Με αυτά και με αυτά και μετά από μία σούπερ αποτυχημένη χρονιά ο Παναθηναϊκός οδεύει προς τον έβδομο προπονητή μέσα σε δύο χρόνια. Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές, εκεί που είμασταν τον προηγούμενο Οκτώβριο, όταν έφευγε ο Βιτόρια, πριν ένα χρόνο, όταν έφευγε ο Αλόνσο και πιο πριν όταν έφευγε ο Τερίμ και ενδιάμεσα με δύο σύντομες παρουσίες του Χρήστου Κόντη.

Καμία ποδοσφαιρική λογική δεν υπάρχει ασφαλώς σε όλο αυτό και συμβαίνει, διότι έχουν γίνει λάθος οι επιλογές προπονητών. Φυσικά όλη η ευθύνη ανήκει στην διοίκηση, που έκανε τις επιλογές, είτε αυτός είναι ο ιδιοκτήτης, είτε ο τεχνικός διευθυντής, είτε ένας σύμβουλος. Το πρόβλημα δεν είναι οι προπονητές, που έρχονται και φεύγουν, το πρόβλημα είναι ότι γίνεται λάθος επιλογή με λάθος κριτήρια. Και έτσι κάθε τρεις και λίγο αλλάζει ο Παναθηναϊκός τους προπονητές σαν πουκάμισα και έτσι δεν πάει πουθενά.

Ο Ράφα Μπενίτεθ αποδείχθηκε άλλη μία λάθος επιλογή της διοίκησης με εισήγηση Μπαλντίνι, ο οποίος στα δικά μου μάτια έχει μία κίτρινη κάρτα. Και ήταν λάθος επιλογή, διότι ο Μπενίτεθ που ήταν ένας τεράστιος προπονητής και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ιστορία του και τις κούπες που πήρε στις τελευταίες του δουλειές απέτυχε με τον ίδιο τρόπο. Από την Θέλτα έφυγε λέγοντας, ότι το ρόστερ δεν του κάνει και θέλει 11-12 νέους βασικούς και η ίδια ομάδα με άλλον προπονητή και λίγες αλλαγές στο ρόστερ είδαμε τι έκανε στη συνέχεια και που είναι σήμερα(με τον Μπενίτεθ έπαιζε άσχημα και ήταν υποψήφια για υποβιβασμό). Το να ψάξεις τι προπονητή θέλεις να πάρεις  δεν είναι δική μου δουλειά να το κάνω, αλλά ο Μπαλντίνι η οποιοσδήποτε πάρει μία απόφαση για τον προπονητή, πρέπει όλα αυτά να τα εξετάζει. Διότι αυτή η αστοχία κοστίζει κοντά στα 8-9 εκ. ευρώ , τα χρήματα που θα πάρει ο Μπενίτεθ και το επιτελείο του, που θα αποχωρήσει. Και το κυριότερο κόστισε στον Παναθηναϊκό μία ακόμα σούπερ αποτυχημένη χρονιά  στην Ελλάδα με τον κόσμο του να είναι πλέον οργισμένος, ξενερωμένος, απογοητευμένος και για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Όταν είχε έρθει ο Μπενίτεθ στην παρουσίασή του είχα γράψει, ότι το μεγαλύτερο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει, είναι να φέρει τον κόσμο στο γήπεδο και να τον κρατήσει με αυτό, που θα παρουσιάσει στον αγωνιστικό χώρο. Ο κόσμος ήρθε στο γήπεδο, αλλά αυτό που βλέπει δεν του αρέσει, πονάνε τα μάτια του σε κάθε ματς και δεν αντέχει άλλο και δεν θέλει να πηγαίνει πλέον στο γήπεδο.

Οπότε ότι και να πω εγώ, η οποιοσδήποτε άλλος ο καθρέπτης είναι το γήπεδο. Και στο γήπεδο αυτό, που παρουσιάζει η ομάδα δεν βλέπεται, δεν αντέχεται. Το λάθος είναι, ότι με Μπενίτεθ προπονητή περίμεναν κάποιοι μέσα στον Παναθηναϊκό, ότι θα παρουσιάσει μία ομάδα, που θα επιβάλλεται, θα είναι επιθετική, δημιουργική. Σε καμία ομάδα του ο Μπενίτεθ δεν έπαιξε με αυτό το στιλ. Οι ομάδες του Μπενίτεθ είναι ομάδες που προσέχουν την αμυντική τους λετουργία, έχουν ένταση και τους αρέσει το άμεσο ποδόσφαιρο.

Ο Παναθηναϊκός επί Μπενίτεθ σίγουρα βελτίωσε την ένταση και την φυσική του κατάσταση, σίγουρα στην Ευρώπη πήγε καλά, παίζοντας κλειστά και στον χώρο, στην Ελλάδα όμως τρόμαξε να μπει στην τετράδα και δεν ήταν κανένα κατόρθωμα, όπως είπε ο Μπενίτεθ. Ούτε καν το αυτονόητο δεν ήταν. Ντροπή και ξεφτίλα θα ήταν ο Παναθηναϊκός με αυτό το μπάτζετ και αυτό το ρόστερ να μείνει εκτός τετράδας από τον Λεβαδειακό. Και να πούμε βέβαια, ότι όταν ήρθε ο Μπενίτεθ ο Παναθηναϊκός ήταν στο -2 από την τετράδα…

Ο Μπενίτεθ αρχικά συμφώνησε με το πλάνο της διοίκησης να αλλάξει το ρόστερ της ομάδας σε ένα σημαντικό ποσοστό και να έρθουν νέοι και εξελίσιμοι παίκτες, που θα είναι πρωταγωνιστές και σήμερα και αύριο και με την έλευση και πιο έμπειρων παικτών να φτιαχτεί μία ομάδα, που θα κάνει τον Παναθηναϊκό πρωταγωνιστή. Τον Ιανουάριο έγιναν 9 μεταγραφές μέσα σε αυτές ο Παναθηναϊκός έσκασε και 8 εκ, ευρώ για τον Αντίνο, που τον ήθελε πολύ ο Μπενίτεθ και τον πήρε και τηλέφωνο. Σήμερα ο Αντίνο είναι ένας παίκτης, που δεν κάνει στον Μπενίτεθ, όπως δεν κάνει και ο Τετέι, παρά μόνο για τρίτη λύση, όπως δεν κάνει ο Γιάγκουσιτς(δεν τον χρησιμοποιεί, παρότι στην προπόνηση είναι εξαιρετικός και ήταν έτοιμος να πάει στο Μουντιάλ με την Εθνική Κροατίας και ο Ζάετς στάζει μέλι για την αξία του), ούτε ο Παντελίδης. Και για να μην το κουράζουμε, όταν ο Μπενίτεθ τώρα θέλει 11-12 βασικούς(τα ίδια που ζήταγε στην Θέλτα πριν απολυθεί), δεν του κάνει κανένας βασικός!

Είναι αναπόφευκτο από την στιγμή, που δεν βλέπεις κάτι στο γήπεδο, που να θυμίζει Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα και ο προπονητής θέλει να ξηλώσει όλο το ρόστερ να παίρνεις την απόφαση να λύσεις την συνεργασία μαζί του. Η εμπειρία μου τόσων ετών, μου έχουν δείξει δύο πράγματα.

Οι ομάδες δεν φτιάχνονται με ράβε-ξήλωνε του ρόστερ κάθε χρόνο. Το να σκορπάς κάθε χρόνο 15-20 εκ. ευρώ σε μεταγραφές και να αλλάζεις 15 παίκτες κάθε καλοκαίρι σε οδηγεί μαθηματικά στην καταστροφή και ομάδα δεν θα φτιάξεις ούτε σε 100 χρόνια. Γελάω με όσους πιστεύουν, ότι αυτό το ρόστερ μόνο αυτό μπορούσε να περάσει τον Λεβαδειακό και θυμάμαι την μπαλάρα που έπαιξε με χειρότερο κατά πολύ ρόστερ ο Δώνης, πιο παλιά ο Αναστασίου και πιο πρόσφατα τον πρωταθλητισμό, που έκανε με επίσης χειρότερο ρόστερ ο Γιοβάνοβιτς.

Το δεύτερο είναι, ότι όποτε ο Παναθηναϊκός έφερε μεγάλο όνομα προπονητή απέτυχε παταγωδώς. Η εξαίρεση ήταν ο Πούσκας και ο κανόνας ήταν ο Κόβατς, ο Ιβιτς (προπονητάρα και στα ντουζένια του μετά έκανε παπάδες στην Πόρτο)ο Οσιμ, ο Τεν Κάτε. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε μπαλάρα με τον Κυράστα, που έγραψε ο «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» τότε, ότι πέταξε λευκή πετσέτα, που τον πήρε. Ο Παναθηναϊκός πήρε νταμπλ με τον Νιόπλια και πιο πριν το 2004 το πήρε με τον Σουμ, που όταν ανακοινώθηκε υπήρξε ξεσηκωμός αντιδράσεων.

Ο καλός προπονητής είναι αυτός, που αξιοποιεί στο 100% το ρόστερ, που βρίσκει και το ενισχύει με κάποιους 6, 7, 8 παίκτες, για να φτιάξει την ομάδα του. Κάτι, που έκανε ο Νίκολιτς το καλοκαίρι στην ΑΕΚ, που ανέστησε παίκτες τελειωμένους, που βρήκε στην ομάδα όπως ο Ρότα, ο Περέιρα, ο Πήλιος, ο Μουκουντί, ο Μάνταλος, ο Στρακόσια και άλλοι. Πέρυσι τέτοια εποχή αρκετοί φίλοι της ΑΕΚ έλεγαν, που πάμε με αυτό το ρόστερ σκούπα όλοι δεν κάνει κανείς, και ήρθε ένας καλός προπονητής ο Νίκολιτς και απέδειξε, αν το ρόστερ είναι για πέταμα η όχι και πάει να πάρει το πρωτάθλημα. Τον Νίκολιτς τον οποίο επέλεξε ο Ριμπάλντας, ο οποίος όταν του προτάθηκε ο Μπενίτεθ τον απέρριψε.

Ο Παναθηναϊκός πήρε καλούς παίκτες τον Γενάρη. Τον Κοντούρη, που έχει όλα τα στοιχεία να γίνει το εξάρι της εθνικής, τον Τετέι, που πήρε από το χεράκι την ομάδα και την οδήγησε στους 16 του Europa League( αλλά για τον Μπενίτεθ δεν κάνει), τον Αντίνο, που ξεχώριζε σε αυτή την ηλικία στην Αργεντινή, τον Γιάγκουσιτς, που παίζει στην Εθνική Κροατίας και είναι από τα μεγαλύτερα ταλέντα, έχει τον Κάτρη. Και αντί να πούμε, ότι επιτέλους η ομάδα πάει και παίρνει παίκτες 20χρονους πριν τους τσιμπήσουν τα μεγάλα πρωταθλήματα, λέμε να φύγουν και αυτοί και να έρθουν άλλοι. Απίστευτα πράγματα.

Το ράβε-ξήλωνε δεν οδηγεί πουθενά. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να διατηρήσει αυτά τα παιδιά, και άλλους παίκτες, πιο έμπειρους που εξαφανίστηκαν φέτος διότι δεν αξιοποιήθηκαν σωστά και να ενισχυθεί με 6-7-8 παίκτες που θα είναι πολύ καλοί σε θέσεις που πονάει η ομάδα και κυρίως στα χαφ και στην άμυνα. Αλλά το κυριότερο ο Παναθηναϊκός πρέπει να βρει έναν προπονητή, που το στιλ του ταιριάζει με το δημιουργικό παιχνίδι που πρέπει να παίξει η ομάδα, που θα έχει δίψα και κίνητρο για να πετύχει . Η επιλογή χρειάζεται μεγάλη προσοχή και πρέπει να γίνει και σωστή αξιολόγηση. Διότι νέα λάθος επιλογή δεν την αντέχει άλλο ο σύλλογος. Η υπομονή εξαντλήθηκε…

·    «Τον φάγατε τον Μπενίτεθ», λέει η παπάτζα των ημερών .Επειδή είμαι από το 1986 στο ρεπορτάζ και την παπάτζα αυτή την έχω ακούσει και άλλες φορές κανείς δημιοσιογράφος, μα κανείς δεν μπορεί να φάει κανένα προπονητή. Ο προπονητής καθιερώνεται, η φεύγει από μία ομάδα λόγω αυτού που παρουσιάζει στο γήπεδο. Αυτό είναι ο κριτήριο και όχι τι λέει ο ένας και ο άλλος.

·    «Τι μπορεί να περιμένεις να δεις σε 6-7 μήνες από έναν προπονητή;» είναι το άλλο ερώτημα. Μπορείς να δεις την ταυτότητα, που δίνει στην ομάδα και αν αυτό που παίζει είναι συμβατό με αυτό που θέλεις να δεις σαν ομάδα. 6-7 μήνες είναι αρκετοί να το δεις. Και αν δεις βελτίωση τότε ναι να του δώσεις και άλλο χρόνο. Αν δεν δεις κάτι που να σου δείχνει προοπτική, τότε αν του δώσεις χρόνο, θα χάσεις και την επόμενη χρονιά. Αυτό έκανε ο Παναθηναϊκός με τον Βιτόρια πέρυσι, ήταν λάθος και έφυγε τον Οκτώβριο…

Πρωτότυπο άρθρο