Από sdna.gr
Τέσσερις μπήκαν στο ευρωπαϊκό ρινγκ των προκριματικών. Μία η απώλεια. Μαθηματικά το λες νομοτέλεια, αν όμως δεις πως κάποια Αράζ έριξε στα σχοινιά τον Αρη, είναι (νέτα, σκέτα), αποτυχία. Άλλο ένα όνομα στη λίστα των… Κόλος, Νόα και άλλων. Δεν ήταν το μόνο θύμα των προκριματικών του Conference League, εκεί όπου δεν έχεις άλλο «μαξιλάρι», αλλά δεν παύει να είναι αποτυχία.
Κι άλλες το πλήρωσαν από χώρες του πάλαι ποτέ ανατολικού μπλοκ: η Κόζιτσε από τη λευκορώσικη Νέμαν, η ρουμάνικη Ουνιβερσιτάτεα Κλουζ από την αρμένικη Αραράτ, άλλες διόρθωσαν τα κακώς κείμενα του πρώτου αγώνα με πρόκριση στη ρεβάνς (όπως η Σπάρτα Πράγας με την καζάκικη Ακτόμπε). Δεν μειώνει ωστόσο το μέγεθος της αποτυχίας του Αρη, δυστυχώς.
Οι δευτεριάτικες κληρώσεις για Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ έβγαλαν αρκετά… παράδοξα.
Ο Παναθηναϊκός παίζει τώρα με το… βουνό ονόματι Σαχτάρ, που απέκλεισε με επιμέρους σκορ 6-2 κοτζάμ Μπεσίκτας, κι αν τα καταφέρει θα βρει στο διάβα του τη Σάμσουνσπορ. Ναι, στην τριάδα πέρυσι στη SuperLig αλλά πόσες και πόσες ανάλογες τούρκικες «φωτοβολίδες» δεν εμφανίστηκαν στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια χωρίς να κάνουν το παραμικρό; Θα είναι το «πράσινο» έπαθλο, αν κάνει την υπέρβαση (διότι τέτοια θα είναι…) με τους Ουκρανούς, πριν τη league phase του Europa League, το εμπόδιο να είναι σαφώς χαμηλότερο, σοβαροί να είμαστε…
Κι αν κάτι μας έχει δώσει, ως μάθημα, το παναθηναϊκό, ευρωπαϊκό dna είναι πως δεν πρέπει να φοβάσαι τον Παναθηναϊκό όταν είναι ξεκάθαρο αουτσάιντερ: Μαρσέιγ πρόπερσι, Λανς πέρυσι, παραλίγο και Αγιαξ πέρυσι. Του πάει, του ταιριάζει.
Αντίθετα, ο ΠΑΟΚ απέφυγε εκ νέου τα θηρία. Δεν είναι να την υποτιμάς τη Βόλφσμπεργκερ αλλά και με τους Αυστριακούς, και με Ριέκα ή Σέλμπουρν αν περάσει (τους Κροάτες δηλαδή, κατά πάσα πιθανότητα), και με την Ομόνοια ή την Αράζ (λογικά τους Κύπριους), η κοινή συνισταμένη του ΠΑΟΚ είναι πως σε όλα, και στα τρία, ζευγαρώματα μπαίνει ως φαβορί.
Παρονομαστής πως Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ έχουν ακόμη από ένα μαξιλαράκι: αν αποτύχουν, μεταβαίνουν στο Conference League για μία ακόμη ευκαιρία. Αντίθετα, η ΑΕΚ δεν το έχει. Τώρα είναι ο Αρης Λεμεσού, μια εξόχως σοβαρή ομάδα, και κατόπιν την αναμένει η Αντερλεχτ ή η Σέριφ. Ήτοι, κατά 95% οι Βέλγοι με έδρα φωτιά, με ομάδα που διψά για διακρίσεις μετά τις σφαλιάρες των τελευταίων ετών και με προπονητή που έχει πάρει γεύση από Ελλάδα (Μπέσνικ Χάσι). Δεν ήταν το καλύτερο δυνατό σενάριο, όχι, τουλάχιστον όμως απέφυγε Αλκμααρ και Στρασβούργο.
Εν κατακλείδι, οι πιθανότητες για ακόμη τρεις ομάδες στη league phase είναι καλές, απλώς δεν παίζουν… μπάλα. Εδώ που έφτασε το πράμα, ρεαλιστικά ένα 3/3 στο Conference League δεν μοιάζει ουτοπικό. Και δεν είναι, δα, και… άβολο αγωνιστικά, με έξι αγωνιστικές στη league phase (έναντι οκτώ σε Champions και Europa), ούτε ο βαθμός δυσκολίας μεγάλος. Αναλογιστείτε πως 4/24 ομάδες που συνέχισαν πέρυσι στα νοκ άουτ, προκρίθηκαν από τη league phase με 7 βαθμούς: δύο νίκες και μια ισοπαλία. Τόσο απλά.
Follow me