Από sdna.gr
Δύο άνθρωποι που βρίσκονται στην ίδια προπονητική πορεία εδώ και χρόνια, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια από τις πιο απαιτητικές προκλήσεις της ζωής, χωρίς όμως να εγκαταλείψουν τον αθλητισμό και τους στόχους τους.
Παρά τις δυσκολίες και τις αλλαγές που έφερε η ασθένεια στην καθημερινότητά τους, συνεχίζουν να βρίσκονται στο ταρτάν του γηπέδου, αποδεικνύοντας πως ακόμη και μέσα από μια τόσο απαιτητική κατάσταση, η θέληση και η πίστη μπορούν να κρατήσουν έναν αθλητή όρθιο και ενεργό.
Ο προπονητής στίβου, Κωνσταντίνος Λεβιδιώτης, περιγράφει στο Newsbomb.gr τη δική του διαδρομή και τη σχέση με τον αθλητή του, Αλέξανδρο Σκούρτη πριν τη διάγνωση με σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά και αφότου γνώριζαν και οι δύο ότι θα προχωρήσουν στη ζωή τους με την ίδια ασθένεια.
«Ξεκίνησα να προπονώ τον Αλέξανδρο από το 2014 και το 2021 διαγνώσθηκα κι έμαθα ότι έχω σκλήρυνση κατά πλάκας. Παρόλα αυτά συνέχισα να τον προπονώ, αλλά κι εγώ συνέχισα κανονικά την καριέρα μου. Ο Αλέξανδρος διαγνώστηκε το 2023. Εγώ πέρα από το αρχικό σοκ της διάγνωσης αποφάσισα ότι πρέπει να κάνω όσα περισσότερα πράγματα μπορώ και να μην σταματήσω. Όταν ο Αλέξανδρος διαγνώστηκε με την ίδια ασθένεια στην αρχή στεναχωρήθηκα πάρα πολύ, αλλά μετέπειτα προσπάθησα να τον στηρίξω όσο καλύτερα μπορούσα και να τον κατανοήσω. Ουσιαστικά προσπαθήσαμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον όσο περισσότερο γινόταν» σημειώνει ο κ. Λεβιδιώτης.
Τον περασμένο Οκτώβριο ο Αλέξανδρος πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παραστίβου και στον αγώνισμα των 400 μέτρων κατέκτησε την 3η θέση και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.

Γι’ αυτή τη διάκριση ο κόουτς προσθέτει στο Newsbomb.gr τα εξής: «Αισθάνθηκα δικαιωμένος με την προσπάθεια που έκανε και συνέχισε να κάνει όλα αυτά τα χρόνια και γενικότερα πήρα μια πολύ μεγάλη ικανοποίηση απ’ όλο αυτό και δύναμη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε για ακόμα περισσότερα. Το να προπονούμαστε μαζί και να έχουμε την ίδια ασθένεια έχει πάρα πολλές δυσκολίες από την μία, αλλά από την άλλη επειδή υπάρχει αμοιβαία κατανόηση, στήριξη και σεβασμός ο ένας για το θέμα του άλλου, μπορούμε και βρίσκουμε τον βηματισμό μας και ουσιαστικά συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει».
Στη συνέχεια ο προπονητής στίβου συμπλήρωσε ότι υπήρξαν αρκετές δυσκολίες μετά τη διάγνωση της ασθένειας και για τον Αλέξανδρο, ωστόσο πάντα προσπαθούν να ξεπερνούν τις δυσκολίες και να συνεχίζουν, ενώ υπογράμμισε ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας έχει διάφορες μορφές και στον κάθε ασθενή υπάρχει με διαφορετική μορφή σε σχέση με τον διπλανό του.
«Εγώ έχω άλλη μορφή της ασθένειας και ο Αλέξανδρος μία άλλη. Όταν το είπα στον Αλέξανδρο για τη δική μου την περίπτωση στεναχωρήθηκε όπως και τα υπόλοιπα παιδιά που προπονούσα, αλλά δεν έχουν σταματήσει στιγμή να στηρίζουν εμένα και την προσπάθεια που κάνω. Τώρα όταν έγινε το ίδιο και στον Αλέξανδρο, προσπάθησα να του δώσω να καταλάβει ότι η ζωή δεν σταματάει, αλλά συνεχίζεται. Μπορεί κάποια πράγματα να γίνονται διαφορετικά, όμως πάντα οφείλουμε να προχωράμε και να κάνουμε αυτό που αγαπάμε» αναφέρει ο Κωνσταντίνος Λεβιδιώτης.

Ο 21χρονος Αλέξανδρος Σκούρτης, παρά τη διάγνωση και τις δύσκολες περιόδους που ακολούθησαν, δεν εγκατέλειψε τον στίβο. Αντίθετα, βρήκε ξανά τον δρόμο του στο ταρτάν, συνεχίζοντας να προπονείται και να κυνηγά τους στόχους του, με την καθημερινότητα να απαιτεί πλέον μεγαλύτερη διαχείριση, αλλά και περισσότερη ψυχική δύναμη.
Όπως ο ίδιος περιγράφει, υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκε να σταματήσει, όμως η αγάπη του για τον αθλητισμό, η στήριξη του προπονητή και της οικογένειάς του, τον έφεραν ξανά πίσω στην προσπάθεια, πιο συνειδητοποιημένο και πιο αποφασισμένο.
Ο αθλητής στίβου και παραστίβου μιλάει στο Newsbomb.gr για τη δική του πορεία και το πώς βιώνει την ασθένειά του, κάτι που μοιράζεται και μαζί σε καθημερινή βάση με τον προπονητή του.
«Στην αρχή είναι σοκ όταν μαθαίνεις ότι έχει διαγνωστεί είτε εκείνος είτε κάποιος άλλος με σκλήρυνση κατά πλάκας. Ασχολούμαι με τον στίβο τα τελευταία 10 χρόνια, από μικρό παιδί είμαι με τον ίδιο προπονητή και έχω ζήσει και τα χαμηλά του και τα ψηλά του. Το ότι διαγνωσθήκαμε με την ίδια ασθένεια είναι ένας παράγοντας που ουσιαστικά μπορούμε να δείξουμε κατανόηση ο ένας για τον άλλον. Σίγουρα έχει παίξει ρόλο στην σχέση μας, αλλά όχι ότι δεν υπήρχε από πριν μια δυνατή σχέση».
Ταυτόχρονα, ο ίδιος τονίζει ότι τον πρώτο καιρό ήταν πιο δύσκολο να δεχτεί ότι θα επηρεάσει στις προπονήσεις του, αλλά τα τελευταία χρόνια που το έχει αποδεχθεί καλύτερα ξέρει πότε τον εμποδίζει και πότε όχι.
«Φυσικά υπάρχουν και δύσκολες μέρες, αλλά σημασία έχει που έχω την στήριξη του προπονητή και της οικογένειας μου, με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να πιέζω τον εαυτό μου παραπάνω απ’ όσο έχω ανάγκη κάθε μέρα. Από τις πρώτες σκέψεις που είχα κάνει όταν είχα διαγνωσθεί και είχε ξεκινήσει όλο αυτό, ήταν να σταματήσω τον στίβο… όμως τελικά γύρισα πίσω. Αναγκάστηκα κάποια στιγμή να σταματήσω την προπόνηση και τον στίβο γενικότερα. Όχι εξαιτίας μόνο αυτού, αλλά ήταν ένας μεγάλος παράγοντας, όμως μετά από αρκετό καιρό συνειδητοποίησα ότι αυτό που κάνω μου αρέσει και θέλω να το κάνω όσο πιο πολύ μπορώ και για όσα μπορώ» συμπληρώνει στο Newsbomb.gr ο Αλέξανδρος Σκούρτης.

Σύμφωνα με τον 21χρονο αθλητή, σε αυτή την απόφαση βοήθησε ο προπονητής του, και η προτροπή του, ότι θα πηγαίνει στο γήπεδο όσο μπορεί και θέλει εκείνος, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε θέμα υπάρχει, και αυτό ήταν για εκείνον ο λόγος και η έμπνευση, μαζί φυσικά με την υποστήριξη των γονιών και των φίλων του.
«Σήμερα συνεχίζω να προσπαθώ, ακόμη και στις δύσκολες μέρες. Υπάρχουν στιγμές κόπωσης ή συμπτώματα, αλλά δεν με σταματούν. Έχω μάθει να τα αναγνωρίζω και να προσαρμόζω την προπόνηση ανάλογα, με τη βοήθεια της θεραπείας και της παρακολούθησης. Η μεγαλύτερη μου νίκη δεν είναι μόνο το μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παραστίβου, αλλά το ότι γύρισα ξανά στον στίβο και συνεχίζω. Η τρίτη θέση ήρθε σαν επιβράβευση σε όλη αυτή τη διαδρομή και ήταν για μένα ένα “συναισθηματικό τέλος” σε μια πολύ δύσκολη περίοδο».
Τέλος, ο ίδιος το μόνο που επιθυμεί είναι να έχει την υγεία του, να βρίσκεται στο γήπεδο και να συνεχίσει να προσπαθεί. «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι στόχος, αλλά προέχει η καθημερινότητα και η υγεία. Αν όλα πάνε καλά, θα έρθει και η διάκριση».
Ο Αλέξανδρος αγωνίζεται στα 800 και 1.500 μέτρα στον στίβο και στα 400 και 1.500 μέτρα στον παραστίβο, με τον 21χρονο να εξηγεί στο Newsbomb.gr τις διαφορές μεταξύ τους. «Η διαφορά των δύο κόσμων είναι μεγάλη, αλλά και διδακτική. Και όπως λέω συχνά, στον στίβο τρέχεις για να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, στον παραστίβο τρέχεις για να ξεπεράσεις την αναπηρία σου. Και κάπως έτσι, σε κάθε προπόνηση, σε κάθε δύσκολη μέρα, σε κάθε μικρή ή μεγάλη νίκη, προπονητής και αθλητής συνεχίζουν μαζί — όχι απλώς ως συνεργάτες, αλλά ως δύο άνθρωποι που έμαθαν να μην σταματούν».
Πηγή: newsbomb.gr