονται όλοι, ακόμα και οι αντίπαλοι.
Οι καλύτερες, οι πιο επικίνδυνες στιγμές ήταν όταν οι πιο χαρισματικοί του παίκτες πάτησαν το τούρμπο και έτρεξαν μόνοι τους την μπάλα.
Με εξαίρεση την κάθετη κούρσα του Κωνσταντέλια που έφερε την πιο καθαρή ευκαιρία του ματς, οι φύλακες είχαν γνώση.
Ο Παναθηναϊκός που την έχει πατήσει πολλάκις έτσι, χρησιμοποίησε σοφά τα επαγγελματικά του φάουλ, δεν ρίσκαρε τίποτα, έσβηνε εν τη γεννέσει όλες τις εστίες φωτιάς.
Ο ΠΑΟΚ χρησιμοποίησε και το τυράκι. Το γνωστό δόλωμα. Άφησε τον αντίπαλο να κερδίσει μέτρα, να ανοιχτεί, στοχεύοντας σε κλέψιμο και γρήγορη μετάβαση.
Η καλύτερη του ευκαιρία ξεκινά από κόρνερ του τριφυλλιού.
Μα, ούτε κι αυτό λειτούργησε. Οι επιρρεπείς στο λάθος αμυντικοί του τριφυλλιού που έχουν θέμα στο build-up αυτή τη φορά δεν είχαν διάθεση για δώρα.
Όσες φορές ο Δικέφαλος προσπάθησε να παίξει με το αγαπημένο του στιλ, με συνδυαστικό ποδόσφαιρο σε μικρούς χώρους, έπεσε πάνω στο... trafic.
Πολυκοσμία, πολλά πόδια, σώματα, ένα πολυπρόσωπο αμυντικό τείχος που δεν επέτρεψε πολλά - πολλά, είτε χαμηλά είτε ψηλά.
Ο Παναθηναϊκός πήγε στην Τούμπα για να πάρει κάτι περισσότερο από τις δύο προηγούμενες επισκέψεις του, όπου το σκορ θα μπορούσε να το ξεφύγει.
Έπαιξε με πρώτο στόχο το 0-0. Πήρε το 0-0. Έφυγε με χαμόγελα.
Ο ΠΑΟΚ εξακολουθεί να ψάχνει κάτι καλό για να πατήσει πάνω του και να διώξει την μαυρίλα, να αλλάξει την κακή ενέργεια γύρω του.
Ένα καλό μαντάτο. Μία καλή εμφάνιση. Ένα παιχνίδι που να του πάει. Κάτι να φέρει κέφι και χαμόγελα στο γήπεδο. Κάτι που θα κάνει τους πάντες να λυθούν ξανά. Ένα σωστό κούρδισμα...