Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT

Ο Ολυμπιακός παρουσιάζει, από τη νύχτα της Κυριακής, σημάδια εκφυλισμού. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά αποτελεί τη μόνη πραγματικότητα, για όσους έχουν το θάρρος να την κοιτάξουν κατάματα, αν έχουν όρεξη να την αντιμετωπίσουν. Αυτά τα περί ανάκαμψης που ψέλλισε στο τέλος των δηλώσεών του ο Μεντιλίμπαρ, λέγοντας ότι “δεν έχει τελειώσει κάτι”, προφανώς δεν τα πιστεύει ούτε ο ίδιος. Αρκεί μία ήττα από τον Παναθηναϊκό για να τον “σκοτώσει”. Αλλά κι ο ίδιος… Άπαξ και μας είχε προειδοποιήσει από την προπαραμονή του ντέρμπι με την ΑΕΚ, ότι ο Ολυμπιακός του δεν μπορεί να αλλάξει τώρα τον τρόπο του παιχνιδιού του, πάει και τελείωσε. Έπρεπε να καταλάβουμε ότι κάπως έτσι θα έπαιζε πάλι, οπότε θα ήταν δύσκολο να περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα. 

Έτσι προγραμμάτισε τα πράγματα από το καλοκαίρι, έτσι έφτασε έως εδώ και έτσι θα πάει ως το τέλος. Μόνο σέντρες στο πουθενά κι ό,τι βγει. Όποιος ξαναδεί το βίντεο, θα διαπιστώσει μία εικόνα κατάρρευσης να έρχεται σιγά-σιγά, αλλά νομοτελειακά, χωρίς κανείς να μπορεί να τη σταματήσει. Και το θέμα δεν είναι, φυσικά, πως όταν η ομάδα δέχεται γκολ νωρίς, “όλα πάνε στραβά, επειδή χάνεται η συγκέντρωση”. Αυτό αποτελεί ένα βολικό ψέμα, που δείχνει και την αδυναμία αντιμετώπισης της κατάστασης. Η αλήθεια παραμένει πολύ πιο σύνθετη για όποιον θέλει να την καταλάβει και έχει να κάνει με τη συνολική αδυναμία αντιμετώπισης οποιουδήποτε αντιπάλου της ίδιας ή και μεγαλύτερης δυναμικής. 

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY

Για πρώτη φορά ίσως από τη μέρα που ο Μεντιλίμπαρ ήρθε στον Ολυμπιακό, υπάρχει κάποιος κόσμος που αναρωτιέται μήπως ο κύκλος του έκλεισε. Πολλοί το προχωρούν ακόμα πιο μακριά λέγοντας πως αν ο Ολυμπιακός θέλει να διεκδικήσει το πρωτάθλημα πρέπει ο Μαρινάκης να τον αλλάξει ώρα. Εγώ πάλι λέω ότι ο Ολυμπιακός δεν θα πάρει το πρωτάθλημα σίγουρα αν διώξει τον Μεντιλίμπαρ. Πιθανότατα δεν θα το πάρει και με αυτόν. Αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πως θα το πάρει χωρίς αυτόν… Τι θα κερδίσει ο ολυμπιακός αν τον έδιωχνε; Αρχικά η φυγή του πιθανότατα θα ξυπνούσε κάποιους παίκτες: θα τους υποχρέωνε να πάρουν πρωτοβουλίες που τώρα δεν βλέπουμε. 

Υποπτεύομαι ότι ο λόγος που δεν τι βλέπουμε είναι ότι και οι ίδιοι προσπαθώντας να παίξουν για τον προπονητή που τους αγαπάει ξεχνούν ότι δεν αγωνίζεσαι για να κάνεις χαρούμενο έναν άνθρωπο, αλλά για να κερδίσεις υπηρετώντας ένα πλάνο. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού η θέληση για νίκη είναι μεγαλύτερη από την εφαρμογή μίας κάποιας τακτικής -αν πιστέψουμε ότι κάτι τέτοιο υπάρχει. Αν όμως διώξεις τον Μεντιλίμπαρ, ακόμα και αν υπάρξει αυτή η αντίδραση που θα ακολουθήσει, θα είναι ένα πραγματικό χάος, ειδικά αν δεν υπάρξει κάποιο σερί αποτελεσμάτων εντυπωσιακό. Στην στραβή όλοι θα νοσταλγούν τον καλό πατερούλη που τους έδινε τα ρεπό, τους χρησιμοποιούσε πάντα βασικούς, έδιωχνε όσους ήθελαν τη θέση τους και φρόντισε να είναι όλοι αγαπημένοι. Με δυσαρεστημένους ποδοσφαιριστές είναι πολύ δύσκολο να σώσεις μία χρονιά. Καλύτερα να ποντάρεις στο ότι αυτή η ωραία παρέα θα βρει έναν μαγικό τρόπο να διορθώσει τα πράγματα. 

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Θεωρούσα πριν απ’ αυτό το ντέρμπι, πως το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί, ήταν να «μετρήσει» ο Ολυμπιακός τα δεδομένα αυτού του παιχνιδιού, με βάση την ΑΕΚ που είχε δει στο Φάληρο τον περασμένο Οκτώβρη. Να πω την αλήθεια, είχα στο μυαλό μου πως δεν επρόκειτο να το κάνει. Τελικά αυτό που συνέβη, ήταν πως στον Ολυμπιακό περίμεναν να βρουν απέναντί τους μια ΑΕΚ, όπως είχε μπει τον περασμένο Οκτώβρη. Όμως αυτό που έγινε, ήταν το αναμενόμενο. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν είναι πια η ίδια ομάδα με τον Οκτώβρη. Είναι μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Και καθαρά τακτικά και αγωνιστικά, αλλά και πνευματικά και στις αρχές του παιχνιδιού της και με τη νοοτροπία της.

Κάτι που έχει και ποδοσφαιρική λογική, αν αναλογιστεί κανείς πως η ΑΕΚ που ο Νίκολιτς έχτισε από το μηδέν το περασμένο καλοκαίρι, ήταν αδύνατον τον Οκτώβρη να είναι ακριβώς η ομάδα που θέλει. Ίσως ακόμα και τώρα, δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλει. Και επειδή όμως η συζήτηση τον περασμένο Οκτώβρη, ήταν εάν η ΑΕΚ θα μπορεί να καλύψει τη διαφορά που έμοιαζε τότε να υπάρχει με τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ, το πράγμα έχει πάει εξής. Στα δύο αντίστοιχα ματς που έγιναν στον δεύτερο γύρο, αυτό που έχει φανεί ως εικόνα, ήταν πως η ΑΕΚ τη μεγαλύτερη διαφορά την είχε καλύψει. Με τον Ολυμπιακό δέχτηκε την ισοφάριση στο 104’, με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα είχε στο 96’ δοκάρι με τον Γιόβιτς.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ

Το παιχνίδι του Ολυμπιακού βασίζεται σε ένα καθοριστικό στοιχείο κι αυτό έχει να κάνει με την αφόρητη πίεση που ασκούσε στους αντίπαλους και τώρα δεν το κάνει. Παίκτες όπως ο Ελ Κααμπί, ο Τσικίνιο ή ο Έσε είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το στυλ, με το οποίο ο Ολυμπιακός έκανε τις άμυνες των άλλων ομάδων να υποφέρουν. Να ανοίγονται χώροι, να δημιουργούνται ευκαιρίες, να έρχονται νίκες. Δεν μπορούσε να το κρύψει άλλο ο Μεντιλίμπαρ και το βλέπουν όλοι ότι ισχύει. Το πρέσινγκ και οι ανακτήσεις δεν υπάρχουν πλέον στην ένταση που είχε συνηθίσει ο Ολυμπιακός τον κόσμο του και... όλο τον κόσμο. Είτε παίζει με φουλ επίθεση είτε με τον Τσικίνιο αντί του Ταρέμι ή τον Ροντινέι με τον Κοστίνια μπακ. Ευθύνη σε αυτό έχουν σε μεγάλο βαθμό οι παίκτες και σε λιγότερο ο προπονητής που δεν μπορεί να τους πείσει να το κάνουν, όπως ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ δήλωσε.

Το λάθος του προπονητή έχει να κάνει με το γεγονός πως ο Ολυμπιακός σε όλο αυτό το διάστημα που δεν μπορεί να σκοράρει και να νικήσει (πάνω από μισό αιώνα, λέει, είχε τρία σερί παιχνίδια πρωταθλήματος χωρίς γκολ) είναι ότι δεν μπορεί να τον βοηθήσει με άλλους τρόπους. Με ιδέες που θα φέρουν αποτέλεσμα στην υπεροχή που έχει σε κάθε ματς η πειραϊκή ομάδα, στη μεγάλη κατοχή μπάλας, στην παραγωγή φάσεων σε σετ παιχνίδι ή από τα στημένα. Εκεί, όντως, έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη. Όχι στο να πείσει τους παίκτες να τρέχουν και να πρεσάρουν, όπως έκαναν παλαιότερα. Η πλάκα είναι ότι στα πρώτα δευτερόλεπτα ο Έσε έσπευσε μέχρι τον Στρακόσα για να τον πιέσει. Και πίστεψε κανείς ότι θα φανεί στο γήπεδο ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ, αλλά αυτός εξαφανίστηκε μετά το 5'. Και έγινε ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ των τελευταίων εβδομάδων.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Ας παραβλέψουμε το προσωπικό ζήτημα, τις σκέψεις του Ραζβάν Λουτσέσκου και τον πατέρα του, τον Μιρτσέα. Το μάτι να πέσει κατευθείαν στα αγωνιστικά. Και να εστιάσει στο τι έγινε το βράδυ της Κυριακής στην Τούμπα αλλά κυρίως στο «πώς και γιατί» αυτό συνέβη.

Αρχικά, η ενδεκάδα του ΠΑΟΚ. Με εκπλήξεις από τον Λουτσέσκου. Το συνηθίζει. Κάνει rotation ο Ρουμάνος προπονητής και άλλωστε με αυτόν τον τρόπο άνοιξε το ρόστερ και παίρνει αρκετές λύσεις από τους περισσότερους. Ναι, είχε να αντιμετωπίσει την απουσία του κομβικού Αντρίγια Ζίβκοβιτς. Αλλά βασικός ο Γερεμέγεφ; Μπροστά από Γιακουμάκη και Μύθου; Αν το καλοσκεφθείς, ο Σουηδός κεντρικός επιθετικός με τα πλούσια σωματικά προσόντα, ήταν τρίτος στην ιεραρχία κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Παναθηναϊκό. Άρα, ο Λουτσέσκου πόνταρε σε αυτόν που το Τριφύλλι άφησε να αποχωρήσει πριν από μερικούς μήνες. Ο δε Ράφα Μπενίτεθ κάνει... μπετόν την αμυντική διάταξη με τους τρεις στόπερ: τον Ερνάντεθ, τον Ίνγκασον και τον Γεντβάι. Το σίγουρο είναι ένα: ο ΠΑΟΚ δεν βρήκε γκολ, όσα τρικ κι αν σκαρφίστηκε στο ματς ο Λουτσέσκου. Ο ΠΑΟ είχε τις δικές του στιγμές και φλέρταρε έντονα με ένα γκολ που ίσως να έδινε διαφορετικό χρώμα στη μάχη για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο