Από sdna.gr
Η εικόνα της ομάδας απέναντι στον Παναθηναϊκό δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Η αλήθεια είναι πως εδώ και καιρό τον ΠΑΟΚ τον έχουν λυγίσει οι απουσίες του. Είναι τόσες πολλές και σημαντικές, που δεν βρήκε απαντήσεις.
Από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα, τα σημάδια πως τα πράγματα θα στραβώσουν ήταν πολλά. Από τον εμφύλιο μέχρι την αμφισβήτηση της ομάδας από το ίδιο το κοινό της. Από την μάχη που έδωσε για την κορυφή και τα κατάφερε, μέχρι τους μαζικούς τραυματισμούς των αστεριών της. Από το δυστύχημα στη Ρουμανία, τη δολοφονία του Κλεομένη μέχρι και την αγωνία για την τύχη του Μιρτσέα Λουτσέσκου που ανάγκασε τον Ράζβαν να φύγει τρέχοντας από την πρεμιέρα των πλέι οφς. Οι οιωνοί δεν ήταν ποτέ καλοί παρά την προσπάθεια που έκανε το αγωνιστικό τμήμα.
Η κουβέντα για τους τραυματισμούς κούρασε, αλλά μου την έχει δώσει στα νεύρα το γεγονός πως υπάρχουν τύποι που λένε πως έπρεπε να βρεθεί λύση. Πείτε μου λοιπόν μία ομάδα στον πλανήτη, που θα είχε τους έξι – επτά καλύτερους παίκτες της εκτός την ίδια στιγμή και δεν θα λύγιζε. Όταν μου το βρείτε αυτό, θα πάμε παρακάτω.
Τον ΠΑΟΚ βέβαια, δεν πρέπει να τον ξεγράφεις. Έχει έναν τρόπο να αντιδρά. Το πως θα μαζέψει τα κομμάτια του και το πως θα επιστρέψει από την Ρουμανία το αφεντικό του αγωνιστικού τμήματος, είναι μία πρόκληση. Το ότι γνωρίζει πως αν χάσει χάνεται, για μένα είναι καλό.
Η ομάδα απέναντι στον ΠΑΟ ήταν κακή. Με τον Σάστρε άπραγο εδώ και μήνες να ακυρώνει την μία πλευρά που πάλευε μόνος του ο Χατσίδης, με τον Μπάμπα σε κακή μέρα, με τον άξονα να έχει αργές αποφάσεις κυρίως λόγω Οζντόεφ, η ομάδα έψαχνε τις αναλαμπές του Ντέλια που για να δημιουργήσει ζητήματα έπρεπε να πάρει ενέργειες τριάντα και σαράντα μέτρων. Το κενό του Μεϊτέ στερεί μεγάλη δυναμική από τον Ντέλια που ξοδεύει ενέργεια αχρείαστη για να κάνει τα δικά του.
Μετά το παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ έβγαλε ανακοίνωση για τη διαιτησία. Αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό, είναι πως δεν υπάρχει καμία αναφορά σε σφαγή, σε φάσεις, σε κάτι που να φωτογραφίζει πως αλλοιώθηκε το αποτέλεσμα. Ο ΠΑΟΚ κατέγραψε το εξής απλό γεγονός. Ότι στο Καραϊσκάκη εμφανίστηκε ο Στίλερ και στη Θεσσαλονίκη ένας τύπος που έκανε αργομισθία. Αδιάβαστος, με μία φιλοσοφία κυρίως στο πειθαρχικό εκτός τόπου και χρόνου, μία διαιτητική οντότητα κόντρα στη σημασία του αγώνα.
Αυτός είναι και ο λόγος που τρελάθηκε ο ΠΑΟΚ με τον Λανουά και από τη στιγμή που συνέβη αυτό, δεν γινόταν να μην ακουμπήσει και τον Μάκη Γκαγκάτση. Προσωπικά αιφνιδιάστηκα γιατί δεν το περίμενα, όμως μία ανακοίνωση είναι προσωπική απαίτηση του μεγαλομετόχου και ξέρει κάτι παραπάνω από εμάς για τους λόγους που πήρε αυτή την απόφαση.
Ο Λανουά όφειλε να φέρει εδώ έναν διαιτητή που αντιλαμβάνεται το διακύβευμα. Δεν είναι δέκα παιχνίδια για να μην έχει επιλογές. Δύο είναι.
Κλείνοντας, όσοι έχουμε περάσει αυτό που περνάει ο Ράζβαν, ξέρουμε καλά πως το μυαλό είναι αλλού. Είναι ανθρώπινο, όσο κυνισμό και να έχεις μέσα σου δεν γίνεται να μην επηρεαστείς, είναι κάτι που η ζωή στο φέρνει. Παίρνεις δύναμη μόνο σκεπτόμενος πως το νορμάλ είναι να αποχαιρετήσεις εσύ τον πατέρα σου και όχι αυτός εσένα.
Είμαι σίγουρος πως θα βρει τον τρόπο να ισορροπήσει τα συναισθήματα του και του εύχομαι από καρδιάς να πάνε όλα καλά αν και εδώ οι οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι.
ΥΓ. Ο ΠΑΟΚ θα δώσει τη μάχη του και θα δούμε στο τέλος τι θα καταφέρει. Όπως θα δίνει τη μάχη του και στο μέλλον με εξίσου καλές, μπορεί και καλύτερες ομάδες. Αυτό που έλλειψε φέτος ήταν ο βαθμός συσπείρωσης. Δεν υπήρχε ποτέ στα επίπεδα που έπρεπε. Ας πάρουμε όλα τα μαθήματα που μας έδωσε αυτή η χρονιά και ας τα χρησιμοποιήσουμε για την επόμενη. Τίτλους, δεν κατακτάνε μόνες τους οι ομάδες, αλλά μόνο όταν όλοι οι κρίκοι συγχρονίζονται για το κοινό καλό.