Το γεγονός, ότι ο Παναθηναϊκός έχει πλέον αλλάξει επτά προπονητές σε δύο χρόνια δείχνει, τα λάθη που έχει κάνει και για μένα τις λάθος επιλογές προπονητών τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Και σίγουρα δεν είναι ποδοσφαιρικά λογικό.

Από την άλλη όταν κάνεις ένα λάθος και επιμένεις σε αυτό αποτέλεσμα δεν έρχεται και τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Ο Μπενίτεθ ήρθε τον Οκτώβριο με έναν στόχο. Με την προσωπικότητά του και τις κούπες που είχε πάρει πριν από χρόνια να αλλάξει τη νοοτροπία στον Παναθηναϊκό και να του μεταδώσει την φλόγα του πρωταθλητισμού. Τότε σχεδόν όλος ο κόσμος είδε θετικά αυτή την κίνηση, διότι σου λέει έρχεται ένας προπονητής με το πιο βαρύ βιογραφικό, που έχει έρθει στην Ελλάδα και αν δεν πετύχει αυτός τότε ποιος;

Δεν είναι λάθος αυτό το σκεπτικό του κόσμου, που το υποστήριζε αυτό και που ψάχνει τόσα χρόνια κάτι που να τον κάνει να ελπίζει, ότι αλλάζουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Το «ότι λάμπει δεν είναι χρυσός» ταιριάζει, όμως απόλυτα σε αυτή την περίπτωση.

Είναι ξεκάθαρο πλέον μετά από επτά μήνες παραμονής στον Παναθηναϊκό, ότι η επιλογή του Μπενίτεθ ήταν ένα μεγάλο λάθος. Το οποίο η διοίκηση πλήρωσε σχεδόν 6 εκ. ευρώ όσο είναι η αποζημίωση του Ισπανού τεχνικού.

Εγώ από την πρώτη ημέρα, που άκουσα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τον Μπενίτεθ παρακαλούσα να μην προχωρήσει. Διότι πολύ απλά είχα δει την κατηφόρα, που είχε πάρει στην καριέρα του με τελευταία του δουλειά στην Θέλτα, που πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και μόλις έφυγε το ίδιο ρόστερ με άλλον προπονητή έπαιξε μπάλα και ανέβηκε και βαθμολογικά.

Στην Θέλτα έμεινε 9 μήνες και απολύθηκε και πιο πριν έμεινε 6 μήνες στην Εβερτον και απολύθηκε. Αυτά, όταν πας να πάρεις έναν προπονητή τα λαμβάνεις υπόψην σου και μετά αποφασίζεις. Στον Παναθηναϊκό έκαναν λάθος και πλέον ο Μπενίτεθ απολύεται σε ένα διάστημα από 5 έως 9 μήνες από έκτη ομάδα. Είχαν προηγηθεί η Ιντερ, η Τσέλσι, η Ρεάλ, η Εβερτον και η Θέλτα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτά που έκανε πριν 20 χρόνια και οι κούπες που πήρε με Λίβερπουλ, Βαλένθια  και Τσέλσι και το πρωτάθλημα με την Βαλένθια. Αλλά έχουν περάσει 20 χρόνια…. Τότε είχαμε 2005(το τσάμπιονς λιγκ με Λίβερπουλ), τώρα έχουμε 2026 .Και αν ρωτήσεις σήμερα παράγοντες και παίκτες της Θέλτα θα σου πουν για τον Μπενίτεθ ότι είδαμε και στον Παναθηναϊκό.

Μία ομάδα χωρίς ταυτότητα, με συχνές αλλαγές συστημάτων και ένα ποδόσφαιρο που κυρίως προσπαθεί να προσέξει την άμυνά του και στην επίθεση αυτοσχεδιάζει. Μάλιστα αν δει κανείς τα όσα έλεγε στην Θέλτα ειδικά προς το τέλος της θητείας του είναι τα ίδια με αυτά, που έλεγε και εδώ. Για πρότζεκτ που θέλει χρόνο, παίκτες που θέλει για να παίξει αυτό που θέλει και δικαιολογίες, δικαιολογίες, δικαιολογίες….

Τα πράγματα είναι απλά. Αρεσε σε κανέναν αυτός ο Παναθηναϊκός που βλέπαμε την φετινή χρονιά; Τον γούσταρε, μέτραγε τις ώρες να πάει στο γήπεδο να τον δει; Του έβγαζε μία σιγουριά ότι αυτή η ομάδα έτσι όπως παίζει ακόμα και με 10-12 μεταγραφές θα είναι άλλη ομάδα του χρόνου; Η απάντηση είναι όχι. Αν σε κάποιον άρεσε αυτός ο Παναθηναϊκός τότε έχουμε άλλη άποψη.

Η δικαιολογία , ότι δεν είναι δική του ομάδα, ότι δεν έκανε προετοιμασία καταρρίπτεται από πολλούς προπονητές σε όλο τον κόσμο, που παίρνουν ομάδες που είναι σε κακή κατάσταση και τις μεταμορφώνουν με τους ίδιους παίκτες. Είδαμε και τον Παναθηναϊκό του Αιτόρ με τον Μπόλονι ,  είδαμε τον Παναθηναϊκό του Αϊτόρ και με τον Γιοβάνοβιτς. Μέρα με νύχτα.

Στον ΟΦΗ πήγε ο Κόντης βρήκε μία ομάδα στα πρόθυρα του υποβιβασμού και με τους ίδιους παίκτες(και ελάχιστες προσθήκες τον Γενάρη) την οδήγησε στην κατάκτηση του κυπέλλου και στο πρωτάθλημα έπαιξε ωραία μπάλα και ανέβηκε και βαθμολογικά.

Πέρυσι τέτοια εποχή η ΑΕΚ ήταν περίπου όπως ο Παναθηναϊκός. Με 0 στα 6 στα play off, όλοι οι παίκτες ήταν….άχρηστοι και έλεγαν και οι φίλοι της ΑΕΚ «που πάμε με αυτούς για πρωτάθλημα;». Και ήρθε ο Νίκολιτς και δεν είπε «θέλω 20 παίκτες, για να φτιάξω ομάδα». Είπε «με κάποιες σημαντικές προσθήκες θα φτιάξουμε ομάδα για πρωτάθλημα». Και το είδαμε το αποτέλεσμα. Είδαμε πως έπαιζαν πέρυσι ο Ρότα, ο Μουκουντί, ο Κοϊτά , ο Πινέδα και πως έπαιξαν φέτος.

Ο Μπενίτεθ βρήκε έναν Παναθηναϊκό, που όντως ήταν κακός με τον Βιτόρια και δεν τον βελτίωσε στο γήπεδο. Ιδιο άθλιο ποδόσφαιρο βλέπαμε με Βιτόρια, το ίδιο βλέπαμε με Μπενίτεθ. Επτά μήνες είναι πολλοί, για να μην δεις καμία βελτίωση. Και ούτε είναι επιτυχία ο Παναθηναϊκός του μπάτζετ 40 εκ. ευρώ να μπαίνει στην τετράδα και να φθάνει στα ημιτελικά του κυπέλλου. Και γνωρίζω, ότι στελέχη του Παναθηναϊκού, που νιώθουν τον παρακάλεσαν να μην λέει αυτό για την τετράδα ως επιτυχία, αλλά αυτός συνέχισε μέχρι το τέλος να το λέει αυτό.

Να θυμίσω, ότι όταν ήρθε ο Μπενίτεθ ήταν στο -2 και με παιχνίδι λιγότερο από την τετράδα… Από κει και πέρα φυσικά και είναι επιτυχία η πρόκριση του Παναθηναϊκού στους 16 του Europa League σε σχέση με τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό μας δείχνει και κάτι που έκανε σε όλη του την καριέρα ο Μπενίτεθ. Πολύ καλός στα νοκ-αουτ, όχι καλός στον πρωταθλητισμό. Και φυσικά μην ξεχνάμε, ότι ο Παναθηναϊκός έκανε τα χειρότερα play off, από τότε που συμμετέχει με 0 νίκες και 3 ισοπαλίες σε έξι ματς

Πέρα από το αγωνιστικό δεν υπήρχε συνεννόηση του Μπενίτεθ με την διοίκηση και για τις μεταγραφές. Επαιρνε ο ίδιος τον Αντίνο, για να τον πείσει να έρθει στην ομάδα, διότι τον ήθελε και μετά από ένα μήνα έλεγε, ότι δεν κάνει…. Ειχε φθάσει μία ανάσα από την απόκτηση ενός αμυντικού χαφ ο Παναθηναϊκός ο Μπενίτεθ δεν ήταν αρνητικός, όπως έλεγε στους ανθρώπους της ομάδας  και τον πήρε ο ίδιος τηλέφωνο και του είπε «αν έρθεις δεν θα είσαι πρώτη λύση». Φυσικά ο παίκτης που ήταν έτοιμος να έρθει δεν ήρθε ποτέ.

Ολους τους παίκτες τους ενέκρινε και για τον Γιάγκουσιτς, που δεν τον πίστευε είπε «ας τον φέρουμε σαν πρότζεκτ». Και ο κορυφαίος νέος Κροάτης μέσος φέτος (κόστισε 5,5 εκ. ευρώ)σύμφωνα με την Ομοσπονδία της χώρας του, αντιμετωπίστηκε από τον Μπενίτεθ σαν αναγκαίο κακό. Ηθελε-χωρίς να είναι δική του εισήγηση- τον 36χρονο Σισοκό, που ποτέ δεν τον είδαμε , ήθελε τον Ερνάντεθ και για τα …μάτια του Ερνάντεθ άφησε εκτός από την ευρωπαϊκή λίστα τον Κοντούρη με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να μην έχει χαφ να παίξει σε κάποια ματς και ο Κοντούρης να είναι από τους λίγους καλούς παίκτες στην Ελλάδα.

Και άλλα πολλά τα οποία πλέον δεν έχουν καμία σημασία. Παράδειγμα ήθελε δύο βασικά φορ να έρθουν το καλοκαίρι και ο Τετέι (που πήρε από το χεράκι τον Παναθηναϊκό και τον πήγε στους 16 του Europa League και τον γλίτωσε από την ξεφτίλα να μην μπει τετράδα)να είναι  τρίτη λύση στα φορ και να υπολογίζεται και για τα εξτρέμ. Και άλλα πολλά…

Η ουσία είναι, ότι πλέον ξεκάθαρα φαίνεται, ότι ο Παναθηναϊκός έκανε λάθος τον Οκτώβριο με την απόφαση να πάρει τον Μπενίτεθ(δεν ήρθε μόνος του ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να τον φέρει) και το σωστό το έκανε τώρα που έλυσε την συνεργασία μαζί του. Ακόμα και 12 βασικοί  και 15 παίκτες να ερχόντουσαν του χρόνου, όπως ήθελε ο Μπενίτεθ στο γήπεδο τίποτα διαφορετικό δεν θα βλέπαμε. Διότι ο καλός προπονητής είναι αυτός που παίρνει το 100% της αξίας του ρόστερ και το φετινό ρόστερ έχει απαξιωθεί πλήρως. Και ο προπονητής δείχνει την ταυτότητα, που θέλει να δώσει στην ομάδα μετά από 4-5 μήνες το πολύ. Αν δεν το κάνει είναι πρόβλημα…

*Ξέρω θα υπάρξουν σχόλια από κάτω και γιατί δεν θα έλεγες αυτά, που λες τώρα όταν ήρθε ο Μπενίτεθ. Κατ’αρχάς την σκούφια μου δεν την πέταγα και τότε και αυτό φαινόταν και από αυτά, που έγραφα και από αυτά, που έλεγα στο ραδιόφωνο, όταν είχα εκφράσει τις αμφιβολίες μου. Από την στιγμή, που ήρθε ο Μπενίτεθ έπρεπε να του δώσω χρόνο να τον δω και να τον κρίνω στην πορεία. Στις καλές στιγμές, που είχε η ομάδα στην Ευρώπη, του το πίστωσα, αν δεν το έκανα θα ήμουν εμπαθής. Αλλά ήταν η εξαίρεση, ο κανόνας ήταν η αθλιότητα, που βλέπαμε στα περισσότερα παιχνίδια. Φυσικά και είναι απόλυτα σωστό το  σκεπτικό, ότι δουλειά δεν γίνεται με συνεχείς αλλαγές προπονητών. Από την άλλη όμως, όταν είναι λάθος η επιλογή το να κρατάς έναν προπονητή δεν αλλάζει κάτι , απλά το πρόβλημα μεγαλώνει. Το είδαμε και με το Βιτόρια…

*Για τον Νέστρουπ θα πω την άποψή μου τις επόμενες ημέρες σε νέο μπλογκ.

Πρωτότυπο άρθρο