Από sdna.gr
Η εικόνα του Μάρκο Νίκολιτς να ουρλιάζει σε παίκτες της ΑΕΚ σε αδιάφορο παιχνίδι, επειδή κάποιος δεν γύρισε σωστά στην άμυνα ή έκανε λάθος πάσα δεν ήταν ποτέ λεπτομέρεια του χαρακτήρα του. Ήταν ή μάλλον είναι, η ποδοσφαιρική του ταυτότητα και οντότητα. Κάπου εκεί αρχίζει να κολλά όλο και περισσότερο το όνομα του Γιάκομπ Νέστρουπ με όσα μοιάζει να ψάχνει τώρα ο Παναθηναϊκός.
Τι εννοούμε;
Αν τελικά ο Δανός καθίσει στον πράσινο πάγκο, τότε το θέμα δεν θα είναι μια ακόμη αλλαγή προπονητή. Στην Ευρώπη αλλάζουν όλοι άλλωστε. Το πραγματικό θέμα στον Παναθηναϊκό βρίσκεται, όπως έχουμε ξαναπεί αφού έτσι έχει αποδειχθεί, στα συνεχή μπρος-πίσω, στις διαφορετικές ποδοσφαιρικές λογικές που εμφανίζονται και υιοθετούνται κάθε λίγους μήνες, στις αλλαγές κατεύθυνσης που συχνά ακυρώνουν ό,τι πήγε να χτιστεί λίγο νωρίτερα.
Ίσως για πρώτη φορά μετά από καιρό να φαίνεται ότι οι πράσινοι κοιτούν προς μια διαφορετική λογική. Προς έναν προπονητή καθημερινής απαίτησης, έντασης και ποδοσφαιρικής πειθαρχίας, όπως δηλαδή πήγε η ΑΕΚ στον Νίκολιτς.
Ο Σέρβος ήρθε πέρυσι στην Ένωση στα 45 του, έχοντας ήδη σηκώσει δύο ρωσικά Κύπελλα, πρωτάθλημα και Κύπελλο με την Παρτιζάν, πρωτάθλημα και Κύπελλο με τη Βιντεότον και κουβαλώντας την εικόνα ενός προπονητή που δεν ανέχεται χαλαρότητα ούτε για δευτερόλεπτο. Η ΑΕΚ πήρε έναν coach δουλειάς, έντασης και απαιτήσεων, όπως προείπαμε και στην πρώτη του χρονιά πήρε πρωτάθλημα.
Ο Νέστρουπ εμφανίζει αρκετά από αυτά τα χαρακτηριστικά. Στα 38 του έχει ήδη κατακτήσει δύο πρωταθλήματα με την Κοπεγχάγη μέσα σε τρία χρόνια, και για να είμαστε πιο σωστοί και ακριβείς, πρωταθλήματα-νταμπλ, το 2023 και το 2025, ενώ η εικόνα της ομάδας του στο Champions League άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις σε επίπεδο έντασης, οργάνωσης και προσωπικότητας. Ο Δανός θεωρώ πως δεν έρχεται ως στοίχημα χωρίς πίεση πρωταθλητισμού. Έρχεται από club που στη χώρα του ζει με υποχρέωση τίτλων και ευρωπαϊκών βραδιών.
Ακόμα και οι μικρές λεπτομέρειες μοιάζουν να συνδέουν τις δύο περιπτώσεις. Ο Νίκολιτς μπορεί να φωνάξει στους παίκτες του αν δει αδιαφορία σε αδιάφορο ματς. Ο Νέστρουπ, σύμφωνα με όσα μεταφέρουν οι Δανοί, διαμαρτύρεται με ένταση ακόμα και για ένα ανάποδο πλάγιο άουτ. Αυτού του τύπου οι προπονητές ζουν το παιχνίδι σχεδόν εμμονικά, θέλουν διαρκή ένταση, συγκέντρωση και πίεση. Που σημαίνει ότι δεν αντέχουν τη χαλαρότητα.
Η ΑΕΚ δεν άλλαξε μόνο προπονητή όταν έφερε τον Νίκολιτς. Άλλαξε συνολικά τον τρόπο που λειτουργούσε γύρω του. Άλλαξε καθημερινότητα, ιεραρχία, απαιτήσεις, ποδοσφαιρική συνέπεια και κυρίως έδειξε για ένα σημαντικό διάστημα ότι υπηρετεί μια συγκεκριμένη κατεύθυνση χωρίς να πατά reset κάθε τρεις, πέντε, οκτώ μήνες όπως κάνει ο Παναθηναϊκός.
Αυτό, λοιπόν, καλείται τώρα να αποδείξει και το τριφύλλι. Θα το λέμε και θα το φωνάζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να μην τον κάψεις (τον Νέστρουπ και τον όποιο Νέστρουπ) πριν προλάβει να περάσει τη λογική του στο club. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη παγίδα για τους πράσινους, που εδώ και χρόνια μοιάζουν να αλλάζουν όχι μόνο πρόσωπα, αλλά ολόκληρη ποδοσφαιρική φιλοσοφία κάθε φορά που στραβώνει η κατάσταση. Νέο... αποδεικτικό στοιχείο η «τριετία Μπενίτεθ» που ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από χρόνο.
Αν λοιπόν ο Νέστρουπ είναι πράγματι η επιλογή, τότε ο Παναθηναϊκός μοιάζει να ψάχνει τον δικό του Νίκολιτς. Το θέμα είναι αν είναι έτοιμος να ακολουθήσει και τον υπόλοιπο δρόμο που απαιτεί μια τέτοια επιλογή. Διότι οι προπονητές αυτού του τύπου δεν αλλάζουν μόνο συστήματα και ενδεκάδες. Προσπαθούν να αλλάξουν ολόκληρη τη νοοτροπία ενός οργανισμού.
Θα τον αφήσουν ή θα τον ρίξουν μετά από λίγο καιρό στη... μηχανή του κιμά;