Από sdna.gr
Στο Πανθεσσαλικό «κάηκε» ένα δυνατό κανόνι. Απέναντι στον Παναθηναϊκό, στην εκκίνηση των playoffs, ο ΠΑΟΚ είχε την ευκαιρία να κρατηθεί, να μείνει όρθιος, να ανακτήσει αυτοπεποίθηση, να δείξει... διεκδικητής. Η εικόνα του όμως στο γήπεδο έδειξε βαριά, σαν σε συνέχεια ενός προσώπου που εμφανίζει το τελευταίο διάστημα. Ένας ΠΑΟΚ που δυσκολεύεται να δημιουργήσει, να παράξει και ως εκ τούτου να σκοράρει.
Μία τελείως διαφορετική εικόνα δηλαδή, απ' ότι μας είχε συνηθίσει το πρώτο εξάμηνο της σεζόν, διαθέτοντας την καλύτερη επίθεση της Super League και μία από τις καλύτερες στο φετινό Europa League. Με 52 γκολ ολοκλήρωσαν την κανονική διάρκεια οι ασπρόμαυροι, ακριβώς δύο γκολ ανά αγώνα κατά μέσο όρο και με συνολικά 97 τέρματα σε 49 αναμετρήσεις τη τρέχουσα σεζόν.
Παίζουν ρόλο οι απουσίες; Σαφώς ειδικά αν σκεφτεί κανείς πως η πιο «κραυγαλέα», όπως αποδεικνύεται, απουσία ακούει στο όνομα του Σουαλιό Μεϊτέ, όπως αντιστοίχως και του Αντρίγια, αλλά και του Γιακουμάκη. Ο τελευταίος μπήκε μεν στην αποστολή, αλλά επιστρατεύθηκε ως αλλαγή δεδομένου πως δεν είχε ρυθμό. Κάτι που αντιλήφθηκαν άπαντες στα λεπτά που αγωνίστηκε. Η αλήθεια είναι πως οι απουσίες συνοδεύουν όλη τη σεζόν τον ΠΑΟΚ και εδώ που φτάσαμε, το να εμμένει κανείς μόνιμα σε αυτές, είναι σαν να εγκλωβίζει τον εαυτό του.
Ένας μήνας συμπληρώθηκε απ' όταν ο ΠΑΟΚ «ξέμπλεξε» από το Τετάρτη-Κυριακή, όταν και αντιμετώπισε στις 8 Μαρτίου τον Ολυμπιακό στο Φάληρο. Έκτοτε, ένα παιχνίδι την εβδομάδα και συνολικά τέσσερα στη Super League, δύο ντέρμπι και δύο παιχνίδια με ομάδες του 5-8 (Βόλος-Λεβαδειακός). Τέσσερις αναμετρήσεις με 28 συνολικά τελικές, επτά ανά αγώνα, με τον Δικέφαλο να μετράει πέντε σουτ στα ματς με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, ενώ στα παιχνίδια στο Πανθεσσαλικό και στην Τούμπα με τους Βοιωτούς δεν ξεπέρασε τις 10 τελικές, μένοντας στις εννιά, κάτι ασυνήθιστο, συγκριτικά με τους προηγούμενους μήνες...
Το ντέρμπι κόντρα στους «πράσινους» εχθές (5/4) στην Τούμπα έμοιαζε εν πολλοίς με το τελευταίο «μεγάλο» ματς του ΠΑΟΚ στο Φάληρο κόντρα στον Ολυμπιακό. Το... κλασικό 0-0, με τον Δικέφαλο πολλές φορές να «αδυνατεί» να δημιουργήσει και να αρκείται μόλις στη μία τελική στην εστία και στα δύο παιχνίδια. Κόντρα στους Πειραιώτες ήταν ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, ο μοναδικός που κατέγραψε σουτ στην εστία, ενώ σκυτάλη πήρε ο Αλεξάντερ Γερεμέγιεφ, με τον Σουηδό να μην μπορεί να βρει δίχτυα κόντρα στην πρώην ομάδα του, στη σπουδαιότερη ευκαιρία των ασπρόμαυρων.
Ένα ακόμα στατιστικό που αξίζει καταγραφής είναι πως ο ΠΑΟΚ δεν παίρνει τα αναμενόμενα από τις αλλαγές του. Όταν το παιχνίδι χρειάζεται αυτή τη μία λεπτομέρεια, τη στιγμή, γιατί φαινόταν πως μόνο έτσι μπορεί να ξεκλειδώσει το ματς με τον Παναθηναϊκό για τους Θεσσαλονικείς, δεν υπάρχει το τελευταίο διάστημα ο X-Factor από τον πάγκο...
Και μία κουβέντα για τον Ραζβάν Λουτσέσκου. Και μόνο που κάθισε στον πάγκο, σε αυτό το ματς, έχοντας τον πατέρα του στη ΜΕΘ, είναι άθλος. Μπροστά στη ζωή, στην οικογένεια, στον πόνο, στην αγωνία για τους δικούς σου ανθρώπους δεν υπάρχει κάτι άλλο. Δεν υπάρχει ποδόσφαιρο. Το έκανε, γιατί βαθιά μέσα του ήξερε πως αυτό θέλει και ο πατέρας του. Και αυτό από μόνο του θέλει πολλή δύναμη.
Ο ΠΑΟΚ είναι δεδομένα σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση. Ζει εδώ και καιρό σε μία ατμόσφαιρα βαριά. Αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Ο ένας δρόμος είναι να χαθείς σε αυτή τη «μαυρίλα», σε αυτό το «τίποτα δεν πάει καλά» και ο άλλος να σηκωθείς και να κυνηγήσεις με όσες δυνάμεις έχεις. Και μπροστά του έχει άλλα πέντε παιχνίδια, συν έναν τελικό...