Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ - ΦΩΣ

Στα πιο... χειροπιαστά έχουμε τις χθεσινές ελληνοϊσπανικές μονομαχίες στο μπάσκετ που έληξαν με μία (όχι και τόσο οδυνηρή, παρά την έκτασή της) ήττα και δύο μεγάλες νίκες. Η αρχή έγινε στην Μπανταλόνα όπου η τοπική ομάδα υποχρέωσε την ΑΕΚ σε συντριβή με 22 πόντους διαφορά, αλλά ακόμη και στον πόντο να κέρ- διζε, πάλι 1-1 θα ήταν το σκορ της σειράς, που θα επιστρέψει στο κλειστό των Άνω Λιοσίων την Τετάρτη του Πάσχα για το τρίτο και τελευταίο παιχνίδι, το οποίο θα κρίνει ποιος θα προκριθεί στο φάιναλ φορ του μπασκετικού Τσάμπιονς Λιγκ. Η ΑΕΚ για αυτό το πλεονέκτημα αγωνιζόταν και τώρα καλείται να το αξιοποιήσει.

Το... αίμα της «Ένωσης» (και του ελληνικού μπάσκετ συνολικά) πήραν, τρόπον τινά, πίσω οι δύο «αιώνιοι» που συνέτριψαν τους αντίστοιχους της Ιβηρικής. Ο Ολυμπιακός τη Ρεάλ Μαδρίτης στο ΣΕΦ με... 100άρα (και ρεκόρ καριέρας του Ντόρσεϊ που στα- μάτησε στους 37, στον επόμενο αγώνα Ευρωλίγκας μετά τον τσακωμό του με τον Μπαρτζώκα στη Λιόν). Έτσι «κλειδώθηκε» το πλεονέκτημα έδρας και οι Πειραιώτες είναι αγκαλιά με την πρωτιά στην κανονική διάρκεια, αφού επιμένουν να μη διαλέγουν αντίπαλο και να κυνηγούν την 1η θέση, παρά την «κατάρα» να μην έχει πάρει την κούπα καμιά ομάδα που τερμάτισε στο «ρετιρέ» της βαθμολογίας. Την ίδια στιγμή ο Παναθηναϊκός ξόρκιζε τη δική του «κατάρα» στη Βαρκελώνη, όπου έχανε επί 13 συναπτά έτη, κερδίζοντας την Μπαρτσελόνα με 14 πόντους διαφορά και πάει φουλ για εξάδα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY

Τέτοιες νίκες, δεν τις προσπερνάς. Το 0-1 της ΑΕΚ μέσα στο Καραϊσκάκη απέναντι στον Ολυμπιακό, δεν είναι απλώς ένα τρίποντο πρεμιέρας στα πλέι οφ. Είναι κάτι που μοιάζει με δήλωση. Δήλωση τίτλου. Όχι γιατί τελείωσε το πρωτάθλημα - αυτά δεν τελειώνουν έτσι εύκολα. Αλλά γιατί η Ένωση έδειξε ότι έχει πλέον τον τρόπο. Με +5 από τους διώκτες της και με μόλις πέντε αγωνιστικές να απομένουν, δεν χρειάζεται να κάνει υπερβάσεις. Χρειάζεται απλώς να συνεχίσει να είναι αυτό που ήταν στο Φάληρο: κυνική, πειθαρχημένη και διαβασμένη. Γιατί εκεί κρίθηκε το παιχνίδι. Στο "διάβασμα". Ο Νίκολιτς δεν πήγε να παίξει το παιχνίδι του αντιπάλου. Δεν μπήκε στη λογική να ανταλλάξει ένταση με ένταση, ούτε να κρατήσει μπάλα εκεί που ο Ολυμπιακός σε περιμένει για να σε "χτυπήσει". Έκοψε τον ρυθμό, έσπασε τις απουσίες, έδωσε εντολή για άμεσες απομακρύνσεις. Ο Στρακόσια δεν ρίσκαρε ούτε δευτερόλεπτο. 

Και κάπως έτσι, η πρώτη νίκη ήρθε πριν καν σφυρίξει ο διαιτητής: ο Ολυμπιακός βγήκε από τα νερά του. Απέναντι, ο Μεντιλίμπαρ έμοιαζε να βλέπει ξανά το ίδιο έργο. Το έχει δει πολλές φορές τα τελευταία δύο χρόνια. Ο αντίπαλος σκοράρει νωρίς ή ελέγχει τον ρυθμό και μετά όλα γίνονται βιαστικά, προβλέψιμα, σχεδόν αγχωμένα. Το σχέδιο δεν αλλάζει, οι αποστάσεις μεγαλώνουν και το παιχνίδι ξεφεύγει… Το πρωτάθλημα δεν τελείωσε στο Φάληρο. Αλλά η ΑΕΚ έδειξε ότι ξέρει πώς να το πάρει. Και αυτό πολλές φορές είναι το πιο σημαντικό.

ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΣΙΜΠΙΔΑΣ - LIVE SPORT

Ανέκαθεν η φημολογία ήταν μέρος του ποδοσφαίρου. Όταν μία ομάδα δεν παίρνει αποτελέσματα, δεν παίζει καλά και δεν κατακτά τίτλους, είναι θέμα χρόνου να διαδοθούν φήμες για τον προπονητή, τους ποδοσφαιριστές, ενίοτε τις διοικήσεις και τους ιδιοκτήτες. Ασφαλώς ο Παναθηναϊκός δεν ξεφεύγει από τον κανόνα, ειδικά σε (ακόμη) μία αποτυχημένη σεζόν. Σαφώς  ο Μπενίτεθ φέρει τις μικρότερες ευθύνες για τη φετινή κατάληξη. Αν όσοι δούλευαν στην αρχή της σεζόν στο Τριφύλλι είχαν θετικά αποτελέσματα, θα διατηρούσαν τα πόστα τους και ο Ισπανός δεν θα έφτανε ποτέ στο "Γ.Καλαφάτης¨"...

Ο Ράφα δεν είναι... χθεσινός στο ποδόσφαιρο. Ξέρει πώς παίζεται το εξωαγωνιστικό παιχνίδι, το έχει παίξει πολλές φορές στην καριέρα  του και αντιλαμβάνεται πώς διακινείται και διογκώνεται μία φήμη. Αντίστοιχα, εκείνος έχει τον τρόπο να περάσει αυτό που θέλει προς τον Τύπο. Πάντως, όσο και αν η επικοινωνία έχει σημασία, το πιο σημαντικό είναι να ξεκαθαριστούν ορισμένα ζητήματα μεταξύ διοίκησης και προπονητή, ώστε να συναποφασίσουν αν θα προχωρήσουν μαζί ή θα χωρίσουν. Το περσινό φιάσκο, που οι διοικούντες δεν ήθελαν τον Βιτόρια αλλά τον κράτησαν και αυτός το καταλάβαινε, αλλά δεν έφευγε, είναι απαραίτητο να μην επαναληφθεί... Καθαρές εξηγήσεις, λοιπόν, από τον σύλλογο, όχι εμμονές από τον κόουτς, ώστε η επόμενη έκδοση της ομάδας να χτιστεί σε υγιείς βάσεις. 

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ

Σκεφτείτε το εξής: Η ΑΕΚ κέρδισε τον Ολυμπιακό μέσα στο Φάληρο στην πρεμιέρα των πλέιοφς και είναι πλέον πρώτη και με διαφορά πέντε βαθμών από τους διώκτες της. Προφανώς και δεν έχει τελειώσει απολύτως τίποτα, φυσικά και όλα είναι μπροστά τα δύσκολα, αλλά η πραγματικότητα είναι πως έχει πάρει ένα ξεκάθαρο προβάδισμα για τον τίτλο. Σκεφτείτε λοιπόν, πως αυτό δεν είναι καν το πιο σημαντικό που της συμβαίνει της ΑΕΚ αυτή την εποχή. Διότι αύριο στο Βαγιέκας και την επόμενη Πέμπτη στη Νέα Φιλαδέλφεια, έχει μπροστά της το διακύβευμα της πρόκρισης στα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Κάτι που εάν το πετύχει θα είναι η πρώτη φορά από το 1977 και την ΑΕΚ του Μπάρλου. Τεράστια υπόθεση. Και φυσικά είναι τεράστιο αυτό που έχει πετύχει έως τώρα η ΑΕΚ του Νίκολιτς. 

Η ΑΕΚ εννοείται πως θα πάει και στο Βαγιέκας αύριο, για να κάνει το δικό της παιχνίδι. Απλώς θαρρώ πως τώρα, είναι η πρώτη φορά από τότε που ο Νίκολιτς μονιμοποίησε αυτό το 4-4-2 με τον Γιόβιτς και τον Βάργκα στην κορυφή της επίθεσης, που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να «διαβάσεις» τη σκέψη του για ένα ματς. Μέχρι τώρα είχε πλέον γίνει καθαρό, πως αυτό το δίδυμο δεν αλλάζει με τίποτα. Όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος, όποια κι αν είναι η συνθήκη. Τώρα όμως υπάρχει και ένα δεύτερο ματς στη Νέα Φιλαδέλφεια. Όπως και υπάρχει και η συνθήκη του αυτού του ματς. Ο τρόπος δηλαδή που θα παίξει η Ράγιο, αλλά και τι θα ψάξει η ΑΕΚ από το παιχνίδι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΗΣ - ΤΑ ΝΕΑ

Προκαλεί θλίψη η αγωνιστική παρακμή του Στέφανου Τσιτσιπά. Έχει φτάσει στο σημείο να χάνει με κάτω τα χέρια ακόμα και σε τουρνουά όπου μέχρι πρότινος κυριαρχούσε. Στο Μόντε Κάρλο τα τελευταία πέντε χρόνια είχε κερδίσει τρεις φορές τον τίτλο κι άλλες δύο έφτασε ως τα προημιτελικά, φέτος όμως αποκλείστηκε από τον πρώτο κιόλας γύρο. Και καθώς δεν έχει προχωρήσει πιο μακριά από τον τρίτο γύρο σε κανένα από τα τουρνουά στα οποία έχει αγωνιστεί φέτος, από τη Δευτέρα θα υποχωρήσει στο νούμερο 65 της παγκόσμιας κατάταξης, ίσως και ακόμα πιο κάτω. Τόσο χαμηλά είχε να βρεθεί εδώ και οκτώ χρόνια. Από τον Απρίλιο του 2018, όταν, 20χρονο παιδί τότε, είχε χαράξει πορεία προς την ελίτ του παγκόσμιου τένις. Πορεία η οποία τον έφερε μέχρι το νούμερο 3 της παγκόσμιας κατάταξης και τον είχε αναδείξει ως έναν από τους επίδοξους διαδόχους της μυθικής Big-3 (Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς). 

Όλα αυτά μέχρι πριν από δυόμισι χρόνια. Τότε που άρχισε η κατρακύλα. Και κατάντησε ο Στέφανος, λίγους μήνες πριν κλείσει τα 28 του χρόνια, σε μια χρονική περίοδο δηλαδή κατά την οποία θα έπρεπε να βρίσκεται στην ακμή του, να παίζει σαν παλαίμαχος. Χωρίς να έχει βελτιώσει καμία από τις χτυπητές αδυναμίες στο παιχνίδι του και με εμφανή την απουσία όρεξης και κινήτρου. Μπορεί να επανέλθει εκεί που ήταν; Μόνο αυτός ξέρει και μόνο από αυτόν εξαρτάται. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.

Πρωτότυπο άρθρο