Από sdna.gr
Ο Παναθηναϊκός φέρεται (σύμφωνα με το footmercato) να εξετάζει την περίπτωση του Άντι Πελμάρ, ενός στόπερ που μπορεί να μην ανήκει στην κατηγορία των «ηχηρών» ονομάτων, αλλά κουβαλά μια ενδιαφέρουσα διαδρομή σε διαφορετικά πρωταθλήματα.
Ο 26χρονος κεντρικός αμυντικός (με καταγωγή από τη Μαγαδασκάρη) που ανήκει στην Κλερμόν και αγωνίζεται φέτος ως δανεικός στη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ, πραγματοποιεί μία από τις πιο γεμάτες σεζόν της καριέρας του, αποτελώντας βασικό κομμάτι μιας ομάδας που διεκδικεί τον τίτλο στην Πολωνία.
Με 25 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, δείχνει να έχει βρει την απαιτούμενη σταθερότητα που του έλειπε σε προηγούμενους σταθμούς.
Ξεκινώντας την καριέρα του από την γαλλική Νις, ο Πελμάρ παρουσιάστηκε ως ένα από τα ενδιαφέροντα προϊόντα της ακαδημίας του γαλλικού συλλόγου.
Ένας στόπερ με καλή τεχνική κατάρτιση, που αρχικά έδινε την εντύπωση περισσότερο ball-playing αμυντικού παρά καθαρού κεντρικού αμυντικού.
Ο ίδιος είχε παραδεχτεί ότι άλλαξε τη νοοτροπία του με τα χρόνια: «Παλιά πίστευα ότι είμαι παίκτης με τη μπάλα, τώρα είμαι περισσότερο αμυντικός» .
Στη διαδρομή του στη Νις, τα γαλλικά media στάθηκαν σε δύο πράγματα.
Από τη μία, στην ικανότητά του να σταθεί σε δύσκολα μαρκαρίσματα ακόμη και απέναντι σε ποιοτικούς επιθετικούς και από την άλλη, στη νεανική αστάθεια.
Ο ίδιος παραδεχόταν ότι έχει πολλά να μάθει και ότι τα λάθη είναι μέρος της εξέλιξης. Εκεί χτίστηκε η εικόνα του ως project με προοπτική, αλλά όχι έτοιμου παίκτη.
Η μετακίνηση στη Βασιλεία το 2021, αποτέλεσε το πρώτο πραγματικό «crash test».
Στην Ελβετία, ο Πελμάρ μετατράπηκε από project σε βασικό εργαλείο. Κατέγραψε πάνω από 100 συμμετοχές και αγωνίστηκε ακόμη και μέχρι τα ημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης (Conference League).
Τα ελβετικά media τον αντιμετώπισαν διαφορετικά: όχι ως ταλέντο, αλλά ως «εργάτη» της άμυνας.
Οι κριτικές τον περιγράφουν ως σταθερό στις μονομαχίες, αξιόπιστο στο transition παιχνίδι και τακτικά πειθαρχημένο, χωρίς όμως να έχει το στοιχείο του ηγέτη. Με απλά λόγια, ήταν ένας χρήσιμος βασικός, όχι όμως σημείο αναφοράς.
Η επιστροφή του στη Γαλλία το 2023 για λογαριασμό της Κλερμόν τον έφερε ξανά σε ένα πιο απαιτητικό περιβάλλον.
Εκεί κατέγραψε γεμάτη σεζόν στη Ligue 1 με 34 συμμετοχές, όμως η εικόνα του παρέμεινε αντιφατική.
Από τη μία πλευρά, η εμπειρία του από τη Βασιλεία τον βοήθησε να δείξει μεγαλύτερη ωριμότητα. Από την άλλη, δεν κατάφερε να ξεχωρίσει ως αμυντικός που ανεβάζει επίπεδο την ομάδα. Οι αξιολογήσεις τον τοποθετούσαν στη μεσαία κατηγορία στόπερ του «Σαμπιονά».
Η θητεία του για ένα εξάμηνο (τη σεζόν 2024-25) ως δανεικός στη Λέτσε ήταν ίσως το πιο αρνητικό κεφάλαιο της καριέρας του.
Πέρα από τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής του (μόλις 4 ματς) η παρουσία του συνοδεύτηκε από πειθαρχικά ζητήματα που προκάλεσαν το τέλος της θητείας στο ιταλικό κλαμπ.
Σε αγωνιστικό επίπεδο τα ιταλικά media σημείωσαν ότι δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στην τακτική αυστηρότητα της Serie A, κάτι που ενίσχυσε την εικόνα του ως παίκτη που αποδίδει καλύτερα σε πιο «ανοιχτά» συστήματα.
Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα (δανεισμός) από τη Λας Πάλμας, χωρίς ιδιαίτερο αντίκτυπο (4 συμμετοχές), πριν φτάσουμε στο σήμερα και τη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ.
Στην Πολωνία φαίνεται να παρουσιάζει την πιο ισορροπημένη εκδοχή του εαυτού του. Με σταθερό χρόνο συμμετοχής σε μια ομάδα που διεκδικεί τον τίτλο, οι κριτικές κάνουν λόγο για έναν πιο ώριμο και ήρεμο αμυντικό, με καλύτερες τοποθετήσεις και λιγότερα λάθη.
Αν προσπαθήσει κανείς να συνοψίσει την πορεία του Πελμάρ μέσα από το πρίσμα των media, προκύπτει ένα ξεκάθαρο μοτίβο. Δεν είναι ο στόπερ που θα κυριαρχήσει ή θα ηγηθεί.
Είναι όμως ένας ποδοσφαιριστής που όταν βρει το σωστό περιβάλλον και τον κατάλληλο ρόλο, μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο κομμάτι μιας λειτουργικής άμυνας.
Και ίσως αυτός είναι ο πιο ακριβής ορισμός του: όχι ένας πρωταγωνιστής, αλλά ένας παίκτης που μπορεί να υπηρετήσει με συνέπεια ένα συγκεκριμένο πλάνο, κάτι που σε ομάδες με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα έχει τη δική του ξεχωριστή αξία.
