Από sdna.gr
Το λες και δεν το χορταίνεις. Όλα είναι τόσο εντυπωσιακά, που βλέπεις το σφίξιμο, την απελπισία, σε κάθε αναφορά. Μπορεί να τους έδωσε η ΑΕΚ την δυνατότητα να το «χωνέψουν» από την περασμένη εβδομάδα και το μαγικό γκολ του Ζοάο Μάριο που σφράγισε το πρωτάθλημα με τη νίκη επί του Παναθηναϊκού, αλλά φαίνεται πως δεν ήταν αρκετό. Πάμε μια φορά ακόμα. Ισως τώρα έρθει πιο εύκολα. Η ΑΕΚ είναι πρωταθλήτρια Ελλάδας 2026. Πασίγιο δεν είδα, κάτι ψευτοτσαμπουκάδες μόνο, αλλά έστω και αργά μπορεί να υπάρξει μια υπόκλιση στην ομάδα που αναδείχθηκε πανάξια πρώτη, κόντρα σε όλους και σε όλα.
«Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει, Στου χρόνου την καταστροφή, Ό,τι αξίζει θα σωθεί, το χωριστά ή το μαζί, Υπάρχει πάντα ένας δεσμός, που μας πληγώνει διαρκώς, Μα εμείς θα πάμε κι όπου βγει, Κόντρα σε κάθε λογική, Υπάρχει πάντα μια απόσταση μικρή, από τον έρωτα ως την καταστροφή, Υπάρχει κόντρα στο μυαλό και στη ψυχή, Μα εμείς πετάμε γκρεμιζόμαστε, ξανά ερωτευόμαστε, και πάμε απ' την αρχή, Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει, Κόντρα σε κάθε λογική, Κόντρα στα πρέπει και στα μη, Αυτός ο έρωτας για πάντα θα νικάει, Ό,τι αξίζει θα σωθεί, Θα δυναμώνει και θα μας κρατάει, Στο χωριστά και στο μαζί, κόντρα σε κάθε λογική». Τώρα που είμαστε σε τραγουδιστική διάθεση, ήθελα να το ρίξω κι αυτό στο τραπέζι.
Ετσι ήταν η πορεία της ΑΕΚ εφέτος. Είναι δεδομένο, θα έχουμε πολύ χρόνο στην διάρκεια του καλοκαιριού, έχοντας μια ΑΕΚ απαλλαγμένη από το άγχος των προκριματικών να τα δούμε όλα αυτά με ψυχραιμία. Αλλά εκείνο το καλοκαιρινό fight, believe and never give up, θα αποτελεί ανάλογο μότο με το Υπομονή, Επιμονή, Πίστη, Πάθος. Γιατί απαιτήθηκαν όλα και στον μέγιστο βαθμό για να υπάρξει αυτό το απίθανο αποτέλεσμα. Με τον δικό της τρόπο. Με το «Ευ αγωνίζεσθαι». Εκείνο που πολλοί λοιδόρησαν, αλλά τώρα ψάχνουν να βρουν τι συνέβη.
Όπως έχει καταγραφεί σε εκείνο το μυθικό «1968», η ΑΕΚ θα παίζει και θα λέει την Ιστορία της. Θα διδάσκει το ήθος και τον Πολιτισμό των προσφύγων. Τις αρχές, την ψυχή, τον τσαμπουκά εκείνων των ανθρώπων της Ανατολής, της άλλης Ελλάδας που βρήκαν καταφύγιο κάτω από τις φτερούγες του Δικέφαλου Αετού της ΑΕΚ. Δεν το καταλαβαίνετε ίσως, αν δεν το νιώθετε. Δεν μπορεί κάποιος εύκολα να κατανοήσει πως μπορεί στην φιέστα μιας ποδοσφαιρικής ομάδας να ακούγεται «Ένα το χελιδόνι» και «της Δικαιοσύνης». Δεν θα το καταλάβετε ποτέ. Αυτή είναι η ΑΕΚ.
Είναι εκείνες οι ψυχές που έφυγαν. Είναι οι γενιές που έρχονται. Είναι εκείνοι που έχουν ακόμα την πληγή του ξεριζωμού. Είναι εκείνο το πανό που σηκώθηκε σε διάφορα σημεία στα Φιλαδέλφεια και έλεγε «Πατέρα το πήραμε». Γιατί έτσι είναι. Όταν παίζεις με καθαρά χαρτιά, όταν δεν έχεις τίποτε δεδομένο και προκαθορισμένο, κάθε νίκη είναι μοναδική. Είναι σα να είναι η πρώτη φορά και ίσως η τελευταία. Γι’ αυτό και κάθε πρωτάθλημα της ΑΕΚ γιορτάζεται με όλη αυτήν την ένταση που δεν μπορεί να αισθανθεί κάποιος αν δεν έχει φάει την… ένεση με την Αθλητική Ενωση Κωνσταντινουπόλεως.
Πατέρα το πήραμε. Πόσοι άνδρες δεν έκλαψαν όπως ποτέ άλλοτε. Πόσο διαφορετικοί άνθρωποι δεν αγκαλιάστηκαν χωρίς να γνωρίζονται. Πόσες ψυχές δεν ενώθηκαν από την Αμερική ως τον Ινδικό ωκεανό, από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη. Πόσοι και πόσοι δεν ήταν εκεί νοερά. Δεν ταξίδεψαν μαζί της. Η ΑΕΚ, η αήττητη γενιά του Νίκολιτς, που έκλεισε το πρωτάθλημα έχοντας ξεχάσει πως είναι να χάνει. Αυτή είναι η ΑΕΚ. Ενας αδερφικός φίλος, μου λέει πάντα: «Ευτυχώς που υπάρχει η ΑΕΚ στην ζωή μας και την ομορφαίνει». Ποιος μπορεί να σου πει όχι Φώτη μου;
Η ΑΕΚ έκλεισε την χρονιά όπως της άρμοζε. Παρατηρούσα στην διάρκεια του ματς πόσο «καμένα» είναι κάποια μυαλά. Πίστευαν, έπειτα απ’ όσα έχουν γίνει στην διάρκεια της σεζόν, πως θα μπορούσε να υπάρξει οιασδήποτε μορφής συνεννόηση. Να υπάρξει δοσοληψία. Να υπάρχει κλείσιμο του ματιού. Αυτά ξεχάστε τα. Ψάξτε να τα βρείτε αλλού. Η ΑΕΚ είναι πεντακάθαρη και τους αφήνει να κυλιούνται στον βούρκο τους. Η ΑΕΚ είναι πανάξια πρωταθλήτρια Ελλάδας και τα καλύτερα έρχονται.
Είναι μόνο η αρχή. Ερχονται καλύτερες μέρες. Ερχονται στιγμές που θα μείνουν για πάντα ζωντανές. Η ΑΕΚ είναι πρωταθλήτρια και δικαιούται κάθε φίλος της να χαρεί με την ψυχή του. Είναι μυθικό και ανεπανάληπτο το επίτευγμα. Και να ξέρετε, πως όσοι ξέρουν ή έμαθαν τι εστί Ηλιόπουλος, αντιλαμβάνονται πως είναι μόνο η αρχή. Η ΑΕΚ έχει ακόμα πολλά να κάνει. «Ερχόμαστε» όπως έλεγε ο Ρότα από τα αποδυτήρια. Είναι μόνο η αρχή. Ο κόσμος της ΑΕΚ δεν λέει πια πρωτάθλημα θα πάρουμε όλους θα τους τρελάνουμε, αλλά πως αυτή η ομάδα θα τα σαρώσει όλα.