Από sdna.gr
Ευχαριστώ «τα ΝΕΑ» του Βαγγέλη Μαρινάκη πρώτα απ' ολα που με ενέπνευσαν. Με ξεμπλόκαραν και μου προσέφεραν την καλύτερη εισαγωγή με τη συνταρακτική αποκάλυψη που είχαν κάνει τότε, τον περασμένο Φλεβάρη, τρεις μέρες πριν πάει να παίξει η ΑΕΚ στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ, παρουσιάζοντας τον Μάριο Ηλιόπουλο με το Κύπελλο του πρωταθλητή Ολυμπιακού.
Την είχαν κρατημένη λογικά σε κάνα πακιστανικό τηλέφωνο από το... 2012. Και αποφάσισαν να την ανασύρουν, αφού ήταν το τελευταίο τους χαρτί για να χτυπήσουν την ΑΕΚ και να προσπαθήσουν να διαταράξουν αυτή την ενότητα που είχε αναπτυχθεί μεταξύ διοίκησης, ομάδας, κόσμου - πράγμα που δεν είχαν αυτοί - και την οποία έτρεμαν .
Το αφήγημα τους για τον... μπροστινό άλλωστε, ήταν ότι τους είχε απομείνει, αφού είχαν αποτύχει μερικές μέρες νωρίτερα με 12ο παίκτη τον Μάκελι να νικήσουν στη Φιλαδέλφεια και απλώς ο Ολλανδός, τους είχε δώσει δώρο τότε τον βαθμό της ισοπαλίας με το μαϊμού-πέναλτι στο τέλος. Η συνέχεια, γνωστή. Ο Μάριος Ηλιόπουλος, κλήθηκε από τον Ποδοσφαιρικό Εισαγγελέα για τις δηλώσεις που έκανε και μπροστά στο δικαστήριο ήταν καταπέλτης για τον Ολυμπιακό και όχι μόνον. Θυμάμαι σε αυτή την ιστορική απολογία στην οποία ήμουν παρών, να λέει καμία δεκαριά φορές για το ευ αγωνίζεσθαι και την επόμενη μέρα του ελληνικού ποδοσφαίρου που πρέπει να έλθει. Χλευάστηκε γι' αυτό. Λοιδορήθηκε και χτυπήθηκε με όλους τους τρόπους ακόμα και κάτω από τη μέση. Που να ήξεραν με ποιον τα είχαν βάλει. Που να ήξεραν ότι τα χτυπήματα τον κάνουν πιο δυνατό. Ότι τα χτυπήματα, ισχυροποιούν τον ίδιο και μαζί και όλον τον οργανισμό...
Ένας από τους βασικότερους λόγους που η ΑΕΚ κατακτά το φετινό πρωτάθλημα - πέραν προφανώς του... πιο βασικού ότι ήταν η πιο καλή και σταθερή ομάδα - είναι αυτή η συσπείρωση που υπήρξε. Αυτή η ενότητα. Αυτή η αντίδραση απέναντι στο άδικο. Στο κυνήγι που έφαγε η ομάδα. Το τρίπτυχο: διοίκηση, ομάδα, κόσμος που πάλεψαν μαζί σαν οικογένεια και λυσσαλέα από την αρχή μέχρι το τέλος κόντρα σε όλα χωρίς να μπορεί κανείς να διαταράξει αυτή την ενότητα, ήταν το μυστικό.
Ο διοικητικός ηγέτης της ΑΕΚ Μάριος Ηλιόπουλος ήταν μπροστάρης σε αυτή την μάχη και δεν κώλωσε πουθενά. Τρεις μήνες μετά, μπορούμε να μιλάμε για μια μεγάλη δικαίωση του ίδιου. Μπόρεσε εξωαγωνιστικά να διαχειριστεί με άριστο τρόπο όλη αυτή την κατάσταση πίεσης που είχε μπει στο club μετά την περσινή καταστροφική χρονιά όπου υπήρξε παταγώδης αποτυχία και να δημιουργήσει με συγκεκριμένες κινήσεις, έχοντας και τα κατάλληλα στελέχη δίπλα του, ένα κλίμα ενότητας και συσπείρωσης γύρω από τη νέα προσπάθεια που γινόταν, να χτιστεί κάτι από το μηδέν σε όλα τα επίπεδα.
Αγωνιστικά, η μεγαλύτερη απόφαση του ηγέτη της ΑΕΚ, μόλις στον δεύτερο χρόνο ενασχόλησης του με το ποδόσφαιρο, ήταν ότι έδωσε τα κλειδιά σε έναν κορυφαίο του είδους. Μπήκαν κόκκινες γραμμές, εφάρμοσε ιεραρχία και δημιούργησε έναν τρόπο λειτουργίας που σέβεται το ποδόσφαιρο και το πρότζεκτ. Ο ιδιοκτήτης επέλεξε τον Ριμπάλτα, ο Ριμπάλτα τον προπονητή, ο προπονητής μαζί με τον Ριμπάλτα και το τιμ σκάουτινγκ τους παίκτες. Η ΑΕΚ τράβηξε λαχείο με τον Νίκολιτς και από εκεί και πέρα το τρένο μπήκε στις ράγες. Χαράχτηκε μια συγκεκριμένη ποδοσφαιρική δομή και φιλοσοφία, η ομάδα απέκτησε σιγά σιγά μια συγκεκριμένη ταυτότητα και με την πάροδο του χρόνου βελτιώθηκε, εξελίχθηκε, ενισχύθηκε με μεγάλες επενδύσεις και επειδή σεβάστηκε το ποδόσφαιρο αυτό της επέστρεψε και πίσω πράγματα που της χρωστούσε.
Η ΑΕΚ τελειώνει το πρωτάθλημα όντας κοντά επτά μήνες αήτητη, με τρεις νίκες και μια ισοπαλία στα πλέι οφ, έχοντας δεχτεί μόλις ένα τέρμα και έχοντας εξασφαλίσει τον τίτλο δυο στροφές πριν το φινάλε. Έναν τίτλο, που εμοιζε μια ουτοπία στο ξεκίνημα. Κάτι άπιαστο, ανέφικτο. Τώρα, αυτός ο τίτλος είναι δικός της, της ανήκει και τον αξίζει πέρα για πέρα λαμβάνοντας μια τρομερή αναγνώριση από όλους, εχθρούς και φίλους. Η ΑΕΚ του Ηλιόπουλου, η ΑΕΚ του Νίκολιτς και των παιδιών του, η ΑΕΚ του Ριμπάλτα αποτελεί σίγουρα ένα case study για το πως από το μηδέν μπορεις να φτάσεις μέσα σε λιγους μήνες στην κορυφή περνώντας μέσα απο τη φωτιά...
ΥΓ. Το ηθικό σχήμα Ύβρις – Άτη – Νέμεσις – Τίσις αποτελεί τη βάση της αρχαίας ελληνικής κοσμοθεωρίας για τη δικαιοσύνη και τη θεϊκή τιμωρία. Περιγράφει τον κύκλο όπου η ανθρώπινη αλαζονεία (Ύβρις) οδηγεί σε τύφλωση (Άτη), προκαλώντας την οργή (Νέμεσις) και τελικά την τιμωρία (Τίσις) για την αποκατάσταση της τάξης. Και αρμόζει απόλυτα σε αυτούς που κυνήγησαν φέτος λυσσαλέα την ΑΕΚ και προσωπικά τον Μάριο Ηλιόπουλο...