Από sdna.gr
Χρόνια πολλά και καλά σε όλους. Πιο πολύ απ’ όλους, σε όλους εκείνους τους πιστούς αυτής της μοναδικής καψούρας ανά τον πλανήτη. Η ΑΕΚ συμπλήρωσε 102 χρόνια ζωής. Είναι πολύ μακρινές οι εποχές που μια χούφτα άνθρωποι που ξεριζώθηκαν βίαια από την πατρογονική τους γη για να έρθουν στην μαμά πατρίδα. Εκεί που περίμεναν φιλοξενία και αγάπη και έλαβαν εχθρικότητα και προσβλητικές εκφράσεις. Ξένοι μέσα στον χώρο που θα έπρεπε να είναι σπίτι τους, αποφάσισαν να λένε την δική τους Ιστορία, την Ιστορία του ελληνισμού της Ανατολής, των αλύτρωτων πατρίδων (και) μέσα από την δημιουργία ενός αθλητικού συλλόγου. Και εγένετο, η Αθλητική Ενωση Κωνσταντινουπόλεως.
Εχετε διαβάσει και δει σήμερα λογιών λογιών αφιερώματα. Ισως σε κάποιους αυτά να φαίνονται παρωχημένα. Εκτιμώ πως οι περισσότεροι θα θέλουν να ανοίξουν κουβέντα για το κατά πόσο πρέπει να μπει με χαλαρή προσέγγιση η ΑΕΚ την Πέμπτη, άλλος για το πως θα καλυφθεί το κενό του Γιόβιτς. Σίγουρα θα βρεθούν και εκείνοι που θα το γυρίσουν στις μεταγραφές, εκείνες που δεν έγιναν, εκείνες που πρέπει να γίνουν, κάπου στο βάθος θα υπάρχει και ένας που θα βάλει ξανά στην κουβέντα τον Γιόνσον! Εδώ όλοι, παιδιά της ίδιας φυλής. Θα τα πούμε κι αυτά, αλλά πρώτα μια τεράστια ευχή για το σπουδαιότερο αθλητικό δημιούργημα όλου του πλανήτη.
Περιμένοντας το… κακό
Στα υπόλοιπα, μεταξύ ευχών, αυγών και… αρνιών, συζητήθηκαν και αναλύθηκαν τα πάντα. Την ώρα που οι γύρω γύρω βράζουμε στο ζουμί μας περιμένοντας το μεγαλειώδες τετραήμερο (πενθήμερο για να είμαι σωστός και να βάλω και την πρόκληση της μπασκετικής ΑΕΚ με την Μπανταλόνα), σε Σπάτα και Λιόσια δουλεύουν στο 100%. Δίχως να αναζητούν δικαιολογίες, χωρίς να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Εχουν μπροστά τους αγώνες από εκείνους που δεν μπαίνεις για να τους παίξεις, αλλά για να τους κερδίσεις.
Για μια ομάδα που δεν της χαρίστηκε τίποτα και όσα έχει πετύχει στην διάρκεια της σεζόν προέκυψαν έπειτα από πολλή και σκληρή δουλειά (συν βέβαια τις προσεκτικές επιλογές και τα μπόλικα χρήματα που ξοδεύτηκαν), δεν υπάρχει τώρα κανένα πισωγύρισμα. Στην ΑΕΚ αισθάνομαι πως όσοι είναι εκτός, κινούνται λες και περιμένουν το «κακό»: οι ΑΕΚτζήδες γιατί έτσι συνέβη πολλές φορές κατά το παρελθόν, κάποια στιγμή να έρθει η συγκυρία που θα τα καταστρέψει όλα και θα περάσει στο θυμικό ως μια ακόμα τεράστια χαμένη ευκαιρία, οι εκτός ΑΕΚ επειδή αρνούνται να δουν την πραγματικότητα.
Τα λόγια του Νίκολιτς
Η αλήθεια κρύβεται (όχι στους sex pistols πονηροί) στα λόγια του Νίκολιτς. Εκείνο το μυθικό, το σερβοαγγλικό fight, believe and never give up. Τι είπε ο άνθρωπος! Παλεύω, πιστεύω και δεν τα παρατάω ποτέ. Απλό, αλλά τόσο δυνατό που δεν μπορεί να μην εμπνέει. Ειδικά από την στιγμή που συνδυάζεται με μια ομάδα, που το κάνει πράξη καθημερινά. Η ΑΕΚ είναι ο ορισμός της ομάδας που «μάχεται», που κυνηγά κάθε παιχνίδι μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο πιστεύοντας πως μπορεί να νικήσει και δεν τα παρατάει ποτέ.
Φτάσαμε στα μέσα Απρίλη και οι ήττες της ΑΕΚ στην σεζόν είναι συνολικά μόλις έξι και στις τρεις διοργανώσεις. Που να το πεις αυτό σε εκείνους που βίωσαν έξι ήττες μόνο στα καταστροφικά πλέι οφ της περυσινής σεζόν. Αλλά το λες. Και δεν μένεις στα λόγια, αλλά το δείχνει στις πράξεις. Ξέρετε, κάνουμε πολλή κουβέντα για τον χαρακτήρα και τις δυνατότητες μιας ομάδας. Ακούω και διαβάζω πολλές θεωρίες, για καρδιές πρωταθλητή, για παίκτες που θα έρθουν ξαφνικά και θα αλλάξουν την μοίρα μιας ομάδας, για το κακό ριζικό.
Οι αποδείξεις
Η πράξη, αυτά που έχει κάνει η ΑΕΚ φέτος, είναι συγκεκριμένα. Μετά από κάθε γκέλα, έρχεται μια εμφάνιση και μια νίκη που δείχνει τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας. Θέλετε αποδείξεις; Πάμε:
• Επειτα από την πρώτη ήττα της σεζόν στο Τσέλιε από την τοπική ομάδα, ήρθε η μυθική νίκη επί της Κηφισιάς με ανατροπή (2-3), με δέκα παίκτες και με αισχρή διαιτησία από το δίδυμο Σιδηρόπουλου – Βεργέτη.
• Την ήττα από τον ΠΑΟΚ μέσα στα Φιλαδέλφεια, σε ματς που θα έπρεπε να νικά στο ημίχρονο, επακολούθησε η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη της ΑΕΚ, το εξαιρετικό 6-0 επί της σκωτσέζικης Αμπερντίν.
• Την ήττα από τον Ολυμπιακό στο Φάληρο στον πρώτο γύρο, όπου η ΑΕΚ έχασε από δικά της λάθη, ήρθε η νίκη χαρακτήρα, με μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της σεζόν στην Ηλιούπολη για το κύπελλο.
• Ο αποκλεισμός στο κύπελλο από τον ΟΦΗ μέσα στην Νέα Φιλαδέλφεια στις αρχές Ιανουαρίου, ακολουθήθηκε από το θριαμβευτικό 4-0 της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού για το πρωτάθλημα με ρεσιτάλ Γιόβιτς.
• Και βέβαια, η ήττα από την Τσέλιε στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη ρεβάνς του θριαμβευτικού 0-4 στην Σλοβενία, ακολούθησε η νίκη με 3-0 επί της Κηφισιάς στην τελευταία αγωνιστική, που έδωσε βαθμολογικό προβάδισμα.
Τι ψάχνει η ΑΕΚ
Όλα αυτά, σε παιχνίδια που διεξάγονταν άμεσα, το ένα πίσω από το άλλο. Με ελάχιστες μέρες διαφορά μεταξύ τους, για να μην τρελαίνονται και οι περίεργοι αναφορικά με την κόπωση και την ταλαιπωρία της ομάδας. Η ΑΕΚ έχει μάθει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο, έτσι έχει κάνει τις σημαντικότερες ευκαιρίες στην σεζόν. Και έτσι θα πάει και τώρα για ένα κρίσιμο ζευγάρι αγώνων. Οπου πέρα από μειονεκτήματα που μπορεί να σκέφτεται ο καθένας, μη λησμονείτε πως θα είναι μπροστά στον κόσμο της.
Η ΑΕΚ θα πάει να παίξει την Ευρώπη για να κάνει ακόμα μια υπέρβαση. Ηδη, βρέθηκε σε προημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης έπειτα από σχεδόν τρεις δεκαετίες. Πάει να ισοφαρίσει την ευρωπαϊκή κορύφωση της, σχεδόν μισό αιώνα έπειτα. Αν κάποιος μπορεί να κάνει το θαύμα, είναι η ΑΕΚ που το έχει κάνει ξανά. Με τον ΠΑΟΚ, ότι και αν έχει συμβεί την Πέμπτη, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Ετσι κι αλλιώς, μια επιτυχημένη πορεία μπορεί να δώσει μόνο περισσότερη δύναμη για να τελειώσει την δουλειά.