Από sdna.gr
Η Σούπερ Λιγκ κάνει αξιοπρόσεκτη, πραγματικά, προσπάθεια να κερδίσει "τα κοινά". Να διεισδύσει, ιδίως, στο νεανικό κοινό. Στα κινητά τηλέφωνα δεκάδων χιλιάδων χρηστών, καθημερινά φτάνουν διάφορα ωραία πράγματα. Μπορεί κανείς να δει εν συντομία στην οθόνη ενημερώσεις, διασκεδαστικά βίντεο από τον "εσωτερικό κόσμο" των ομάδων, κουίζ, τσάλεντζ, στατιστικά, πρόγραμμα, αποτελέσματα, βαθμολογίες, ψηφοφορίες, βραβεύσεις, fantasy, κοινωνικές δράσεις, μίνι συνεντεύξεις.
Αλλά...ούτε ένα συγχαρητήριο, για τον τίτλο που κατέκτησε η πρωταθλήτρια ομάδα! Στην κορυφαία στιγμή της σεζόν, που πάντοτε είναι η νύχτα της ανάδειξης του πρώτου, αυτή την Κυριακή το βράδι μετά τις δέκα οι ώρες κύλησαν σαν να μη συνέβη κάτι το ξεχωριστό. Δευτέρα πρωί μόνο, στον επίσημο ιστότοπο του Συνεταιρισμού, μία στεγνή ανάρτηση στις 08:53 "κοινοποίησε" ότι η ΑΕΚ πήρε το τρόπαιο εφέτος. Αργότερα, μεσημέρι, η ίδια στεγνή κοινοποίηση έφτασε στο viber.
Αν θέλουμε να πετύχουμε το ένα μεγάλο βήμα της φυγής προς τα εμπρός, και το εννοούμε στ' αλήθεια ότι το θέλουμε, το πράγμα στις επόμενες ημέρες είναι απλό. Τετάρτη στην Τούμπα, ο ΠΑΟΚ κάνει pasillo προς τιμήν της ΑΕΚ. Κυριακή στην ΑγιαΣοφιά, αυτοπροσώπως ο πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ κάνει στην ΑΕΚ την απονομή. Ενδεχόμενη αποδοκιμασία, είναι πρόβλημα των αποδοκιμαζόντων. Οχι των αποδοκιμαζόμενων. Η γιούχα είναι προσωρινή. Εξατμίζεται. Το άλλο, μας πηγαίνει μακρυά.
Αβολο; Μονάχα έτσι όμως, με τη δύναμη του μηνύματος, κόβεται η ιστορία σε πριν και σε μετά. Μονάχα έτσι, με την παραδειγματική πράξη, κάνεις να διεισδύσει εις βάθος το λεγόμενο προϊόν...στα λεγόμενα κοινά. Τελείωσε ο αγώνας στη Νέα Φιλαδέλφεια, αμέσως ο Ράφα συνεχάρη την ΑΕΚ. Τελείωσε ο αγώνας στο Νέο Φάληρο, αμέσως ο Ραζβάν συνεχάρη την ΑΕΚ. Θα ήταν ακόμη πιο ευχάριστο δε, να το ακούγαμε και από τον Μεντιλίμπαρ. Εάν το είπε και μου διέφυγε, ήδη ο Βάσκος έχει τη συγγνώμη μου.
Η υψηλή υπεραξία της νίκης της ΑΕΚ, έγκειται στον ανταγωνισμό. Οτι το κατάφερε, με τέτοιας ποιότητας (και με περισσότερους του ενός) αντίπαλους. Στον ανταγωνισμό, όταν όλα τελειώνουν, αντιστοιχεί η μεγαλοψυχία. Στον νικητή, αντιστοιχεί η ταπεινότητα. Ενα χρόνο πίσω, η ΑΕΚ τερμάτισε τέταρτη σε -22 από τον πρώτο. Ενα χρόνο έκτοτε, ενόσω στην εκκίνηση των πλέι-οφ ήταν στο +2 και στο +3, σήμερα ξύπνησε στο +8 από τον δεύτερο και τον τρίτο. Υπερκαλύπτει, απόσταση 30 πόντων!
Το έκανε η ΑΕΚ, δίχως σκιά. Εβαλε γυαλιά, μόνο με ποδόσφαιρο. Με τον δικό της τρόπο. Δεκαοκτώ clean sheet, σε τριάντα ματς. Η όλη διαδικασία, Ιούλιο με Μάιο, έχει αρχές. Συνέπεια, στις αρχές. Εξέλιξη, μήνα με μήνα. Στον πρώτο γύρο, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός νίκησαν την ΑΕΚ. Στον δεύτερο γύρο, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός έφεραν ισοπαλία με την ΑΕΚ. Στην post-season, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός νικήθηκαν από την ΑΕΚ.
Δεν είναι διδακτική για την ΑΕΚ, η χρονιά. Διδακτική είναι, η διετία. Πρώτα το ναδίρ, έπειτα το ζενίθ. Η φιγούρα με πομφόλυγες, η αγωνία για γρήγορη εξαγορά δημοφιλίας, οδήγησαν στο ναδίρ. Να ακολουθείς τη γνώση των στελεχών (στο διοικητικό, στο αγωνιστικό, στο ιατρικό) με όσα είναι γραμμένα και στο κασκόλ (υπομονή, επιμονή, πίστη, πάθος), αυτό οδήγησε στο ζενίθ. Το ναδίρ, συν τοις άλλοις ήταν πανάκριβο. Το ζενίθ, κόστισε πολύ ολιγότερα.
Ο ιδιοκτήτης συνεπώς, διδασκόμενος από τη διετία, πλέον ξέρει τι έχει να κάνει στην επόμενη ημέρα. Προφανώς, να ακούσει τη γνώση. Οπως και στην περίπτωση του ΟΦΗ αυτό το καλοκαίρι, ως το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου ο χρόνος ετοιμασίας είναι άπλετος. Και η θετική ενέργεια, ένας πακτωλός. Ο κύριος Ηλιόπουλος δεν είναι, ακριβώς, Γκάντι. Στις μέρες μας ωστόσο, γύρω-γύρω δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο κοντινό στο (famous) πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν, μετά τους νικάς.
Ασ' τους ύστερα, να κοκορεύονται ότι νίκησαν...στο Μπραχάμι!