Από sdna.gr
Αυτό το "όχι ρε κωλόμπαλα" (συγχωρήστε μου το αγοραίο της έκφρασης) θα συνοδεύει χρόνια τις σκέψεις μας. Μια τεράστια χαμένη ευκαιρία η οποία θα έρχεται διαρκώς στο μυαλό: "Αν δεν είχε χάσει τόσο άδικα η ΑΕΚ 3-0 στη Μαδρίτη" - "Αν δεν είχε δεχτεί γκολ στην πρώτη ευκαιρία της Ράγιο κι ενώ ήταν μπροστά 3-0, έχοντας ισοφαρίσει την κατάσταση από το 51ο λεπτό".
Ναι, πρώτος λέω πάντα πως με "αν" δεν μπορείς να χτίσεις επιχειρήματα στον πρωταθλητισμό. Ομως δεν γίνεται αυτό το "αν" να μη στοιχειώνει κάθε σκέψη.
Η ΑΕΚ της ρεβάνς του προημιτελικού του Conference League 2025-26 ήταν ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ. Δίχως ίχνος υπερβολής, η παράσταση που πρόσφερε στο κοινό της υπήρξε μεγαλειώδης.
Ο Μάρκο Νίκολιτς είχε υποσχεθεί ότι στο χορτάρι της Allwyn Arena θα εμφανιστούν πολεμιστές με κιτρινόμαυρα. Αυτό συνέβη. Όσοι έλεγαν πριν από το ματς ότι η ΑΕΚ πρέπει να εμφανιστεί... χαλαρά, αντιμετωπίζοντας τη ρεβάνς ως "τυπική διαδικασία" και να μην καταναλώσει ενέργεια επειδή την Κυριακή έχει ματς - μισό πρωτάθλημα κόντρα στον ΠΑΟΚ, προφανώς στο 51ο λεπτό πρέπει να έψαχναν λάκκο να κρυφτούν!
Το έγραψα πριν από λίγες μέρες στο SDNA: Η ΑΕΚ θα παίξει για την ιστορία της, θα παίξει για τον ιδρώτα που κατέθεσε στην Ευρώπη από τον περασμένο Ιούλιο, για την τεράστια μάχη που είχε δώσει σε 15 παιχνίδια. Και το έπραξαν, παίκτες και προπονητής στον μέγιστο βαθμό.
Για μία ώρα ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ την Ισπανική ομάδα. Τόσο γεμάτη εμφάνιση. Με φοβερές εντάσεις και εντυπωσιακό ρυθμό διόλου συνηθισμένο για ελληνική ομάδα. Αποφασιστικότητα στα ύψη αλλά και καθαρό μυαλό. Σα να μην είχε μπροστά της το "βουνό" το 3-0. Σα να μην έλειπε ο πρώτος σκόρερ της, ο Λούκα Γιόβιτς. Ο Ζίνι έκανε τον Σέρβο να "ξεχαστεί" με μια ματσάρα για όσκαρ. Με έκρηξη που έκανε σμπαράλια την ισπανική άμυνα και δύο υπέροχα γκολ.
Μεσαία γραμμή όπου ο Μαρίν και ο Πινέδα έπαιζαν και έτρεχαν για... τέσσερις!
Η ΑΕΚ αναζητούσε τρία γκολ και τα βρήκε μέσα σε 51 λεπτά. Εκείνη τη στιγμή όλοι σκέφτηκαν το ίδιο πράγμα: "Θα ζήσουμε ξανά το 1977".
Θα αναρωτηθεί κάποιος: "Μήπως έπρεπε κάπου εκεί να κόψει λίγο ταχύτητα και να προστατευθεί η ΑΕΚ;" Θαρρώ πως ουδείς μπορεί να βάλει χαλινάρι σε ένα άτι που καλπάζει και βλέπει μπροστά του τον αντίπαλο στο καναβάτσο έτοιμο να τον πατήσει, να τον τελειώσει.
Οι παίκτες του Νίκολιτς αισθάνθηκαν, πολύ λογικά, ότι η Ράγιο ήταν έτοιμη να καταρρεύσει. Και ήθελαν να την αποτελειώσουν στα 90 λεπτά. Οι Ισπανοί βρήκαν όμως, με μεγάλη ψυχραιμία και ποιότητα αυτή τη ΜΙΑ μεγάλη φάση στην κάθετη μπάλα στον Παλαφόν. Την έκαναν γκολ και άλλαξαν όλο το μομέντουμ του ματς στο 61'. Από εκεί και πέρα:
1. Χτύπησε η ατυχία με τις δύο χαμένες ευκαιρίες του σούπερ Ζίνι.
2. Η καταπονημένη ΑΕΚ δεν μπόρεσε να βρει τα κουράγια για ένα 4ο γκολ, ενώ οι παίκτες της Ράγιο, πολύ καλά γυμνασμένη ομάδα, κατάφεραν να κρατήσουν το δικό τους χρυσό 3-1.
Η πρόκριση δεν χάθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια, η πρόκριση διεκδικήθηκε στα ίσα με τεράστια υπέρβαση στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η πρόκριση, δυστυχώς, χάθηκε για την ΑΕΚ στο "Βαγιέκας". Με εκείνο το ακατανόητο 3-0, σε βραδιά που η ομάδα του Νίκολιτς απώλεσε τουλάχιστον 4 μεγάλες ευκαιρίες να σκοράρει.
Ακόμη και τώρα, με όσα είδαμε σε δύο παιχνίδια, θεωρώ ότι η ΑΕΚ δεν αποκλείστηκε από καλύτερη ομάδα. Εκτιμώ πως έχασε ιστορική ευκαιρία να πάει όχι μέχρι τον ημιτελικό του Conference αλλά ακόμη και ως την κατάκτηση του τροπαίου.
Ας είναι. Αυτό που επιβεβαιώθηκε ξανά με εκκωφαντικό τρόπο είναι ότι ο Νίκολιτς έχει δημιουργήσει μία ΘΑΥΜΑΣΙΑ ομάδα. Η οποία βρίσκεται μόλις στην αρχή ενός σπουδαίου ποδοσφαιρικού κύκλου.
Η αποθέωση και η περηφάνια του κοινού της, το χειροκρότημα κάθε σοβαρού Ελληνα φιλάθλου αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.