Από sdna.gr
Το πρωτάθλημα για τον Παναθηναϊκό είχε τελειώσει πολύ πριν αρχίσουν τα play off. Oταν ήταν διψήφιες οι διαφορές από τον πρώτο. Δυστυχώς για την ομάδα τα play off είναι μία διαδικασία, που δεν έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον. Και έτσι αυτά τα παιχνίδια, είναι παιχνίδια για το γόητρο, για την αξιοπρέπεια, για το τριφύλλι. Όλα τα ντέρμπι έχουν πλέον αυτή την σημασία.
Και αν με τον Ολυμπιακό και λόγω της ανοησίας του Γεντβάι ο Παναθηναϊκός το έχασε, απόψε μπήκε στο γήπεδο με στόχο ένα. Να μην φύγει και πάλι ηττημένος και αν μπορεί να το πάρει το ματς.
Και πάλι, όμως, η ανοησία δεν έλειπε. Εγινε στο 15 όταν σε ένα βιαστικό χτύπημα φάουλ, ο Κοντούρης έχασε την μπάλα από πίεση και η ΑΕΚ βγήκε στον χώρο και ο Ερνάντεθ ανέτρεψε τον Ζίνι και για λίγο δεν ήταν εντός περιοχής. Ο Παναθηναϊκός έμεινε με δέκα παίκτες από το 20 , αλλά η ανοησία τώρα δεν έγινε γκολ σε αντίθεση με το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Στη συνέχεια ελάχιστοι πίστευαν, ότι ο Παναθηναϊκός θα αντέξει για 70 λεπτά και δεν θα δεχθεί γκολ. Αυτοί, που έπαιζαν μέσα πορώθηκαν, το πίστεψαν και θα μπορούσαν να πάρουν και το παιχνίδι με τις φάσεις, που έκαναν ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο.
Σε αυτό το δεύτερο 45λεπτο ο Παναθηναϊκός έμοιαζε σαν να μην παίζει με παίκτη λιγότερο και είχε τις μεγάλες φάσεις με τον Τετέι, τον Τσέριν, τον Καλάμπρια(μπορεί να ήταν οφ-σάιντ) και τον Μπακασέτα. Στο πρώτο ημίχρονο η μεγάλη φάση του Παναθηναϊκού ήταν η ευκαιρία του Κυριακόπουλου, που απέκρουσε ο Στρακόσια.
Το μηδέν στην άμυνα το οφείλει ο Παναθηναϊκός σε μία τεράστια εμφάνιση του Λαφόν, που έβγαλε τουλάχιστον τέσσερα και μακάρι να ήταν έτσι σε όλα τα παιχνίδια. Η έλλειψη σταθερότητας, όμως, είναι αυτή την στιγμή, ο λόγος που ο Παναθηναϊκός ψάχνει τερματοφύλακα.
Ο Παναθηναϊκός, όταν έμεινε με δέκα και έπαιξε με τετράδα πίσω ήταν πιο συμπαγής και σε αυτό βοήθησε και το γεγονός, ότι έπαιξε με πολύ κλειστά τις γραμμές. Εκτός από τον Λαφόν ήταν εκπληκτικός και ο Ιγκασον και πολύ καλός και ο Πάλμερ, αλλά και οι Καλάμπρια, Κυριακόπουλος, ενώ θυσιάστηκαν για την ομάδα και ο Αντίνο, Ταμπόρδα.
Από κει και πέρα μπροστά ο Παναθηναϊκός είχε αυτό το υπερόπλο τον Τετέι, που έπαιξε μόνος του όλη την άμυνα της ΑΕΚ και ακόμα απορώ πως τελείωσε το ματς ο Μουκουντί χωρίς κάρτα με το ξύλο, που έριξε στον Τετέι. Ο Ελληνας επιθετικός δημιούργησε την μεγάλη φάση του Κυριακόπουλου στο 39 και στο 56 είχε ένα σουτ, που έφυγε άουτ. Γενικά ήταν ανίκητος για όσο έπαιξε και οι αντίπαλοί του επειδή δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν, είτε τον κλώτσαγαν, είτε του μίλαγαν, για να του πειράξουν το μυαλό.
Στα χαφ ο καλύτερος ήταν ο Τσέριν, που ήταν παντού και θα μπορούσε να είχε βάλει και γκολάρα, ενώ η είσοδος του Μπακασέτα έδωσε ενέργεια, εμπειρία και ώθηση στο κέντρο και για λίγο δεν βρήκε δίχτυα στο σουτ που έκανε στις καθυστερήσεις.
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού, που και πάλι πήγε στο γήπεδο χειροκρότησε στο τέλος τους παίκτες, διότι τους είδε να δίνουν και την ψυχή τους, για να μην χάσουν με παίκτη λιγότερο για 70 λεπτά.
Και στο δεύτερο ημίχρονο έγινε και η σωστή διαχείρηση από πλευράς Μπενίτεθ με τις αλλαγές, που έκανε. Η αποψινή εμφάνιση και η ψυχή, που έβγαλε η ομάδα μας έδειξε, ότι αν λειτουργούσε καλύτερα σαν σύνολο στο γήπεδο δεν θα ήταν τώρα στο -16 από την ΑΕΚ. Και η διαφορά αυτή είναι ντροπιαστική για τον Παναθηναϊκό και για αυτό πέρα από την ψυχή, που κατέθεσε η ομάδα σήμερα με παίκτη λιγότερο τίποτα άλλο δεν είναι άξιο αναφοράς. Μην ξεχνάμε, ότι είτε παίζει με 11, είτε παίζει με 10 γκολ σε ντέρμπι δύσκολα βάζει και έχει ένα με τον Ταμπόρδα στο Φάληρο.
Η χρονιά είναι σούπερ αποτυχημένη, αλλά από την άλλη όσοι από τους αντιπάλους ονειρευόντουσαν απόψε τεσσάρες και πεντάρες, είδαν στο γήπεδο, ότι τον Παναθηναϊκό θα τον σέβονται.