Έχουν συνηθίσει οι Παναθηναϊκοί να κριτικάρουν σκληρά την ομάδα τους. Λόγω της πολυετούς αποτυχίας κατάκτησης τίτλου, της συνολικής αντιμετώπισης που έχει τύχει το Τριφύλλι στο μεγαλύτερο διάστημα αυτής της περιόδου. Πίκρα και αγανάκτηση, φέρνουν ένα διαρκές… χαστούκι αυτοκριτικής. 

Δικαιολογείται αυτού του είδους η συμπεριφορά. Δεν σημαίνει όμως, πως είναι και σωστή. Το διαρκές αυτομαστίγωμα κρύβει μια πραγματικότητα την οποία οι αντίπαλοι εκμεταλλεύονται. Καλά κάνουν, εκείνοι κοιτούν τα δικά τους συμφέροντα. Δεν το κατηγορούμε, ο Παναθηναϊκός είναι το θέμα μας. 

Οι Πράσινοι έτσι κι αλλιώς τηρούν ήρεμη στάση, χωρίς ανακοινώσεις, διαρροές, φωνές, επικοινωνιακές «βόμβες». Κάπως έτσι οδηγήθηκε το Τριφύλλι να μοιάζει με την καλύτερη ευκαιρία όλων για να βγάλουν τη δική τους επικοινωνιακή πολιτική. Έχουμε δει ανακοίνωση από τον Άρη, για ματς που αν ήθελε η διαιτησία πραγματικά μπορούσε να τους «τελειώσει» χωρίς κουβέντα. Ανακοίνωση του ΠΑΟΚ, δίχως κανείς να καταλάβει το γιατί. Τελικά είπαν πως μάλλον αφορά πειθαρχικό έλεγχο για κάποιες κίτρινες. Μέχρι και με τον Λεβαδειακό, ο Νίκος Παπαδόπουλος είχε κάνει αναφορά στη διαιτησία. Εκεί ακόμη κανείς δεν κατάλαβε το γιατί. 

Λες και βρίσκουν ευκαιρία. Με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε ένα αφελές και γελοίο συμπέρασμα, πως ο Παναθηναϊκός… ευνοείται. Γιατί ευνοείται; Για να χάνει κάθε ελπίδα για τίτλο από νωρίς. Θυμηθείτε τι έγινε με την Κηφισιά στο Βόλο, με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη. Τότε όλα ήταν καλά. Η Ελλάδα είναι πλέον το πρωτάθλημα όπου ο τέταρτος ευνοείται, αλλά μην τολμήσει κανείς να πει τίποτα για τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο. Θα είναι ντροπή. 

Τον τελευταίο καιρό ο Παναθηναϊκός δεν έχει αδικηθεί. Να λέμε αλήθεια. Αυτό δεν τον κάνει ευνοημένο. Και τη διαιτησία του Τριφυλλιού θα μας επιτρέψουν οι πάντες να την κρίνουμε όταν βρίσκεται μέσα σε πραγματικό στόχο και όχι στο να είναι τέταρτος, με τους υπόλοιπους να περιμένουν πως θα κάνουν το απόλυτο απέναντί του. 

Υπάρχει και η άλλη ανάγνωση, η οποία επίσης έχει παγιωθεί χωρίς κανείς να ξέρει το γιατί. Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια συνολική γκρίνια για το πώς αγωνίζεται ο Παναθηναϊκός. Συγκριτικά με τους υπόλοιπους, ποιος παίζει… μπαλάρα και δεν το ξέρουμε; Έχουν δικαιολογίες για απουσίες, κούραση. Μισό λεπτό, ο Παναθηναϊκός δεν είχε τόσους μήνες απουσίες; Δεν κουράστηκε παίζοντας διαρκώς κρίσιμα παιχνίδια; Η ανάγνωση των δεδομένων είναι ίδια και ουσιαστικά με περισσότερα ελαφρυντικά για τους Πράσινους. Κανείς δεν τους τα αναγνωρίζει όμως. Το κάνουν μόνο για τους υπόλοιπους. 

Δεν εθελοτυφλούμε, προφανώς δεν παίζει μπαλάρα ο Παναθηναϊκός. Έχει πάρει αποτελέσματα, έχει δείξει καλά δείγματα. Ως εκεί, πολλά τα περιθώρια βελτίωσης. Εδώ και αρκετές εβδομάδες όμως, καμία ομάδα δεν παίζει καλύτερα. Απλά έχουν αυτοπεποίθηση, στόχο που συσπειρώνει και διαφορετική αντιμετώπιση συνολικά. 

Δείτε την ΑΕΚ. Δέχτηκε τρία γκολ στην έδρα της Ράγιο, σχεδόν πανηγυρίζουν και περιμένουν τη ρεβάνς λες και είναι εύκολο να προκριθούν. Καλά κάνουν οι άνθρωποι, αυτό είναι το σωστό για την ομάδα τους. Ο Παναθηναϊκός δέχτηκε τέσσερα γκολ στην έδρα της Μπέτις – το ένα δεν έπρεπε να μετρήσει – με τη μόνη αντίδραση που δεν ακολούθησε το ματς, να είναι η απαίτηση για συνολικό ξήλωμα. 

Συγκρίσεις στόχων, δεν κάνουμε. Συγκρίσεις δεδομένων αυτής της περιόδου κάνουμε. Γιατί ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του πέρα απ’ το σήμερα, το απαιτητικό αύριο. Κοντινό αύριο, όχι έτσι γενικά. Μην μπαίνουμε λοιπόν σε επικοινωνιακά παιχνίδια τα οποία πείθουν τους Παναθηναϊκούς για κάτι αρνητικό που αφορά την ομάδα τους. 

Δεν αναφερόμαστε σε πρόσωπα, τα ίδια ισχύουν όποια πρόσωπα κι αν υπάρχουν. Όποιοι παίκτες κι αν έρθουν, όποιος προπονητής κι αν είναι στον πάγκο σε λίγο καιρό. Ο Μπενίτεθ ή κάποιος άλλος. Για να πετύχεις, δεν γίνεται να είσαι… βολικός στην εσωστρέφεια. Πρέπει να είσαι συσπειρωμένος, αποφασισμένος, με κοινό στόχο οι πάντες. 

Οτιδήποτε λιγότερο, πιθανότατα θα αποτύχει. Το έχει δείξει η ιστορία άλλωστε, δεν είναι δικό μας συμπέρασμα. Ο Παναθηναϊκός πήρε πρωτάθλημα και Κύπελλο με τον Σουμ. Το σήκωσε με τον Νιόπλια. Καλοί παίκτες υπήρχαν και στις δύο σεζόν. Τι ήταν αυτό που εμφανίστηκε από τα μέσα της πρώτης σεζόν (2004) και σε όλη την δεύτερη (2010); Η συσπείρωση όλου του οργανισμού. Από τον πρόεδρο μέχρι τον οπαδό που ζει στο τελευταίο ακριτικό χωριό της χώρας. 

Στεκόμαστε εκεί, γιατί η ομάδα είναι προφανές πως οικονομικά έχει δυνατότητες. Έχει ρόστερ και ελπίζουμε να ενισχυθεί με τις σωστές κινήσεις. Αυτό το εχέγγυο δύσκολα δεν οδηγεί σε επιτυχία στο τέλος.

Υ.Γ. Καλή Ανάσταση, καλό Πάσχα, τα μόνα σας προβλήματα στη ζωή να είναι αν νίκησε η ομάδα σας.

Πρωτότυπο άρθρο